Novel & Cerita Life Is A Dance Quote

Kaya siya masabihan ni Luke na malamig. May munting kirot siyang nadama. Hindi man iyon ang eksaktong salita na ginamit ni Luke, ngunit pakiramdam niya ay ganoon na rin iyon. "Hindi ako tatandang dalaga!" tumayo siya para magtungo sana sa dance floor. Balak niyang sumayaw at magwala. Pero ang plano niya ay tila imposibleng mangyari, parang umaalon ang paligid niya. Pakiramdam niya rin ay hinahalukay ang sikmura niya.

Nakisabay na rin iyong iba sa kanya, a continuation for my birthday party. “Make a wish first, anak.” I closed my eyes first and thought a lot of wishes inside my head but my only important wish is to always be healthy and happy even though life is difficult. Afterwards, nagpatugtog naman sila ng slow dance and dad extended his hand to me, asking for a dance. I laughed, knowing na sumasayaw ako gamit ang kaliwang paa. “Dad, alam mo namang dancing machine ako.” “So? I still love you.”

The surroundings were noisy, and the three of us could hardly hear each other. Hindi ko namalayan na nakakarami na pala ako. Unti-unti kong naramdaman ang init sa aking mukha at ang lakas ng loob na parang hindi ko na alam kung saan nanggagaling. Para akong may sapi. I didn’t realize that we were already on the dance floor in the next moment, moving along with the loud beat from the speakers. “We only live once,” sambit ni Therese habang umiindak na kasabay ang musika.

Wala itong kaidi-ideya na makakakuha siya ng zero sa assignment niya. "Ito last na po, Ninang. Magbigay daw po ng isang quotation of life." "Ay mas madali iyan, baby P. Favorite quote ko rin 'to, e." "So ano po iyon?" "Life is gold." Kampanting usal ni Magenta. "Ho? Pero narinig ko na kay Papa 'yon, time is gold po yata ang tama, Ninang." Napakamot sa kanyang ulo ang musmos gamit ang lapis.

Paano na buhay ko ngayon? Nakasimangot akong bumaling sa bintana at sumandal sa upuan. Paano na ako mabubuhay nito? Alam niyo naman na ‘pogi is life’ ang quote ko eh! Tapos-tapos! Ito lang ang mapapala ko? Kawawa ang dede ko nito walang inspiration kung paano siya lalaki!Tsk! Hmmp! Nakadungaw parin ako sa bintana at hindi pinansin ang baboy naghihilik sa tabi ko. Paki ko sa kanya? Hilik if he want and I do not care!

Pero itong dalawang kaibigan ko ay alam na alam kong laging kinukulit ng mga magulang nila tungkol sa mga lovelife nila. “Let’s go and dance!” sabi ni Sheree sabay tayo. Mahigit isang oras na yata kaming nakaupo at nainip na ang bruha. Well, mukhang masaya naman sa dance floor kaya naman nag go na rin ako.

Sinulyapan niya lang si Farish na para bang minamaliit niya ito na hindi niya man lang ako nagawang isayaw sa dance floor. "Ian, let's dance more, please?" Sumunod pa sa kanya ang tatlong babae niya na kinukukit siyang sumayaw pa sila ulit. Uminit lalo ang ulo ko. What the hell is this curse in my life? Bakit pa ako makakakilala ng mga taong ganito?

“Ang bilis naman ng tumanggi.” “Hindi ako sumasayaw. I hate dancing.” “Hindi kailangang marunong.” Hinila niya nang kaunti ang kamay nito. “Hawakan mo lang ako. Ikot-ikot, ganoon.” “Cassandra.” “Ano? Hindi ka naman isasali sa dance competition.” “Good. Dahil hindi ako sasali.” “Isang kanta lang.” “No.” “Sige na.”

Barbara's POV "Sumasayaw ka ba? Ba't parang hindi ka gumagalaw?" sita ni Bakla sa akin. "I don't dance! I'm just waiting for this madness to be over!" sigaw ko nang sa gano'n eh magka-rinigan kami. Malakas na rin ang hiyawan sa dancefloor kaya hindi kami makapag-usap nang mahinahon. "Or maybe because you cannot dance!" Mr. Gay teased me. Oh, wow. Eh 'di siya na ang marunong. "Ganito lang 'yan oh!"

Saad ni Darcy at ngumunguso pa. "Tama siya, Girl," dagdag ni Jazz, "Hindi ka nga namin kasama sa mga events. Baka mag-regret ka na hindi mo na-enjoy ang college life mo." Hindi ko mapigilan ang sarili ko sa pag-iling. "Kahit hindi ako sumasama sa mga events, nag-eenjoy naman ako sa college life ko. I don't need parties to be happy." "Pero hindi naman masama na sumama ka naman sa amin minsan," sabi ni Dalcy, "Para hindi boring ang life, di ba?"