Like Wind On A Dry Branch Novels & Stories

Hindi rin ako nakipagtalo at tinitigan ko ito pabalik. Umihip ang malamig na hangin, the orange color of the sunset, vibrated their skin like it's burning, blusing, and glowing. Walang nagbitaw ng titig. When my brown eyes met those dominant hazel green cores. I noticed how Darius clenched his jaw again and looked at me with too much intensity this time. Darius lenghty hair was ruffled when the wind blew wildly. Napapikit na lang ako dahil napakaperpekto ng mukhang kaharap niya ngayon.

Ang bumabalot sa kaniyang hilakbot ang siyang nagbukas ng panibagong katauhan sa kaniyang katawan, katauhang bigla na lang sumulpot at umako sa kaniyang kontrol dito. Together with her brokenheart, Blythe suddenly felt her whole body inducing heat all over as if she was burning alive. Her scream of pain murdered the floor she was standing on, it breaks the ground and the wind sympathized with her suffering— it turns rough and its windspeed runs up to 300 miles per hour like a tornado suddenly grew around them. Everyone held on to each other just to keep attached to the ground, some even has to embrace the wall for their dear safety.

Ipinatong ko ang ulo ko sa bintana ng bus habang pinagmamasdan ang mga naglalakihang billboard sa kalsada. "North-east wind flow," bulong ko sa sarili ko. Tama siya. Kung hindi ko isasaalang-alang ang sirkulasyon ng hangin sa ganoong klaseng terrain, magiging mainit ang loob ng bahay at masasayang ang natural ventilation. Napapikit ako nang mariin. Nakakainis isipin na kahit wala siya sa harap ko, alam pa rin niya kung saan ako posibleng magkamali.

"Kilalang-kilala." Biglang nagbago ang ihip ng hangin. Mula sa malayo, narinig nila ang isang tunog. WUP-WUP-WUP-WUP. Ang tunog ng rotor blades ay palakas nang palakas. Nayanig ang mga dahon ng niyog. Nagliparan ang mga alikabok. Tumingala ang lahat.