Like Wind On A Dry Branch Novels & Stories

It's cold dahil gabi na and also, this place is surrounded by trees kaya talagang malamig ang hangin but you know na hindi polluted, medyo maalat nga lang sa pang-amoy. Hindi ko na kailangan pa na lumingon nang marinig ang mahinang footsteps na paparating sa akin. Even with the strong smell of sea breeze ay mas malakas pa rin ang amoy niya na nagbibigay agad ng kakaibang sensasyon sa katawan ko.

Siguro naman ligtas dito dahil may mga nagpa-patrol namang mga pack warriors. Gusto ko munang mag-isip-isip. May problema pa ako at wala munang dapat na makaalam patungkol dito. Kaya ko rin naisipan magtungo dito ay upang lumanghap ng sariwang hangin. Sa paraang itong ay matutulungan akong makapag-isip-isip. Malamig ang simoy ng hangin lalo na’t ala sais pa lang ng umaga. The grass was wet because of the morning dew. Hanggang ngayon ay makulimlim pa rin pero hindi naman umuulan.

I closed my eyes, feeling the wind blow against me. Nilipad ng hangin ang buhok ko pero hindi ko na ito pinagtuonan ng pansin. Parehas nakabukas ang bintana sa mga side namin ni Lazarro. Nakasandal ang braso ko sa bintana at nakapangalumbaba habang bahagyang nakalabas ang ulo ko, kaya damang dama ko ang hampas ng hangin. Malakas, malamig at nakakaginhawa.

Umuungol ang hangin at ang mga puno ay umuugoy dahil sa lakas ng hangin. Kahit nakasara ang mga bintana ay malinaw niyang naririnig ang pag-ihip ng malakas na hangin sa labas ng bintana. Hindi nga nagtagal ay bigla na lamang bumuhos ang napakalakas na ulan. Nakaupo si Annie sa loob at malinaw niyang narinig ang tunog ng malakas na ulan na tumatama sa bintana na napakarahas. Nakatitig siya sa telebisyon ngunit wala doon ang isip niya. Mas lalo pang lumakas ang buhos ng ulan sa labas. Napakagat ng labi si Annie ng wala sa oras.

Nakikita niya ang hampas roon ng tubig at ramdam naman niya ang bawat paghampas ng hangin sa katawan niya na humahawi ng buhok niya papuntang likod. Habang nakatayo sa hindi kalayuan sina Calvin, napansin niya si Carly na nakatayo at tanaw sa dagat. Hinahawi ng hangin ang buhok niya at tila ninanamnam niya ito. Napatingin siya rito kahit pa nakatalikod ito sa kanila.

Sinunod niya na rin ang paanyaya ng matanda at pumasok na nga siya sa silid. Umupo ito sa kama, siya naman ay sa upuan na malapit sa bintana. May kalakasan ang hangin sa silid na iyon dahil gaya ng sa kanya ay nakatapat din sa dagat ang bintana, 'tapos ay bukas na bukas pa ito kaya naman ang malakas na hangin mula sa dagat at mga halaman ay malayang nakakapasok sa kabuuan ng silid. "Manong—"

Humahangos na boses ni Ruzzia na hinatid ng simoy ng hangin sa kaniya. He tossed a lazy glance to her direction. Tutop nito ang dibdib at hinihigop ang oxygen na kailangan ng baga. The breeze is playing tricks on her hair thumbling down below her shoulders and touching her buttocks. Stray locks shimmering in the sunlight fell away from the black garterized headband. Tumingkad pa lalo ang namumula nitong mga pisngi na nababad sa init.

galit na galit na sigaw nito sa kaniya at mas lalo pang binilisan ang paggalaw. Ang paligid ay madilim at tanging mapanglaw na sinag ng buwan lamang ang nagbibigay liwanag. Wala siyang makitang kahit ano sapagkat mas pinili ng lalaking dumaan sa masukal na bahagi ng lugar. The branches of trees are scraping at her skin. Her feet were also hurting because of the sharp stones she had stepped on. She also felt the touch of a sharp leaf or twig on her cheek, which caused a little pain.

"Ang tanging magagawa natin ngayon ay magtago at obserbahan ang susunod na mangyayari!" Pagkatapos niyang sabihin iyon, nakarinig sila ng isang malaking bugso ng hangin. "Hoy! Saan ka pupunta?" Isang malakas na boses ang narinig sa buong kagubatan. Naramdaman nila ang ihip ng malamig na hangin at nakita nila ang pagbagsak ng mga dahon. Whoosh! Maririnig ang malakas na ingay at nakita nila ang mga nahuhulog na dahon na mabilis na nagtipon at bumuo ng isang malaking orb sa loob lamang ng maikling panahon.

Naisipan kong maupo sa isang mahabang kahoy kung saan laging namamahinga ang mga tauhan. Pumikit ako't sinamyo ang amoy ng mga talulot ng bulaklak na sumasama sa hangin. I could feel the tenderness and the softness of the wind. It makes me feel more relax and calm. Nanatili akong nakapikit. Kung sana'y ganito na lang parati. Kung nanatili na lang sana akong bulag. Marahil sana ay hindi ko nakikita ang kung gaano kagulo ang mundo. At hindi ganoon kasakit tanggapin ang lahat.