Novel & Cerita Like Wind On A Dry Branch

It's cold dahil gabi na and also, this place is surrounded by trees kaya talagang malamig ang hangin but you know na hindi polluted, medyo maalat nga lang sa pang-amoy. Hindi ko na kailangan pa na lumingon nang marinig ang mahinang footsteps na paparating sa akin. Even with the strong smell of sea breeze ay mas malakas pa rin ang amoy niya na nagbibigay agad ng kakaibang sensasyon sa katawan ko.

Siguro naman ligtas dito dahil may mga nagpa-patrol namang mga pack warriors. Gusto ko munang mag-isip-isip. May problema pa ako at wala munang dapat na makaalam patungkol dito. Kaya ko rin naisipan magtungo dito ay upang lumanghap ng sariwang hangin. Sa paraang itong ay matutulungan akong makapag-isip-isip. Malamig ang simoy ng hangin lalo na’t ala sais pa lang ng umaga. The grass was wet because of the morning dew. Hanggang ngayon ay makulimlim pa rin pero hindi naman umuulan.

I closed my eyes, feeling the wind blow against me. Nilipad ng hangin ang buhok ko pero hindi ko na ito pinagtuonan ng pansin. Parehas nakabukas ang bintana sa mga side namin ni Lazarro. Nakasandal ang braso ko sa bintana at nakapangalumbaba habang bahagyang nakalabas ang ulo ko, kaya damang dama ko ang hampas ng hangin. Malakas, malamig at nakakaginhawa.

Nakikita niya ang hampas roon ng tubig at ramdam naman niya ang bawat paghampas ng hangin sa katawan niya na humahawi ng buhok niya papuntang likod. Habang nakatayo sa hindi kalayuan sina Calvin, napansin niya si Carly na nakatayo at tanaw sa dagat. Hinahawi ng hangin ang buhok niya at tila ninanamnam niya ito. Napatingin siya rito kahit pa nakatalikod ito sa kanila.

Sa isang malaking bugso ng pure vigor na pinaikot ni Frank sa braso niya, sumigaw siya habang nagpakawala siya ng isang suntok na kayang magpakawala ng isang buhawi! Napasigaw nang matinis ang buong lugar sa dumaang buhawi, na nagpahinto naman sa mga paparating na siga. Ang mga sigang nasa harapan mismo ni Frank ang pinakaminalas nang napalipad sila sa ere nang parang mga dahon habang sumisigaw. Boom! Hindi nagtagal, pinabagsak ng malakas na hangin ang sira-sirang gusali sa paligid nila at kaagad na gumuho ang lahat!

Sinunod niya na rin ang paanyaya ng matanda at pumasok na nga siya sa silid. Umupo ito sa kama, siya naman ay sa upuan na malapit sa bintana. May kalakasan ang hangin sa silid na iyon dahil gaya ng sa kanya ay nakatapat din sa dagat ang bintana, 'tapos ay bukas na bukas pa ito kaya naman ang malakas na hangin mula sa dagat at mga halaman ay malayang nakakapasok sa kabuuan ng silid. "Manong—"

Humahangos na boses ni Ruzzia na hinatid ng simoy ng hangin sa kaniya. He tossed a lazy glance to her direction. Tutop nito ang dibdib at hinihigop ang oxygen na kailangan ng baga. The breeze is playing tricks on her hair thumbling down below her shoulders and touching her buttocks. Stray locks shimmering in the sunlight fell away from the black garterized headband. Tumingkad pa lalo ang namumula nitong mga pisngi na nababad sa init.

"Ang tanging magagawa natin ngayon ay magtago at obserbahan ang susunod na mangyayari!" Pagkatapos niyang sabihin iyon, nakarinig sila ng isang malaking bugso ng hangin. "Hoy! Saan ka pupunta?" Isang malakas na boses ang narinig sa buong kagubatan. Naramdaman nila ang ihip ng malamig na hangin at nakita nila ang pagbagsak ng mga dahon. Whoosh! Maririnig ang malakas na ingay at nakita nila ang mga nahuhulog na dahon na mabilis na nagtipon at bumuo ng isang malaking orb sa loob lamang ng maikling panahon.

Naisipan kong maupo sa isang mahabang kahoy kung saan laging namamahinga ang mga tauhan. Pumikit ako't sinamyo ang amoy ng mga talulot ng bulaklak na sumasama sa hangin. I could feel the tenderness and the softness of the wind. It makes me feel more relax and calm. Nanatili akong nakapikit. Kung sana'y ganito na lang parati. Kung nanatili na lang sana akong bulag. Marahil sana ay hindi ko nakikita ang kung gaano kagulo ang mundo. At hindi ganoon kasakit tanggapin ang lahat.

I am just feeling bad that I should have at least informed them that I might be late today. Pagkababa ko sa sasakyan ay bumungad sa'kin ang malawak na lupain at ang malakas na ihip ng hangin. With trees dancing to the whispers of the wind, a rich natural landscape greeted my presence. The air that embraced me was softer and thinner with the beam of sunlight kissing my olive skin that shines with its golden rays. Nature is alive. As if they recognize me, they sang a wholly music that only the open minds could hear.