Like Wind On A Dry Branch นิยาย & เรื่องราว

Malamyos ang hampas ng hangin sa tanghaling tapat. Sinasayaw ng pagaspas ng hangin ang dahon ng mga puno maging ang mga luntian na mga halaman at mga bulaklak sa paligid ng angels orphanage.

Walang emosyon ang mukha nito pero hinala niya ay kinakabahan lang ito. Ikinawit niya ang braso niya sa braso nito para masiguradong sumusunod ito sa lakad nila, nauuna naman ang Nanay nito habang si Jeffrey ay iniikot nito ang tingin sa paligid. The wind is blowing a little strong than usual. The sound of dry leaves rustling whenever the wind blows brings the feeling of warmth, peace, and soothing province life. The sound of the leaves of the two mango trees blows a little louder but to her, it felt like home. It's so therapeutic.

Ang hangin ay tuyo, may kaunting lamig na animo'y banayad na aircon, at may dalang amoy ng sariwang damo at pine trees. Para akong bata na walang pakialam sa mundong inilusot ang aking ulo sa labas ng bintana. Binuksan ko ang aking mga braso habang hinahayaan ang malakas na hangin na liparin ang aking buhok. Sa bawat paghinga ko, parang unt-unting nalilinis ang aking baga mula sa lahat ng polusyon at gulo na iniwan namin sa bansa.

Sunod kong naramdaman ay ang iilang butil ng ulan na tumatama na sa aking katawan. How strong is the wind and rain for the house to shake this violently? The house looks like it's about to collapse any minute. Maliban sa ulan na tumutulo mula sa bubong ay pumapasok na rin ang hangin sa bahay, giving me goosebumps. The wind is so cold. With my phone in my right hand, I walked towards the door and opened it. Ngunit kaagad ko rin iyong naisara ulit ang malakas na hangin at ulan ang sumalubong sa akin.

Iyon kasi ang nakikita niyang pinaka-praktikal na paraan upang matulungan ang pamilya nang hindi nalalayo sa mga ito. Pero tama kaya iyon? tanong pa niyang naguguluhan. Tahimik na umihip ang hangin sa paligid. Kasabay noon ay ang marahang pag-indayog ng mga dahon sa ibabaw nila. Maging ang mga ibon sa kalapit na puno ay tila tumigil sa pag-awit. Pakiramdam ni Kiarah ay biglang bumigat ang hangin sa paligid nila.

My vampire instinct urged me to attack, pero pinili kong huwag maging padalos-dalos. Mukhang wala naman siyang masamang balak. "Nagulat at natakot ba kita? Pasensya ka na," aniya, kasabay ng malalim na paghinga ng paumanhin. Umihip ang malakas na hangin, at saglit na naglaho ang anino ng mga kakahuyang nagkukubli sa kanyang mukha. Malilikot ang mga dahon at sanga ng mga puno sa paligid, minsan ay tinatabingan siya, minsan ay inihahayag.

Walang ano-ano’y sumakay siya rito at mabilis na pinatakbo papalayo sa kwebang iyon. Hindi alintana ang buhos ng ulan at hagupit ng hangin. Maputik na daan at mga dahon ng punong nililipad ng hangin. Nagkalat din ang ilang mga sanga’t kahoy sa daan na siyang ipinagtaka ni Vahlia. ‘Ganoon ba kalakas ang ulan kahapon? O baka naman may bagyo ngayon.’

ang frustrated niyang sabi habang hawak ang kaniyang ulo. Mula sa kaliwang bahagi ng kaniyang sentido ay hindi niya maiwasang hindi damhin ang isang pilat. And that made him realized something... He was about to leave the cliff and head back on his house nang biglaang umihip ang malakas na hangin. The dry leaves on the ground are now carried by the sudden gust of the wind, blocking Death's sight on his path.

I can hear the whisper of the wind. The fake flowers in the vase above the glass table are dancing with the gentle of the breeze. Makulimlim ang kalangitan dahil natatakpan ng ulap ang liwanag ng araw, mukhang mayamaya ay bubuhos na ang ulan na sasabayan pa ng malakas na ihip ng hangin.

“So relaxing…” Bulong sa sarili ni Lexie saka napa ngiti nang ang sunod na hangin ay nag hatid ng mala paraisong bango, the wind smelled like grass and flowers, with her eyes shut, she could almost feel as if she was in the middle of a forest. “Baka maka tulog ka na.” Natatawang pukaw sa kanya ni Ram. Agad namang napa mulat ng mata si Lexie saka sinamaan ng tingin ang lalaki.