Like Wind On A Dry Branch Novels & Stories

Nagulat s'ya noong una ngunit ng mahimasmasan ay kusa nang tumaas ang kan'yang mga braso at ipinulopot sa leeg ni Howald. Tinugon n'ya ang mapusok na halik ng binata ng walang pag-alinlangan. Kumalas lamang sila sa isat-isa ng kapusin ng hangin. Malamlam ang mga matang tiningnan s'ya nito sabay sapo sa magkabilang pisngi n'ya.

This is the ambiance I used to hear, years ago. The cold breeze wraps around me, as if offering a comforting embrace in the midst of my solitude. It rustles through the trees, creating a soft symphony that fills the silence. Each gust seems to whisper words of encouragement, reminding me that even in the darkest times, I am not alone. Despite the chill, there's a strange warmth in the breeze, a silent promise that better days are ahead. With a sense of finality, I turned away from the mansion and walked towards my car. Each step felt heavy, as if I was leaving a piece of myself behind with the mansion.

Sobrang lakas ng sinasalubong naming hangin dahil sa bilis niyang magpatakbo. “Don't be afraid, Crystal. Let the wind brushes your skin and embrace you.” Nagsalubong ang kilay ko dahil sa narinig kong sambit ni Blade. “Sometimes, when no one is there for you, the wind will always come to comfort you. So don't avoid it and hide. It will never question your emotions.” Dinig na dinig ko ang mga salitang binanggit ni Blade kahit na malakas ang simoy ng hangin.

Those muscles, again. I sighed and distracted myself to watch the trees we're passing to instead. Katamtaman lang ang bilis ng pagpapatakbo ni Ravus ng kabayo. Langhap na langhap ko ang sariwang hangin na humahampas sa amin. Ang sikat ng araw ay hindi rin mahapdi sa balat.

Tanging kaluskos ng galaw ng mga hayop ang maririnig at ganoon din ng mga dahon sa puno dala ng pag-ihip ng hangin. Hinintay muna niyang tumigil ang pag-ihip saka siya nag-sindi ng sigarilyo mula sa dala rin niyanh lighter at agad na hinithit sabay buga ng maliit na usok na tinatangay ng hangin.

The wind is so cooler than the one on the land. Hindi rin nagtagal ay ibinaba na niya ang bintana upang kumalma ang pagsayaw ng bawat hibla ng aking buhok. Mula simula hanggang matapos ay hindi mawala-wala ang ngiting nakapaskil sa aking labi. Nakakangawit man ngunit ang pangyayari sa araw na ito ay paulit-ulit kong hihilingin na maulit.

Nang makapasok, humaplos sa kaniya ang masaganang simoy ng hangin na siyang mas nakapagpataas ng balahibo mula mukha, batok hanggang paibaba ng kabuuan. Napayakap pa ang kanang kamay sa kaliwang braso kasabay ng pagpikit, ngunit matapos mahimasmasan agad din siyang dumilat, doon na tumambad sa kaniya ang nakabukas na bintanang-kahoy. Kaliwa’t kanan ang pag-ugoy ng kulay kalimbahin na kurtinang narito na siyang sumasaliw sa malakas na ihip ng hangin; mas lalo tuloy siyang napayakap sa sarili at napapikit muli.

Parang na rin akong nanghihina. Habang naglalakad kami ay pinagmamasdan ko lang si Fin. Hinigpitan nito ang pagkakahawak niya sa braso ko pero hindi ako nasasaktan. It still feels gentle even its intentionally tight. Napatigil ako sa paglalakad nang lumakas ang simoy ng hangin. Ang lamig lamig na naman, naka dress pa naman ako. Tinignan naman ako ni Fin na salubong ang kilay na tila nagtataka kung bakit ako huminto. I pulled the ends of my dress when a strong wind keeps on flowing it away.

I miss the sound of waves na halos buong buhay ko naririnig, nung tumira ako sa bahay ni James puro sound of birds, winds, plants or trees ang rinig ko. Kaya I know our house are in the place of something forest, dahil wala akong marinig na mga ibang sasakyan na dumadaan. Hmmm. the sound of waves together with strong wind feels like home.

Sariwa ang hangin na umiihip sa balat ni Alexa, hangin na galing sa mga nakabukas na bintana. Iba talaga ang probinsya, hindi kailagan ng aircon at electric fan kapag hindi naman Summer. At kahit Summer, masarap ang hangin. Sumilip siya sa brown na screen ng pintuan. Busy ang lahat sa paglilinis ng bakuran. Halos ang kalakihang parte nun ay parang hindi na dinaanan ng bagyo kung hindi titingnan ang mga one sided na direksyon ng mga sanga at natitirang mga dahon.