Picture Of Wind Novels & Stories

Sumunod ang mga opisyal ng sibil at militar sa likuran niya! Ang bawat tao'y nag-ayos ng hangin nang makita nila ang nangyayari sa labas ng kalangitan. Nakita nila ang isang payat na pigura na tahimik na nasuspinde sa kalagitnaan ng hangin. Ang pigura ay bihis sa itim at pulang sandata na pinasisigla ang mga magagandang kurba. Ang pinong mga tampok ng mukha ay walang kamali-mali. Maganda siya at mukhang isang diwata.

"Concentrated Wind Style! Shove!" Sigaw nya at kasunod nito ay umihip ang malakas na hangin sa buong paligid. Tapos ay bigla itong nag-concentrate sa isang direksyon, napakakapal ng concentration nito to the point na naging visible na ito sa paningin. Then it started to shot at me in a crazy speed. Boom!

Ang kaibahan lang, puno ito ng wonder at hindi ng yelo. "Yes, baby? Tapos ka na sa drawing mo?" malambing na tanong ni Cassie. Lumuhod siya para magpantay sila. "Opo," sagot ni Lucas sa seryosong boses. Ipinakita niya ang sketchpad. Hindi ito drawing ng stick figures o araw na may mukha. Ito ay drawing ng wind turbine. Detalyado ang blades. "This is for electricity, Mama," paliwanag ni Lucas, tinuturo ang drawing. "If we put three of these sa North side ng island, we can power the clinic without the noisy generator. I calculated the wind speed based on Mang Narding's stories."

Bam! Isang malakas na tunog ang umalingawngaw sa buong paligid. Ang dalawang pressurized na wind blades ay nagbanggaan, at isang nakakasilaw na liwanag ang kuminam. Ang lahat ay biglang napapikit. Isang nakakatakot na alon ng enerhiya ang kumalat sa buong lugar mula sa lugar na kung saan ang dalawang blade. Bang bang bang!

Ang bagay na ito ay halos kapareho ng pagpapalit ng inner force sa Chi, kaya likas niyang itinaas ang kanyang punyal upang harangan ito. Ang blokeng iyon ang nagligtas sa kanyang buhay! Dong! Isang malutong na tunog ang umalingawngaw. Ang wind blade ay tumama sa punyal, na nagresulta sa isang puwang sa gitna ng talim. Ang haba ng wind blade ay tumawid paitaas at agad na humiwa sa kanyang kanang itaas na braso. Poof! Tumalsik ang dugo.

“Habits say more than you think. I wonder if you would still let me see your drawings.” Nilingon ko siya at umihip ang malakas na hangin. He was looking at the pages being flipped by the wind. Bahagyang sumilay ang ngiti sa labi. For a moment, I forgot about the notebook and just stared at his beautiful face. Ang buhok niya na malayang hinihingahan ng hangin.

"Bakit pala wala pa sina tito?" "May event kasi sina Wind ngayon sa school. Hindi ko alam kung ba't inabot ng gabi, pero baka malapit na ring matapos iyon." Tumango lang ito, minsan pa niyang sinulyapan ang isang larawan ni Rain kasama si Wind at Tan bago sila magtungo sa kusina. "Can I stay here until they arrive?" "Huh? Pagod kana, hindi ba?"

Whoosh… whoosh… Sumipol ang hangin. Napakalakas ng hangin dito, at sumasayaw ang niyebe sa kalangitan. Mahirap makakita ng malinaw. Gayunpaman, lumakad pa rin si Randall. Pagkaraan ng ilang sandali ay may malabong pigura sa harapan niya! Sa ganitong masamang panahon, ang taong iyon ay talagang nakaupo at nangingisda!

Halos mabilaukan ako. He did not put down his hands on my waist. Mistulang naging alila ako nang nagsimula na kami maglakad patungo sa labas. Ayaw ko ihalimbawa ang hangin sa relasyon namin ngayon. Athough the wind is very powerful and you can feel its presence, in and of itself it cannot be seen. You know it is there by its effect on others. Lashing the old tress with a wind, unseen wind racing along the tiles, rising and falling with many clouds under the moon.

Baka sakaling may mas safe na lugar na pwede naming puntahan. "The wind is so refreshing. Isn't it?" Vani asks, open arms. His eyes are closed, smiling conspiratorially. Tiptoeing around the delicate sensibilities. The wind is eddied, swirled and ambient that lifts my hair into a dance. As I watch the strands at their confluence of tether and vortex, a sense of calmness comes.