Lila Novels & Stories

The innocent angel behind that lavender mask who became the reason for him to start a brand new life. Lilang maskara. Lunaria na lila ang suot. Lila... My Lavella.

Matalim ang tono niya, pero bilis ng tibok ng kanyang puso habang sinasabi ang mga salitang iyon. Alam ni Alice na napakalakas ng matandang babae, halos di-matantiya. Tumawa si Lola Rafflesia, mayabang ang mukha, ngunit wala siyang sinabi. Sa likuran niya, lumakad pasulong si Lilo at nagsabing, "Ang aking guro ay ang sikat na Lola Rafflesia sa mundo ng mga cultivator. Kayo ba ay sino?" Bilang pinakabatang disipulo, palasak na si Lilo, kaya nabuo niya ang isang mayabang at mapagmataas na personalidad.

Or else she won’t be able to see Giovanni, again. NAALIMPUNGATAN SI LUCIFER NANG kapahin niya ang kanyang tabi at wala siyang makapa. Wala sa sarili niyang dinilat ang mga mata at nilingon ang kanyang tabi. His eyes widened the moment he realized Lyla isn’t around. Bumangon siya at naglibot ng tingin.

“Salamat po, Papa.” “Huwag mong paghintayin si Renzo. Umalis ka na.” Tumango si Liana. “Opo.” Tumalikod si Liana at naglakad palabas ng bahay. Habang naglalakad, marahan niyang hinaplos ang sariling mukha. Magkapareho sila ni Lara. At iyon ang bagay na matagal na niyang kinamumuhian.

halos humihikbi ako. Ngumiti siya, bahagyang mapait. Dahan-dahang inilapit ang kamay niya sa aking pisngi. Isa itong simpleng haplos, ngunit para sa akin, parang isang pag-amin: hindi na namin kayang itago ang damdamin namin. Huminga ako nang malalim, pilit pinipigil, ngunit ang katawan ko ay tumutugon sa init niya. “Lucien…”

bulyaw ng bampira buhat sa galit. "Kung sakaling maniwala ako na hindi mo alam kung nasaan ang Luna Kristalis, marahil ay may nakakaalam na iba na kilala mo. Sa aking pagbabasa sa iyong talaarawan, palagi mo binabanggit ang pangalang Natalia Perova. Sino ba itong Natalia Perova na ito at labis na labis mong hinahangaan? Alam ba niya kung nasaan ang hinahanap ko?"

Maliban sa konting gasgas sa gilid ng kanyang noo ay wala naman siyang kakaibang nakikita sa mukha niya. "Baka kasi maalala mo ang lahat kapag nakita mo ang sarili mo sa harapan ng salamin," nakangiting sagot sa kanya ng katulong. Lalo lamang naguluhan si Lilac sa sinabi ng katulong. Hindi naman siya nagkaroon ng amnesia para sabihin nito na maalala niya ang kanyang sarili. Naalala naman niya ang lahat ng detalye tungkol sa kanyang pagkatao. Siya si Lilac Bacani, thirty years old at commander ng Bacani Army. Ano pa ba ang dapat niyang maalala sa kanyang sarili?

Tiningnan ko si Lila at naluluha ito. " What's wrong Lila?" Pagtataka kong tanong ng makita naluluha siya. "Ah wala naman, napuwing lang kamahalan." Sabay punas niya sa kanyang mga mata. Lumapit si Lero sa amin. Tinuturo niya si Lila at napamangha pa ito ng makita ang fairy. "Fairy....." Nakangiti siya. "Akala ko wala ng natirang fairy na nakaligtas sa ilalim kapangyarihan ng Queen." Pagpatuloy niya.

“Garantido.” Hinalikan niya ito noon—doon mismo laban sa salamin, sa buong paningin ng sinumang mag-aalala na tumingin. Hindi magalang na public kiss. Isang claiming. Open-mouthed. Mapagmamay-ari. Ang uri na nag-iiwan ng namamagang labi at nakakalat na mga isip. Nang humiwalay siya, live wire na ang pulso ni Lila sa ilalim ng balat niya.

sigaw ni Eliana habang tumatakbo papunta sa veranda. “Because she took my notebook!” depensa ng kuya nito. Napailing si Angeline. “Stop running, you’ll trip—” Ngunit huli na. Bahagyang nadapa si Eliana, at bago pa man siya tuluyang umiyak— Naroon na si Jericho. Mabilis. Maingat. Determinado. Binuhat niya ang bunso at sinuri ang tuhod nito. “Who made my princess cry?” malamig ngunit kontroladong tanong niya.