Lily Alan Walker Lyrics Novels & Stories

“A-aalis na ako.” After saying that, agad siyang umalis sa bato na kanyang inuupuan at naglakad palapit sa kanyang mga damit. Basta niya na lamang itong dinampot at naglakad pabalik sa kung saan sila galing kanina. Mabilis ang bawat hakbang ni Lyla at hindi na siya nag-abala pang lingunin si Lucifer dahil sobrang hiyangg-hiya siya sa nangyayari. Her knees are still weak from that mind blowing orgasm but she wanted to leave.

Mahina siyang natawa at nagsalita, “Hindi mo pa alam ang sasabihin sa lagay na ‘yan?” Lily closed her eyes. Nilapit ni Lily ang magkahawak nilang kamay ni Ivor sa kaniyang mukha at saka niya dinikit ang likod ng kamay nito sa pisngi niya. “ Gumaan na kahit paano ang pakiramdam ko. Thank you for reminding me that I’m not alone anymore.”

“With those three heads, you all should have thought of that.” Tumango si Lily. “That is exactly why we need you, Laverna. Become our bait and we will take care of the rest. That is all you need to do. Bring out the predators. Make them believe that you are the most prized prey they could ever have.” Lily’s eyes blazed with thrill as she held Laverna’s hand. “This will serve as your revenge as well for the death of your husband and... Anna.”

nakangiting wika ni Lily at yumakap pa sa akin, gano’n din naman ang ginawa ng dalawa. “Teka, paano kayo uuwi?” tanong ko, medyo may pag-aalala kasi alam ko naman na lasing sila. “Dala ko ang kotse ko, Miss Ali,” nakangiting sagot ni Lily. “Atsaka hindi na ako nahihilo. Nahimasmasan ako dala ng pagod at pawis,” aniya at humagikgik pa. “Oh siya, ikaw na ang bahala kina Lou at Rose, ah?” pagpapaalala ko pa kaya tumango siya, tapos ay nagpaalam na rin sila kina Henry at Dim at umalis na nga.

Lumaki rin siyang napaka observant sa mga nangyayari sa kanyang paligid most especially pag gusto ng Mama nilang mapag-isa. Lakad takbo ang ginagawa ni Lily para maabutan ang lalaking sinusundan. Nakikipag siksikan rin siya sa mga taong naglalakad. Hindi niya alintana na malayo-layo na pala ang kanyang nalakad.

Sa wakas ay inihayag na ni Lily ang kanyang isipan, 'Alam ko na baka mahirap ito para sa'yo, pero wala akong ibang magagawa. Kailangan kong maghiganti. Dapat akong maghiganti!" "Sandali!"

aniya. “I heard your murmuring, Leonard. Stop talking to my future wife and do your job,” biglang singit ni Alas kung kaya’t nagkatinginan kaming dalawa ni Lily. Napangiwi naman si Lily at ginaya-gaya ang ang sinabi ni Alas na ikinatawa ko ng mahina. “MOMMY!” “DADDY!”

“Kung gusto mo lang bumawi, kaya mo sanang gawin ‘yon kahit malayo. Pero nandiyan ka pa rin.” Hindi ako agad nakasagot. Tinitigan ko lang si Wade, sa mukha niyang payapa kahit may benda sa braso’t leeg. “Hindi ko alam,” sabi ko, halos bulong. “Sa tuwing tinitingnan ko siya, parang gusto kong ako na lang ang masaktan. Parang hindi ko kayang mawala siya.” Tahimik si Alena sandali bago marahang nagsalita. “Lily,” sabi niya. “Mahal mo siya, tama ba?”

Nagi-guilty siya at pakiwari niya ay isa siyang salawahan? Nagpasya siyang tawagan si Lily matapos ibagsak ang katawan sa malambot na kama. Ni hindi na siya nakapagpaalam pa rito kanina dahil sa pagsunod niya kay Dylan. Isa pa, hindi niya na alam ang gagawin. Gusto niya ng kausap sa ngayon, mabawasan man lang ang bigat sa dibdib niya. “What? Okay ka lang ba?” ani Lily sa nag-aalalang tono sa kabilang linya. “Talagang g*go ‘yang pinsan ko na ‘yan! Tama lang ang ginawa ni Dylan nang magtanda siya!”

saad ni Knight na may namumulang pisngi at tainga. "A-Ayos lang. Hindi mo naman sinasadya. Salamat. Muntik na akong mahulog sa hagdan." nahihiyang tugon ni Lily, halos mangamatis na nga ang pisngi nito sa sobrang pamumula. Hindi nila akalain na magtatama ang labi nila ng ganoon. Agad namang umayos ng tayo si Lily at nag patuloy sa paglalakad pababa ng hagdan.