Ling Ling Kwong Novels & Stories

Ring lang ng ring iyon hanggang sa finally sinagot na. "Cherry?" "Hello, hindi si Cherry to dude, Si Jhong ito" "Oh pare! Baka pwedeng patanong naman kay Cherry kung alam nya kung nasaan si Klaire" "Ayy pare, Lasing to! Bagsak na, kahit si Klaire! Akala ko nasundo mo na, lasing na din yun" "Lasing? Saang bar yun?" "Dun sa may ******* lang pare, yung tambayan nila"

-LORNA- Pansin kong halatang magkasundo sina Mommy at Mr. Wong. Masyado itong professional when it comes to business. "Sige na hija at nag-presinta si Mr. Wong na ikaw ay turuan." Nakangiting ani ni Mommy sa akin. "Shall we begin? I'm here to guide you on a tour and provide explanations for all the departments here, Mrs. Lucchese." "Sure, and I'm willing to learn for me to be able to learn about our family business, Mr. Wong."

Nang sandaling marinig ni Ling Luoyin ang boses ni Yi Jinli, lalo siyang kinilabutan at bumilis ng sobra ang tibok ng puso niya. 'Siya... Siya ba talaga....' "Jinli, magkakilala kayo?" Takang-takang tanong ni Ye Chongwei nang marinig niya ang sinabi ni Yi Jinli. Oo, artista si Ling Luoyin pero para sa isang Yi Jinli, isa pa rin itong ordinaryong tao at para sakanya, imposibleng nagkita na ang dalawa noon.

Hindi pa man nakakasagot si Derrick ay tinalikuran niya ito agad. Nang makasigurong nakaalis na si Trixie ay sakto namang dumating na ang order nila. "Here's your order, Sir," magalang na wika ng waitress. Inilapag nito ang dalawang pinggang may manok na umuusok-usok pa. Mukhang bagong luto ito. Mayroon ding wine at saka dalawang baso ang inilapag sa lamesa. Aalis na sana ang waitress nang muling magsalita ang binata.

🏃 Ang Pagmamakaawa ni Ling Tao Gumalaw si Ling Tao nang mabilis— pero hindi para tumakas. Paikot-ikot siyang umiwas, pilit lumalayo sa wandering soul. Alam niyang kahit tumakbo siya, hindi siya makakalayo. At sa laki ng foreign battleground, hindi siya aabot sa transfer array nang buhay. Kaya sumigaw siya: “Senior! Wala akong anumang kaugnayan kay Mai Liang! Halos hindi nga kami nag-uusap! Pakiusap… patawarin n’yo ako! Handa akong maging alipin n’yo!”

Walang preno ko na salita sa kanya. “Bakit ko ginawa iyon sa kanya? Dahil Ako dapat ang papakasalan ni Kale eh, inagaw niya sa akin ang mahal ko, inagaw niya sa akin si Kale at dahil hindi ko pa rin matanggap na sila ang magkatuluyan at nagkaanak pa, kaya mas maigi nang mawala siya sa mundo para masolo ko si Kale, naiintindihan mo ba? Pasalamat ka nga at hindi ko tinuluyan iyang mga bata eh! Hindi pa naman ako ganyan kasama para gawin ko iyon sa kanya, got it? And you….gusto mo bang isunod ko? I have a lot of connection Lingling, iyon kung gusto mo, kung ayaw mong mawala sa mundo then better to zip your mouth and never talk to others especially to Kale. Pumili ka Lingling, buhay mo? O buhay

Lorenzo, to gain more investors. Ipinakilala ako ni Mr. Lorenzo sa mga associates nito. He also boasted our restaurant in Singapore that soon will have a branch here. Nakakapagod man, pero nag-eenjoy naman ako. Minsan sa pag-iikot nila isang bulto ng lalaki ang nakakuha ng atensyon ko, pakiramdam ko parang kanina pa ako nito pinagmamasdan. Marga, ‘yan ka na nman. Pwede ba bawas-bawasan mo ang pag-iisip? Saway ng kabilang bahagi ng isip ko.

Lihim niya pinapabantayan ang dalaga para makasigurado siya sa kaligtasan nj Yza. Hindi pa rin mapanatag ang kanyang kalooban. Kahit nasa loob ng kulungan si Mr Wong, may mga tauhan pa rin itong malayang gumagala dito sa labas. At iyon ang pinag-alala niya. Ibinigay niya ng palihim ang chicken pork adobo sa kay Tiya Lucing. Matapos niyang maibigay dito. Hindi na rin siya nagtagal at nagpaalam na rin siya na aalis.

Ito, ito… Ano ang magaling sa probinsyanong ito? Kahit si Miss Lynch ay kailangan siyang tratuhin ng magalang! "Ito ay imposible!" "Nanaginip ba tayo?!" "Iyan ang Gaozu dumplings at iyon ang soy milk mula sa Southern City!" "Hindi iyon mga bagay na madali mong mabibili ng pera!" "Si Miss Lynch ay talagang naghanda ng isang set para sa kanya at tinawag pa siya bilang Young Master York!"

pagtatama ko sa kanya. Kumunot ang kanyang noo, tila hindi naintindihan ang sinabi ko. "What?" "Si Manang. Loring ang pangalan niya, hindi Lukring," ulit ko sa kanya nang may diin. Ngumiwi lang si Amesyl at parang wala lang sa kanya ang pagkakamali niya. "It’s the same. It starts with the letter L anyway." Ang attitude! Pumasok si Manang Loring sa kusina bitbit ang dalawang basket. Mukhang kakauwi lang niya mula sa pamamalengke.