Lion Angry Novels & Stories

“You are striking with emotion, not precision. Anger is a good fuel, but a terrible driver. If you fight Leonrei with this level of blind rage, he will just laugh at you, tie you to a bed, and keep you there until you obey him.” Parang may sumabog na bomba sa utak ko nang marinig ko iyon. Tie you to a bed. Keep you there.

Lionel said to me, kaya mas hinigpitan ko na lang ang yakap sa kanya. “I won’t say it’s okay, kasi hindi ‘yon totoo. I won’t say, I won’t be scared anymore, because that’s a lie. Hayaan mo lang akong maunang lumapit, hanggang sa masanay ako, okay?” “I will, it’s okay with me. Take your time, kahit matagal. Tanggap ko.” He cried again, so I just patted his head and went back to my seat. “Okay, let’s eat?” Lola ask kaya ngumiti na lang din ako sa kanya.

Ang Flame Pyroar ay tumingin kay Darryl mula sa isang malupit naanggulo at nagsalita, sa wika ng tao, "Sino ka? Bakit hindi ka natatakot sa aking siga?" Kapag naabot ang mga hayop na engkantado sa isang tiyak na antas, magagawa nilang magsalita. Ang Flame Pyroar na iyon ay nabuhay nang libu-libong taon. Ang katawan ni Loona ay nanginginig sa takot nang maramdaman niya ang kakila-kilabot na presyon mula sa Flame Pyroar. Kasabay nito, nagulat siya nang makita ang mabangis na hayop na maaaring makipag-usap sa wika ng tao.

Inulit-ulit iyon ni Angus hanggang sa manginig ulit siya at sumabog. Pakiramdam niya ay nawala ang lahat ng nasa paligid. Tanging natira ay sila ng lalaking patuloy na umiindayog sa ibabaw niya. Angus Channing threw back his head while keep thrusting. Awang ang labi, pawisan at puno ng pagnanasa ang mga mata. “Fck!!!” he growled like a mad lion and spurts his load inside her.

Lia pointed at Jomar and roared angrily. Muntik nang umiyak doon si Jomar. This was the first time he had faced a tigress head-on, and it was terrifying. Ang malamig at maitim na mga mata ni Jago ay tumingin kay Lia, pagkatapos ay dumapo ito kay Fae, tila naghihintay sa kanyang reaction. Nagkunwari si Fae na hindi niya nakikita ang tingin nito at inalo na lang si Lia.

Umiling-iling ako sa kanila but I could see the burning anger and hatred they have for me and I know that they will never forgive me for what I did to them. Kung hindi lang sila mahigpit na hawak-hawak ng mga tauhan ni Howard ay malamang na sinugod na nila ulit ako para saktan ulit. Lionel clenched his jaw while glaring at me with such vehemence but what shocked me was his calm voice when he opened his mouth to speak, “Why, Karmine?” Two words.

matamis pero seryosong paalala niya. Ngumisi si David, na para bang may bahid ng pang-aasar sa dulo ng mga labi, pero may bahagyang siwang ng pagkairita. “Lola, Tiyo Lion has always protected me since I was a kid. He’s like a second father. Lia even obeyed him once, and got hurt because of it. She’s still suffering.”

May himig ng lambing ang boses ko na lalo n'yang ikinatakot. "I-i'm not part of l-leighton empire." Humalakhak ako sa sinabi nito. I grabbed his collar that made his flinched halos maihi na ito sa salwal. "Awww, if I am Onyx or Orion. I'll definitely knock your head off. You just deny your clan. What a pity. Nawawala pala loyalty n'yo sa mga amo n'yo pagnahuhuli kayo." Nginitian ko ito.

“They are dangerous.” Napatigin naman siya sa dalawang lion at tumayo siya na kinatingin ng lion sa kanya at agad namang naging alerto ang mga sundalo. “Sit, babies.” Isang command nito at agad namang umupo ang mga lion sa tabi niya at napangiti naman ito nang bigla itong nahilo at mabuti nasalo naman siya sa katawan ng lion na parang ginawa niyang higaan ito.

' Lia was annoyed. "Shit! Why you are so big? I'm still hurting so much. Why is that?" Lia asks boldly.