Laperal Mansion Baguio Novels & Stories

Iyon ay dahil sa kumuha lang ng litrato roon. And the last one that we visit is no other, the Arenas de Barcelona. Doon ang last stop namin upang manili ng mga pasalubong na dadalhin sa Pilipinas. My mom also asked me to buy her a new vintage bag. Iyon lang naman ang kasiyahan ni mommy, ang mangolekta ng mga vintage bags sa iba't ibang bansa. I also buy something for my friends at sa dalawa naming kasambahay.

tanong ni Lucas naka-loud voice. "Do you know the location of Manor?" tanong ni Ace. Tumango si Lucas at sumenyas. Nauna na naman ito at talagang dinala sila sa lugar na tinutukoy ng boyfriend niya. Masasabi niyang amazing place talaga ang Baguio. Sabit-sabit sa bangin kasi ang mga building, ang mga kalsada ay talagang parang roller-coster. Pagkatapos ng isang liko, another liko na naman.

"Pumunta tayo sa Philip Mansion. Mas ligtas tayo doon." Ang pangalan ng mansion na iyon ay may kakaibang pakiramdam sa puso ni Lorie. Philip Mansion—ang ikalawang mansion ng kanilang pamilya na matatagpuan sa Makati. Ang mansion na iyon ay itinatag bilang isang pribadong lugar na walang nakakaalam, maliban sa mga taong malalapit sa pamilya Philip. Ito ay isang lihim na bahay na itinayo hindi lamang bilang isang pag-aari, kundi bilang isang ligtas na tahanan na malayo sa mga mata ng publiko. Doon, maaari nilang itaguyod ang kanilang plano nang walang pagkabahala. Doon, sa mga silid at pader ng mansion, mababalik ang lahat ng mga nawalang pag-asa.

Maliwanag ang mga ilaw sa gabi sa Baguio. Sa harap ng malaking bintana ng penthouse ng mga Almeda, nakaupong de-kuatro si Aera sa malambot na carpet, habang nakabuklat sa harap niya ang pinakabagong design sketchbook.

Bilang karagdagan sa mga alahas, mas sikat ito sa pagkakaroon ng ilang nangungunang mga tindahan ng mga designer dito. Dinala ni Maxine si Mariana sa ikaapat na palapag ng Ayala. Ang ikaapat na palapag ng plaza ay hindi bukas sa sinuman. Tulad ng paraan ng pamamahagi ng Hermès ng mga produkto, ginagarantiyahan ng mga tindahan sa ikaapat na palapag ang serbisyo sa mga mamimili sa mas mahigpit na paraan. Ang mga gumagastos lamang ng isang tiyak na halaga sa ikatlong palapag ang maaaring makapasok sa mga tindahan sa ikaapat na palapag.

Kaya naman may naisip na naman si Marian. "Ang bag na ito ay gawa sa kamay sa Japan, at mayroon lamang lima sa bansa." Ipinakilala ni Queenilyn ang bag ayon sa mga patakaran sa tindahan. Tinitigan ni Marian ang bag at inabot ito. Kaya inabot ni Queenilyn ang bag. Natural, aabot ang bag sa kamay ni Marian, ngunit hindi alam ni Queenilyn kung anong klaseng hangin ang nalalanghap ni Marian na sadyang nagkunwaring hindi mahigpit na hawak kaya nahulog ang bag sa lupa.

Hindi na niya dinala pa ang dalaga sa mansion ng mga Del Fuego, dinala niya ito sa kanyang penthouse, kung saan nasa The Estate Mandaue, Cebu. Nagising si Lily sa lugar na hindi pamilyar sa kanya, saka niya naalala ang nangyari kagabi. Biglang kumalam ang kanyang sikmura. Napansin niyang bukas ang pintuan ng kanyang kwarto. Nagulat siya nang may marinig siyang tila naghaharutan.

I nodded feebly before I went back to my step. Malakas akong bumuntong hininga bago muling inilibot ang tingin sa loob. Ito ang tambayan ng partido nila Miguel and all I thought this just a simple rest house that is rented by his team but being here right now, I saw how expensive this place is. Malaki ang lugar although the mansion was more bigger than this but this look extravagant for just a campaign place. Para itong warehouse sa mga napapanood ko sa mga palabas dahil tago ito sa lahat kaya ko lang naman ito nahanap dahil binuksan ko ang location ng cellphone ni Miguel kanina bago siya umalis sa bahay and we've been connected to each other's phone.

sabi ko dito, kahit lalake ang secretary ko ay masasabi ko lang na masipag ito at laging na ka tuon ang kanyang attention sa kanyang gawain. Lulan sa aking sasakyan patungo sa Laguna kung saan ko last na masilayan si Ana ay binili ko ang isang lupain doon upang gawin isang Mall, papangalanan ko itong C & S Mega Mall. Tatlong oras na kami bumibiyahe saka kami na ka rating sa aming distinasyon. Nakita ko ang kabuuan ng lupa at nakita ko din ang mga kakayahan doon, kaya agad kong pinatawag ang may-ari dati ng lupa upang tanungin kung bakit hindi pa sila nag si alisan. Ilang sandali ay dumating na ito kasama ang kanyang anak na babae ngunit wala akong interes sa kanyang anak kahit anu-anong papa

"...no need to explain everything. By the way, what's this?" "My Christmas gift," ngiti niya. "W-wala akong gift..." "No need. Seeing you here is enough." Once again, my heart started to beat fastly again. I'm having a bad feeling about this. "Y-yeah," wala sa sarili kong sagot. "Open it now." I nodded at unti unting binuksan ang medyo may kalakihang paper bag. My eyes widened sa kung ano'ng bumungad sa akin. A Louis Vuitton Pumpkin Minaudière bag, and damn it, it costs million!