Little Bride Novels & Stories

wika niya Maya-maya pa, pumasok na ang pinaka-importanteng bisita sa kwartong iyon. Si Liovie. Napatili ako nang mahina sa sobrang katuwaan. Suot ng anak ko ang isang maliit na bersyon ng gown ko. Ang buhok niya ay may fresh flower crown. Siya ang magsisilbing flower girl namin ngayon. "Mommy! You look like a real-life Barbie!" tili ni Liovie habang tumatakbo palapit sa akin

Naiinggit sa bawat pagsubo ng mga tao sa paligid ko. Iniabot ko ang bracelet sa babae alahera. Tinignan niya ito. Nag-usap sila ng kasama niya. Tumingin sila sa akin. “Ma’am pahingi po akong ID.” “School ID po, okey lang?” “Naku, wala ba kayong ibang ID?” Naalala kong sinamahan ako ni Ate Precious bago umalis na kumuha pa ng bagong valid ID. Tama. “Voter’s ID lang po.”

Isang solemne na musika ang pinatugtog, at lahat ng mga mata ay nasa kanya. Habang naglalakad, nagpalitan ng tingin sina James at Amelia at humagikgik. Napakaganda at matalino niyang tingnan sa kanyang puting lace gown. Pagkarating niya sa altar, tumabi siya at muling napatingin sa pinto ang lahat. Oras na para pumasok ang Nobya. Muling bumukas ang pinto, at tulad ng ginawa nito, ang musika ay napalitan ng isang bridal chorus ng Church Orchestra.

Natahimik na sila, wala na rin naman siyang masabi sa lalaki dahil sa tuwing bumuka labi niya lagi na lang sila nag aaway. BRANDON is about to lose hope, nang biglang bumukas ang elevator at bumukad sa kaniyang paningin ang isang babae at ang kaniyang anak na buhat-buhat nito. Hindi niya alam pero umakyat ata hanggang ulo niya ang kaniyang dugo nang makita niyang namumula ang mata ng kaniyang anak. He find himself grabbing that woman waist, at dun silang dalawa nagtalo.

Nakakatuwang malaman na ang dalawa ay matagal nang nagtutulungan nang lihim. Si Sebby ang huli sa grupo, hawak ang maliit na puting unan. Ang cute niya, nagtataka sa dami ng mga tao. Nang makita ako, sumigaw siya ng ‘Papa’ at tumakbo papunta sa akin. Lahat ay nagtawa. Kinuha ko siya, hinalikan sa ulo, at inilagay sa kandungan ng Mom ko. Nagsimulang tumugtog ang bridal march song, “Here Comes The Bride.” Lahat ng mga ulo ay nakatuon sa malalaking pintuan ng simbahan, sabik na makita ang bride.

Agad akong napangiti at mas lalong sumaya bago ko pa ise-send ang ite-text ko sana sa kanya, may text na siyang ipinadala sa akin. My young bride: Alaric, nandito ako sa ibaba ng building niyo. May dala akong pagkain. Baka kasi hindi ka na naman kumain ng pananghalian. Mahina akong napatawa at mabilis na tumayo sa upuan. Agad akong tumakbo at lumabas ng opisina para makita ang babaeng pinakamamahal ko. I don't think I will ever find a girl like her in this world. Siya lang at siya lang.

Hinawakan n'ya na ang laylayan ng belo ko at dahan-dahan na 'yong inangat. Naalala ko bigla no'ng nagtanong ako kay Mommy kung ano ba talaga ang purpose ng belo and she just answer "It is wrapped from head to toe of bride to represent the delivery of an untouched maiden and also to hide her away from evil spirits who might want to take her happiness," Nakatingin lang ako sa mga mata ni Blaze habang s'ya ay nakatingin lang sa likod ko. Ngumiti na lang ako dahil ayokong masira ang dapat masayang araw na 'to.

Ready na rin ang bridal car sa baba ma'am kaya tayo na po", wika ulit ng bakla habang inalalayan nito si Valerie palabas ng ancestral house. Sumunod naman si Faye sa likuran ni Valerie habang hawak-hawak nito ang bouquet ng bride. At nang makalabas na siya sa malaking pintuan ng bahay ni Donya Lucita, ay agad na pinagtitinginan siya ng mga kamag-anak ni Lester. Naroon sa mga mata nila ang labis na paghanga sa kanyang kagandahan. Isa na rito ay ang mismong lola ni Lester. "Iha, you look so beautiful!! Bagay na bagay sa iyo ang bridal gown mo", buong paghangang sambit ni Donya Lucita.

Alam kong ito na ang umpisa ng isang bagay na hindi ko inakala. Ngayon… Ako na ang asawa ng lalaking minsan akong iniwan. "You may now kiss the bride." Parang isang malakas na hampas ng alon ang salitang iyon sa utak ko. Para akong natuklaw ng lamig, hindi makagalaw, hindi makahinga.

"Alam ko sa simula pa lang na hindi ikaw ang magiging bride ko. But still, I didn't stop, continuing the ceremony. I was excited for the wedding to be done nang sa ganoon ay maiuuwi ko ang babae na nasa harapan ko na nakasuot ng wedding gown, accepting me and the way I presented myself; sick, old, and dying." "W-What do you mean?" "Litrato ni Clare ang tinitingnan ko bago ang kasal. With my photographic memory, I was able to memorize every detail of her face and her statistics. Kaya imposible na hindi ko malaman na ibang babae ang nasa harapan ko noong araw ng kasal." Lumapit siya sa lalaki at humikbi.