Little Bride Novels & Stories

"Kaibigan din siya ni Lace." I nodded. Saktong inanunsiyo na nila na dumating na ang bride kaya kanya-kanya na kaming pwesto. The wind blows some of my babyhairs and my gown. Bridesmaids's hair are tied into bun with a flower crown. We're also wearing a peach colored tube gown. The rays of the setting sun makes the scene more captivating. Kahit sino ay mabibighani sa taglay na kagandahan ng lugar. Sam is very lucky. Siguro kung ikakasal man ako, gusto ko rin 'yung unique. Something extraordinary.

Nang makita ito ni Ada, tinulak niya nang palihim ang batang lalaking hawak niya. Nagsimulang magwala ang batang lalaki. “Bride! Gusto kong makita ang bride!” Kaagad na nagpanggap na nababagabag si Ada. “Carty tignan mo, nagpapasaway na naman si Luke. Nakasabulong ko siya kanina at nagwawala siya, gusto niyang dalhin ko siya para makita ang mapapangasawa mo.” Tinuro ni Ada si Madeline. “Luke, tingnan mo, yan ang bride ni Carty. Tingin mo ba maganda siya?”

Nang may kumatok ay halos mapalundag siya. Bumukas ang pinto at nakatulala siya kina Lloyd at Bruno na pumasok. May kasama ang mga ito. Matabang lalaki na may edad na. Naka-americana at ang salamin sa mata ay lalong luminaw dahil sa liwanag ng chandellier sa kisame. "T-teka, ano po ang-" "Judge, siya ang bride." Itinuro siya ni Bruno. Tumango ang lalaking tinawag nitong judge. "Nasaan ang groom?"

Halata namang na-intimidate ang mga babae sa kanya ang itinikom nila ang kanilang bibig, tamang tama lamang sa pagtugtug ng panibagong musika hudyat na papasok na ang bride. Tumayo ang lahat pagbukas ng pintuan at nawala ang ingay sa buong hall. Lahat ay nakafocus and namangha sa ganda ng bride, pati na rin kinang ng gown nito. Naka-high bun ang itim at makintab nitong buhok at iilang kulot na hibla lamang ang nakaladlad sa gilid na lalong nagpapatingkad sa maliit nitong mukha at mapupungay na mga mata.

Nasa isang eleganteng bridal shop si Mira, nakasuot ng puting gown na simple pero napakaganda at elegante, may mga bulaklak at kristal na burda sa laylayan. Nandoon sina Nanay Mel, Maya, at si Lolo Mario na halatang abot-tenga ang ngiti habang tinitingnan ang apo sa salamin. “Naku, anak… parang kahapon lang, bata ka pa na mahilig tumakbo sa palayan at madalas madapa. Ngayon, bride ka na. Ang ganda-ganda mo.”

Umugong kasi sa kabuoan ng simbahan ang malutong na tawanan. Sabi ng midya at ng mga tao sa buong bansa, ang bride ay isang buhay na “Cinderella,” at ang ambiance ng kasal ay wedding of the century. In short, naka-jackpot ang bride! Sa labas ng puti niyang belo, dumampi sa mainit niyang pisngi ang may kalamigan na palad ni Sebastian. Nagtama ang mga mata nila. Pilit siyang pinakalma ng malamlam nitong mga mata. Sa kabilang parte ng belo ay sumilay ang matipid niyang ngiti. Huminga siya ng malalim bago marahan ibinuka ang maliit na bibig.

Para akong batang sabik na sabik makita ang kalaro. “My God, look at you!” bulalas ko habang tinititigan siya. “You look glowing, as in literally glowing. Parang bride-to-be talaga.” She laughed softly, mahinhin pero classy ang tawa niya. “That’s because I am a bride-to-be.” “Wait, what?!” kunwari akong nagulat. “Hindi pa ako na-o-officially announce-an!” “I was waiting for the perfect moment,” ani Claudette, sabay hawak sa kamay ko. “And now is the perfect one.”

Para akong batang sabik na sabik makita ang kalaro. “My God, look at you!” bulalas ko habang tinititigan siya. “You look glowing, as in literally glowing. Parang bride-to-be talaga.” She laughed softly, mahinhin pero classy ang tawa niya. “That’s because I am a bride-to-be.” “Wait, what?!” kunwari akong nagulat. “Hindi pa ako na-o-officially announce-an!” “I was waiting for the perfect moment,” ani Claudette, sabay hawak sa kamay ko. “And now is the perfect one.”

Hanggang ngayon ay pinaiimbestigahan pa rin niya ang aksidenteng kumitil ng buhay ng mga magulang niya. Bago pa pumasok ang bride ay isang batang babae ang humakbang papasok. Si Leona—isang simpleng puting gown na may lace at pearl details, gawa sa magaan na tela na dumadaloy sa bawat hakbang. Nakangiti ang paslit at tuwang-tuwa habang nagtatapon ng bulaklak sa bawat madanan niya.

nag tawanan ang mga naka rinig ngunit agad naman tumawa si Oswald at inabot na ang kamay ng anak kay Val. “Hinding hindi po, pwede pa kung si Lilura ang manakit, but i would love it..” biruan ng mag biyenan na kina tawa ng dalawang pamilya. Nag yakapan ang dalawang pamilya bago alalayan ng bridesmaid si Lilura at ang gown nito paakyat sa hagdan. Tumayo muna ang lahat hanggang nag salita ang pari.