Novel & Cerita Little Einsteins Leo

sabi nito at hinila ang anak niya at pinakandong sa kanya, yumakap naman ang bata sa leeg niya. “A-Ano ulit yung pangalan niya?” tanong ni Sarah. Gaya ko, gulat na gulat din sila ni Ailee. “Leon Scott, Leo na lang.” sabi niya habang hinahaplos ang buhok ni Leo. “Bakit parang anak lang ni Lion yan? Walang nakuha sayo eh, halos lahat kay Lion.” sabi ko pa habang nakatitig sa bata. Sumimangot naman si Kyla.

"At tignan mo 'to, Ate, may maliit na sapatos pa!" Kinuha ko ang isang pares ng medyas na kulay puti. Sobrang liit. Doon ko lang naramdaman na totoo na talaga ito. Magiging nanay na ako sa gitna ng lahat ng gulo na ito. "Salamat, Leo," sabi ko. "Wala 'yun, Elena. Basta siguraduhin mong kukunin mo akong ninong, ha?" biro ni Leo.

biglang tanong ni Leo minsan nakakatakot talaga tong kasama di man lang iniisip ang sasabihin basta basta na lang puputak' "P-po? wala po'' kamot sa batok na nakangiti pang sabi nito "Wala daw.,kagabi nga lang di niya maalala yong address niya tsss!". sa isip ko "Eh.,bakit puros may mga sticky note mga gamit mo dito?" lumingat pa sa paligid na tanong ni Leo "Ah.,, ayan po ba., gawa po ng kaibigan ko iyan, trip niya lang pong gawin iyan"

nakangiti ding sagot naman ni leo. "Haha Oo naman," si benny "ibigsabahin ikaw yung boss ni Rylan?" "Oo nabanggit ba nya sayo." "Nasabi nga nila sakin kanina," saad ni Leo, dahil di rin sya masyadong makapaniwala dahil ang akala nya ay matanda at mahina na ang inaalagaan ni Rylan, pero isa pala itong Malaki at machong lalaki, mukha pang model.

Malaking problema ’pag nagkataon. "Chloe—" Akmang lalapit pa lalo sana siya nang biglang may umugong na makina ng motor sa hindi kalayuan. Nang tumingin ako sa bandang iyon ay agad kong nakilala ito. Si Leo, isa sa mga kaklase ko sa Design 5 na tahimik lang at madalas ay solo flight. Ni hindi ko nga yata siya nakausap nang mahigit sa dalawang pangungusap buong semester.

Malaking problema ’pag nagkataon. "Chloe—" Akmang lalapit pa lalo sana siya nang biglang may umugong na makina ng motor sa hindi kalayuan. Nang tumingin ako sa bandang iyon ay agad kong nakilala ito. Si Leo, isa sa mga kaklase ko sa Design 5 na tahimik lang at madalas ay solo flight. Ni hindi ko nga yata siya nakausap nang mahigit sa dalawang pangungusap buong semester.

diretsong sabi nito kaya naman pinamulahan ako ng pisngi. “Oh my gosh! Ikaw pala ‘yon! Akala ko ibang Leo!” sabi pa ni Lean bago lumapit sa amin. “Guys, Leo is our cousin. Anak siya ni Tito Lance,” sabi pa nito para ipakilala si Leo sa mga kasama namin. “And of course, okay lang naman sa amin. Mas better na rin, no. Para makilala ka nila bago ka sagutin ni Alyanna,” she chuckled and looked at me.

Hudyat na papasok na ang kanyang personal assistant. Nakayukong lumapit ang 34 anyos na binata. He's Leo Park, two years ng nagtatrabaho sa kanilang kompanya. He's intelligent and easy to controlled that's why Anthony like him as an assistant rather have a girl to assist him. "Joh-eun achim-ibnida, jeolm-eun ju-innim. oneul iljeong-eun sin-ochasjib-eseo issiwa sa-eobjean-eul haneun miting-ibnida."

Umupo ako upang pumantay sa kanya. "Mio, makinig ka ng mabuti kay Ate, ha? Promise mo sa akin na maiintindihan mo lahat ng sasabihin ko at wala kang pagsasabihan kahit sino," sabi ko nang malumanay. Yumango si Mio at tinaas ang kanang kamay. "Promise." "Mio, ang batang yumakap sa akin kanina ay si Leo. Anak iyon ni Rabino at may kambal siya—si Lea," paliwanag ko.

May nakadikit na larawan ng kanyang nakatingalang brown bear na laruan, isang drowing ng isang malaking itim na kotse, at isang balot ng kendi na kalahati na lang ang laman. “Chief Leo, maaari mo po bang ipaliwanag kung bakit may ganitong uri ng fingerprints sa pintuan ng kusina?” tanong ni Eli habang itinuturo ang drowing gamit ang isang mahabang ruler. Nakamot sa ulo si Leo, ang security head na sanay sa mga seryosong banta sa buhay ng mga bilyonaryo, ngunit ngayon ay kailangang sumunod sa utos ng isang pitong taong gulang na bata. “Ah, Chief Eli... mukhang tsokolate po ‘yan mula sa meryenda mo kaninang madaling-araw.”