How My Brother Leon 소설 & 이야기

“Ano po ibig sabihin niyan, Tay?” “Bago ka pa ipinanganak, Leo… may kapatid ka,” sagot niya nang halos pabulong. “Kambal mo. Pero nawala siya pagkalabas. Hindi matanggap ng lolo mo ang katotohanan. Sinimulan niya ‘yung proyekto—halo ng siyensya at mga lihim ng pamilya—umaasang maibabalik ang buhay… o makabuo ng kapalit gamit ang mismong dugo ninyo. Nang tumanggi akong ituloy, itinago nila ang lahat. Tapos noong dumating si Leonel… napagtanto nilang siya ang pinakamalapit na tugma—ang susi para ‘bumalik’ ‘yung nawala.”

“It’s alright. You’re very brave. But we’ll need someone to help you during the demo later. Don’t worry, we’ll find a substitute.” I nodded again, my heart beating faster. I could feel some of the other moms glancing at me—not in a bad way, maybe even with sympathy—but I still hated it. I wasn’t ashamed. Just… uncomfortable. Then, the door opened and a nurse peeked inside. “Doc, your brother’s here,” she said in Thai-accented English. “He brought your lunch.” The doctor’s face brightened. “Oh, that’s perfect timing!” She turned to me again, smiling warmly. “Since you don’t have anyone with you, I’ll ask my brother to help you for the demo. He won’t mind.”

“Gago ka ba? Kung gusto mo akong saktan, sana ako na lang! But Sofia… she’s got nothing to do with this! You know how how I love my sister so much! I even told you everything about her!” Josh remained unmoved. His eyes were empty as he stared at my brother. Bumilis ang tibok ng puso ko habang hinihintay siyang magsalita, pero wala. Kuya seemed to realize the answer already and a scoff of disbelief left his mouth.

Hahaha. Pero unang-una, maraming-maraming salamat po sa lahat ng sumuportang muli sa story ko rito sa GN. Ito ang pangalawang completed kong story matapos ang THE RUTHLESS BILLIONAIRE BABYSIT ME. Salamat po sa inyo at hindi n’yo ako iniwan. Mapa-Drea/me man, wa\ttpad at dito sa GN ay nakasuporta kayo. Kung wala po kayo, baka po wala ang mga characters kong ito na naging bahagi na ng buhay natin sa araw-araw at kadalasan pa ay pumapawi sa ating mga kalungkutan at pagod. Salamat po sa walang sawang pagsuporta ninyo. Hangga’t nariyan po kayo, ay forda go, magsusulat pa rin ako. Again, thank you so much po sa inyong lahat. Uunahan ko na po kayo, magkakaroon po ng physical book ang LEE BROTHERS.

Pero. "Na-Natatakot..." Kumunot ang kaniyang noo. "Saan?" Tanong niya. "Diba, magiging Step-Brother na kita." Malungkot kong saad. "And so what! Hindi naman tayo magkadugo Celeste, kaya kahit pa ikasal ang Mommy mo at si Dad, ay hindi tayo magiging magkapatid, Huwag kang matakot Ok?" tumango ako rito, at niyakap ako ng mahigpit, na agad akong gumanti.

Lumapit ito at humalik sa pisngi niya. Dahil hindi naman biological na magkakapatid ay halos magkaka-edad lang sina Lee Benedict at Leonne. At kasing edad din halos nila ni Gene. Lee Benedict was the richest yet most humble of the twelve siblings. Oh well, lahat naman ay humble, pero si Lee ang pinaka. Hindi halatang malapit nang maging bilyonaryo. O baka bilyonaryo na, hindi lang siya informed...

tawag niya sa pangalan ko at pinalo ako ng marahan. Tsk! Damn it! Why are we even talking about those fucking assholes. "Leon is in Bantangas and Brandon, the other man your talking about is busy. At kung tungkol naman sa kuya ni Leon ay next week pa ang dating niya kasama ang asawa't anak niya," bigkas ko at inunahan na rin siya ng sagot tungkol sa nakakatandang kapatid ni Leon. Namilog ang mga mata niya sa akin na para bang hindi siya makapaniwala sa kanyang mga narinig.

Kaya ba, bigla na lamang ito nawala sa linya ay dahil nakilala siya kahit hindi nakikita ang mukha niya? May ibig-sabihin ang mga mata ni Leonardo habang nakatitig siya roon. Nagtatanong ito. Pinutol agad ni Leigh ang mga mata rito. "Ta-tara na po, Pa?" "Sige. Pero teka lang, magkakilala na ba kayo?" Muli silang mabilis na nagkatinginan. "Ye-yes, Papa. He is Hunter's younger brother," natatarantang pakilala niya.

Isang lalaking may katandaan at isang batang lalaki na nasa ospital. "What's this?" kunot noong tanong ni Knight. "That was Elias Lualhati, Eleanor's father," itinuro nito ang lalaking matanda na nasa picture. "And that was Leon Lualhati, Eleanor's younger brother." Leon? Pamilyar ang pangalang iyon sa kan'ya. Leon! 'So it's not her man. It's her younger brother!' hindi niya alam kung anong mararamdaman niya. Namumuo ang galit niya sa sarili.

"Kung hindi dahil sa'yo, hindi sana ganito ang buhay ko! Anak ka lang ng kabit! Ang nanay mo ang kabit ng tatay ko!" Nagulat ang lahat. Ang mga kaibigan ni Mommy Sonya ay nagbulung-bulungan, hanggang sa may isang boses na pumutol sa ingay. "Scarlet, tama na. Hindi totoo ang iniisip niyo ng nanay mo," seryosong sabi ni Mr. Leandro. Lumapit siya para pigilan ang anak dahil ayaw na niyang lumala pa ang kahihiyang ginagawa nito. Lalo na't nakita na niya ang mga balita tungkol dito, kaya dali-dali niyang hinanap si Scarlet bago pa ito makagawa ng mas malala.