Little Nightmares 2 Novels & Stories

Bumalik na naman ang mga nightmare ko. I exercise my breathing and pulled myself up. Sumilip ako sa bintana ko. Madilim pa sa labas. I should take a run. It helps me forget this numb feeling when I woke up after a nightmare. Dumiretso ako sa banyo at nag hilamos ng mukha. Bumalik ako saglit sa kwarto ko at kinuha ang cellphone ko. May mga text si Lindsey, Jessy at Jacob sa akin. 'Stable na si Adam ngayon. Kanina lang siya nagising tapos nakatulog ulit. Salamat Cindy.’'

Oras na pumasok na siya sa loob ng kwarto niya ay hindi na siya lumalabas. Dumiretso siya sa banyo at naglinis. At pagkatapos ay humiga. Hindi siya nakakatulog mg maayos dahil mas madalas ay inaatake siya ng anxiety niya. She sometimes has nightmares mas madalas ay ang daddy niya at si Nana Maring ang napapanaginipan niya na duguan. Kaya naman wala siyang maayos na tulog lagi.

"Lilac, what happen?" Hinahabol ko ang aking paghinga nang magising ako. Isa na namang masamang panaginip, hindi isa na namang masamang alaala ng nakaraan. Nasa harapan ko sila Trayne at Lucas, na may parehong ekspresyon ang mukha. "Mommy, okay ka lang po? Bakit ka po umiiyak? May nightmare ka na naman po ba?" sunod-sunod na tanong sa akin ni Lucas.

"I'll be looking forward to it, though. So take care, okay? Kelangan niyong mabuhay hanggang sa makaalis na ako sa silid na ito." Saka siya nito tinapik para ipaubaya ang lahat. "Don't you ever try to fail me, Nightmare. Once na may mangyaring hindi ko gusto buhay mo ang magiging kapalit." Ang dalagang naninirahan sa mataas na tore ay naiwang mag-isa. Naging tahimik ang kapaligiran at tunog ng kuliglig na lamang ang naririnig. Naupo siya sa harap ng malaking bintana, ang tanging lagusan kung saan maaari lamang pumasok at lumabas ang isang tao.

LILLY'S POV: Nagising siya kinabukasan na malapad ang ngiti sa kanyang labi. Lalo na nang makita si Twinkle sa tabi niya. Kaya pala sa panaginip niya ay katabi niya si Finn sa pagtulog, naamoy niya ang pabango ng binata kay Twinkle. "Good morning baby.. did you sleep well dito sa dati mong kwarto? You used to sleep here with me. Tapos doon sa daddy Finn mo.. soon sa iisang kwarto na tayo matulog na tatlo hihihih."

“Miro! Gumising ka na, may pasok ka pa.“ malakas kong sigaw sa kaniya. Tulog-mantika rin kasi ang isang ito at kailangang lagi pang sigawan para bumangon. Nakita ko namang hindi pa siya umiibo. Aba! “ALMIRO CREIVEN! Tanghali na, bumangon ka na riyan!“ padarag na sigaw ni Mama. Nakita ko namang napalikwas siya ng bangon. Lagot kang bata ka! Mwehehehe “S-Saglit lang po Ma, maghihilamos lang po,“ wika niya habang dali-daling tinatakbo ang banyo upang maghilamos at magmumog. Kainis! Kung hindi pa sinabihan ni Mama na bumangon ay baka alas siyete na ay nakahilata pa rin siya.

Hindi niya alam kung ano’ng oras na siyang nakatulog. Marahil ito ay isang koneksyon sa pagitan ng mag-ama. Noong gabing iyon, hirap ding makatulog si Jenson. Siya ay nanaginip ng isang lubos na nakakatakot na panaginip. Mayroong isang kakaibang nilalang na mayroong ulo ng isang halimaw na umakyat sa kaniyang bintana. Sa kamay ng halimaw ay isang kampanilya na hindi tumitigil sa pagtunog. “Jenson… Jenson… Iligtas mo ako… Paki-usap, iligtas mo ako…” Ito ay nagsasalita na parang isang kaluluwa na naghahanap ng hustisya!

Lumabas siya ng kanyang silid at sinilip ang anak sa silid nito. Kai is sleeping with a dim lampshade. Hindi ito nakakatulog ng sobrang dilim. Nakangiting lumapit rito si Stella at marahang umupo sa gilid ng kama nito. Stella slowly caresses her son's warm cheeks. When Kai is not using his reading eyeglasses, he looks very young like a baby. Kapag suot naman nito ang kanyang glasses, Kai looked matured like a genius eight year old kid.

--- MAG-AALAS NUEBE pa lamang ng umaga nang huminto ang itim na sedan ni Mikael sa basement parking ng condominium kung saan nakatira si Marikit. Tahimik niyang pinatay ang makina. Nasa likurang upuan si Mithi. May yakap na maliit na unicorn pillow habang katabi ang overnight bag nito. "Daddy..." mahina nitong tawag.n"We're here?" Tumango si Mikael. "We're here." Agad namang lumiwanag ang mukha ng bata. "Yay! Sleepover with Mommy Mari!"

Kabanata 3: Familia “Aryan? Hija? Bakit ang aga mong nagising?” Tanong ni Lola Amari habang lumabas siya sa kwarto. Mag ala sais pa lang ng umaga pero kanina pa akong alas kwatro gising. Kahit sobrang late ko na natulog kagabi dahil naninibago ako sa kapaligiran ko ay kusang nagising ang katawan ko. “Nasanay na po ako gumising ng ganitong oras,” sagot ko habang pinag patuloy ang pagwawalis ng sahig.