Little Nightmares 2 Novels & Stories

Chapter 3 Boyfriend Nagising ako dahil sa sinag ng araw. Kairos was still sleeping beside me. He looks like an angel, kahit na halimaw sa kama. Napansin ko na parang ang baba ng bandang unahan ng kama. Tinignan ko ito at nagulat na nasira ang stand nito. Ha? Hindi naman ganon kagabi nung natulog ako. Napansin ko ang dibdib ko na puno ng mga marka.

“I don’t know why, but ever since I started sleeping beside you… I’ve been sleeping better. The nightmares are gone.” Napakunot ang noo ko. “Nightmares?” ulit ko, may halong pagtataka at pag-aalala. Hindi ko akalaing ang isang tulad niya na isang lalaking kinatatakutan ng lahat ay may kinatatakutan din pala. Agad siyang umiwas ng tingin. “Nightmares from the past,” maikli niyang sagot. “Let’s get some sleep. I have to be at the office early tomorrow.”

Ramdam ko parin ang sakit sa ibang parte ng katawan ko "But dad how is mommy tired? Hindi ba siya nakatulog ng okay last night?" Boses naman ni Ally ang narinig ko "No baby, mommy had a nightmare kaya hindi sapat ang tulog niya" I can sense how Lucian is serious with his answer kaya tahimik akong napabuntong hininga What a lame excuse Lucian! bulong ko sa akong sarili

Mukhang nagmana talaga sa ama. 11pm na pero hindi pa rin ako inaatok. Naiinis nga ako sa sarili ko dahil kung kailan maaga ang alis namin bukas ay saka naman hindi agad ako dalawin ng antok. Sumandal ako sa headboard ng kama at nagscroll sa i* newsfeed ko. I'm busy watching some i* reels ng pumasok si Dylan sa kwarto. Galing ito sa labas. Si*uro ay chineck ang sasakyan. He locked the door ng makapasok siya pagkatapos ay nahi*a na sa tabi ko. Bago ako tuluyang matulog ay nagset ako ng alarm sa cellphone ko, tatlong alarm ang sinet ko 5:00am, 5:30am at 6:00am. Just to make sure lalo na at minsan ay hindi ko marini* ng maayos ang alarm ko.

Huminga muna siya nang malalim kapagkuwan ay naglakad palapit sa kama. Napakunot-noo pa siya ng lapitan si Zarina na tila balisa sa pagkakatulog. Pabaling-baling itong ng ulo at ang kamay nito ay mahigpit nakakapit sa kubre-kama. Pinagpapawisan ito sa kabila ng kalamigan ng buong silid. Is she having nightmares? Hindi niya magawang tapikin ito sa pisngi o hawakan man lang ang balat baka siya naman ang mawalan ng paninindigan.

Ang ganda pa naman niya! "A-ayaw ko na po..." Pagkalabas ay agad kong nilapitan si Scarlet nang marinig ang paghikbi niya. Dinaluhan ko siya sa kama at niyakap nang makitang nakapikit ang mga mata niya at may luhang kumakawala roon. She's dreaming... no, she's having a nightmare. "Shh, Scarlet, I'm sorry," I whispered and planted small kisses on her forehead.

Sisikapin kong mabuhay para mabigyan sila ng hustisya ni Tatay. Makikiusap ako sa kanya na wag akong patayin pero bago ko pa mabuksan ang aking bibig nauna na itong magsalita sa akin. "Close your eyes kid, it's just a nightmare." Ang huling salitang narinig ko, bago ako nawalan ng malay. __________________________

Lumi POV Nung gabi, talagang tinotoo nila Kate, Livv at Nova na dito matulog sa bedroom ko. May extra bed foam namang hinanda sa ibaba ng kama ko pero heto silang tatlo, nakatabi sa akin dito sa malaking kama. Nanunuod na naman kami ng horror movie kaya magkakadikit. Sa tingin ko rin ay dito na sila matutuluyang matulog. At hindi naman ako nagkamali dahil bago pa matapos ‘yung movie ay tulog na silang lahat. Ako na lang ang tanging natirang tumapos sa movie. Hindi naman kasi nakakatakot, walang masyadong gulat factor. Nag-aabang pa naman akong sumigaw para magising sila pero maging ako ay inantok na rin kaya bago pa ako tuluyang makatulog ay pinatay ko na ang TV.

Pero pilit ko pa din dinidilat at para Hindi makatulog, alam Kong pampatulog Ang nilagay Nila sa panyo. Shit hinde pwede ito!!!. Unti unti na ulit pumipikit Ang aking mga mata. Everything went black!! "Sa company nyo dalhin"

Kung ganoon, kakailanganin ko talaga siya in the future. “Can you stop laughing now, Aria!?” may awtoridad sa boses niya nang itanong iyon kaya nahinto ako ngunit hindi nawala sa akin ang isang ngisi. Inis na inis na naman siya, asar talo talaga ang isang ‘to. Mayabang lang talaga siya, pero isip bata pa rin. “K.” simple kong sagot at inirapan pa siya. “But to tell you honestly, I don’t sleep, Mr. Nightmare… Kaya wala kang kwenta sa buhay ko.”