Litz Bianca Novels & Stories

at hindi man literal na bumaba ang temperatura, ramdam na ramdam ang lamig ng tensyon sa pagpasok niya. Belle walked in first, tall, poised, and clothed in a silk white blazer dress na masyadong crisp para sa taong gustong magmukhang innocent. Behind her was Bianca Vergara, Nero’s first cousin. She walked in like the boutique owed her something, Chanel shades still on kahit indoor at may expression na parang nangangamoy basura. Vera stepped slightly forward, positioning herself between the two and Cinderella. “This is a private appointment. Unless may emergency—”

Kung maganda sa labas ni mas hamak na maganda ang loob may napakalaking chandelier sa gitna Bohemian Crystal Chandeliers kung aakyat ka sa hagdaan ay matatanaw mo lalo ang ganda ng napakalaking Chandelier na to na nakasabit, may mga painting din siya na naka sabit sa gilid ng hagdaan nakahilera lahat, simple lang ang kulay ng buong bahay White and Black na may halong brown nice choice. "Ah ma'am ako nga po pala si Bianca" napalingon ako sa babaeng mas tingin ko'y bata pa saakin ngumiti nalang ako ng napansin ko parang natatakot or ano siya saakin "Ako po yung naka assign sa inyo" nakangiti niyang sabi

“We’re here, Miss.” “Thanks,” mahina niyang sagot, saka marahang bumaba ng kotse. Pag-angat ng tingin niya, nakatayo si Bianca sa hagdan ng mansion. Perfect as always. Naka-puting satin dress, may ngiting parang hindi makabasag-pinggan, pero sapat para iparamdam ang panlalamig at pangungutya. “Well, well,” sabi ni Bianca, habang dahan-dahang bumababa ng hagdan. “Look who finally decided to come home.”

Biglang napatigil ang aking paghinga noong magliwanag ang buong eskinita mula sa malalakas na ilaw ng dalawang naglalakihang black armored SUVs na mabilis na humarang sa aking daan. Bumukas ang p***o ng unang sasakyan. Lumabas mula rito si Don Kiel Diaz, nakasuot ng kaniyang dark charcoal suit, malamig at nakakatakot ang kaniyang aura habang dahan...dahang naglalakad patungo sa akin. Sa kaniyang tabi ay nakahawak si Luciana sa kaniyang braso, nakasuot ng isang napakagandang emerald green silk gown, mukhang napaka-elegante, untouchable, at punong-puno ng kapangyarihan. "B-Bianca...anong ginagawa niyo rito?!" ang pautal-utal kong hiyaw habang napapahakbang pabalik sa matinding takot.

“Hey, excuse me huh. Hindi niya ako binabahay rito.” “E, ano? Hindi ka naman niya pinsan dahil kilala ko naman ang ibang kamag-anak ng fiancé ko.” My eyebrows raised up. Fiancé? Wow, hindi rin ako na-inform na ikakasal na pala siya. “What, babaeng kalaro ba, Dave? Saan?” she said and gave me a look from bottom to top. “Sa kam—” “Lizzy, stop it!” “Bakit ka galit kay Tita Brianna ko? Hindi ka naman inaway, ah. Look, Daddy, ang bad bad niya!”

Oo nga pala wala silang alam na mga bampira sina Ralph dahil buong buhay nila ay naniniwala sila na walang nilalang na nabubuhay sa mundong ito na katulad nina Ralph. Naglibot kami ni Belinda at Risa at kasama namin si Vlad at Rowan, samantala si Ryan, Raul ay sa makalawa pa susunod dito. Si Ralph at Kuya Victor naman ay may may inasikaso lang raw sandali kaya kami lang ang namasyal. Halos mahilo kami sa mga lugar na magaganda dito sa Tokyo ang capital ng Japan, ang mga pagkain ay masasarap pati ang mga dessert ay ganun rin.

END OF FLASHBACK. I walked towards my couch. Katatapos ko lang maglinis ng katawan. Nakapagbihis na rin ako at nagawa ang aking evening routine. I take my laptop from my center table, and opened it. I checked my e-mail. Marami itong unread mails. Binuksan ko iyon isa-isa, subalit agaw pansin ang panghuli. I opened and read it. Galing ito kay Blaze. He asked me to check the attachments he sent. Inisa-isa ko iyon at pinag-aralan. I memorised some names, places and events, na sinabi niya. Nang matapos ay itinabi ko na ito. Matutulog na ako dahil maaga pa ako bukas. Tumunog ang selpon ko bago pa lumapat ang aking likod sa tutulogang sofa. Agad ko iyon kinuha at sinagot ng makita ang pangalan na

Hindi naman sumagot ang binata. May kinuhang driver si Matthew kaya naman silang dalawa ay magkatabing nakaupo sa back seat. BMW Z4 ang sasakyan nito. Hindi niya alam kung papano ang ikikilos niya sa loob ng limang oras na magkasama sila ng binata. Tumingin siya kay Matthew na kay gwapo sa simpleng soot nitong maong at black V-neck shirt. Mahilig yata ito sa itim.

Giving me my personal space that he invaded seconds ago. Hindi ko maiwasang hindi maamoy ang helmet niya. When other people's helmets smelled sweaty, his smelled like him. An intoxicating scent I can't still get used to. Hindi ako nakagalaw sa kinatatayuan ko at nakatingin lang sa kaniyang ini-start ang motor. Have I ever said that he looks hot riding this luxurious motorcycle? I mean, he looked good with his tattoos and his serious demeanor. But have you seen Adam Lankov sitting in a motorcycle, looking so hot without even trying? Girl, you're missing something in your life.

rinig niyang sambit ni Fhin, na pilit pinipigil si Bianca na mas lalong magwala. “Come on, look at my dress. Galing pa itong US and this is a limited edition. And are you hearing yourself? Bata? Look at that kid. Sumasagot pa!" Galit na ani ni Bianca at saka tinignanang batang nasa harap niya na takot na takot na sa kanya, pero wala siyng pakealama at hindi siya nagpakita ng awa. "I-I said sorry po---"