Little Nightmares 2 Mga Nobela at Kwento

Takot na takot at naiiyak na tinaas niya ang dalawang tuhod at niyakap iyon. It happened again. The nightmare. Pero sa pagkakataon na iyon ay may mas malinaw na detalye. Ngayon ay may isang misteryosong tinig na siyang tumatawag sa kanyang pangalan. At ang tao sa daan bago siya mahulog sa bangin, nag-iwan iyon ng malaking katanungan sa kanyang isipan. Nang maalala ang oras ay agad siyang lumingon sa bedside table kung saan nakapatong ang digital alarm clock niya. Pasado alas-tres na ng madaling araw, hindi niya namalayan na nakatulog siya. At sa dalawang oras na iyon nahimbing siya ng tulog, agad siyang dinalaw ulit ng masamang panaginip na iyon.

Pinikit na lang niyang muli ang mga mata at hinayaan ang sarili na wag na muna isipin ang narinig. Umusog ito at mabilis na pinulupot ang mga braso sa maliit na baywang nito. Nagulat naman siya sa biglang paghalik nito sa kanyang liig, ngunit hindi na siya nag react pa baka mahalata nito na gising na gising siya. “Good night, Boo.” Ani nito at tuluyan na ngang nakatulog.

Napaupo si Graziel sa gilid ng kama habang hinahaplos ang likod nito. "Shh... okay lang, nandito na ko." Nanginginig pa rin ang bata. "Ano'ng nangyari?" "I had a nightmare." Napakunot ang noo niya. "A nightmare?" Tumango ito pero agad yumakap ulit sa kaniya at parang ayaw na nitong pag-usapan pa. Bago pa siya makapagtanong ulit ay may narinig siyang mga yabag mula sa hallway.

Tanging mahinang pag-ugong lamang ng lumang electric fan ang maririnig. Dahan-dahan siyang lumapit sa maliit na higaan nila sapat na para magkasya silang dalawa magkaptid. Naroon si Liam. Mahimbing na natutulog. Maputla ang kanyang mukha, ngunit bakas pa rin ang inosenteng anyo ng isang walong taong gulang na batang wala sanang ibang iniisip kundi ang maglaro at mangarap.

Nanatili siya sa pwesto nila. Lumalim na ang gabi at napatingin siya sa relo. It's twelve midnight! Madami na silang nainom. "Girl! Come on!" hila ni Lindsey. Napangiti siya at nahilo sa nainom nila. Tumayo siya at sumama sumayaw sa gitna at nagsimulang gumiling, nakikita niya ang DJ sa unahan na sumasayaw na din habang inaayos ang mga tuno ng tugtugin.

"Kung ikaw, feel mo safe ka, ako, I feel like I'm in my scariest nightmare, Tallulah." Heto na naman siya, harapan siyang sinasaktan ng binata pero hindi niya magawang magalit. Yumuko siya para itago ang lungkot. Nasa hallway na sila ng second floor ng bahay. "Your scariest nightmare can be your beautiful nightmare, Kuya Gael," giit niya.

Hindi niya alam ang kaniyang gagawin, aayusin lang niya ang sarili kapag nakita niyang muli si Lane. Malalim siyang napabuga ng hangin sa bibig at lumabas na ng banyo. Saka lamang niya napagtanto na puro bote ang sahig ng kaniyang kuwarto. He ignored it then sat on his bed. Sinapo niya ang mukha gamit ang mga palad saka ipinatong ang mga siko sa kaniyang mga hita. Iyong panaginip na iyon, hindi maalis sa kaniyang utak. That was unforgettable dream for him. No, not just a dream because it was a nightmare. Natigilan na lang si Elvin nang may kumatok sa pinto ng kuwarto niya. Sino naman kaya iyon?

Nang mapagod ay hinatid niya ang mga ito sa mga kwarto nila upang makaligo at makapagpahinga. … Hating gabi na ngunit hindi mapakali si Klaire. Her eyes were closed, and she was asleep, but she was having a nightmaire. Sa kaniyang panaginip ay nakita niya ang sarili na tumatakbo sa dilim. Hindi niya alam kung saan tutungo, at tila ba walang katapusan ang dilim na nakikita. She could hear a familiar voice of a child calling her, “Mommy! Mommy!”

natatawa pa si Jessica sa sinabi niya. Tapos sabay tawa inirapan ko sila dahil kahit ako hindi ko alam kung paano ko i-ignore si Damien. “Bahala na.” Ngiti ko lang sabi sabay taas ng baso ko. “That's my girl!” sigaw ni Lory.

Lexie slept badly. Haunted by numerous dream sequences that tore at her subconscious mind with such vivid clarity that she woke shaking, only to be once again feel shattered by the stark of reality, unang hinanap ng nanlalabo niyang mata si Ram, and felt incredibly empty nang wala siyang makitang kahit bakas man lang nito roon.