Little Nightmares 2 Novels & Stories

At last nagsalita na din siya. "Umiyak ka namaman" Sa tono ng pananalita niya tila ba nasasaktan siya pag nakikita ako umiiyak. "Same nightmares again?" Naintindihan ko ngayon akala niya nanaginip nanaman ako kanina. Bago sumagot hinalikan ko si Zach. "It was more than just a nightmare"

Agad akong tumakbo papunta sa kwarto niya. "Thana," tawag ko, habang mahinang tinatapik ang pisngi niya. She's having a nightmare. "Thana, wake up. Please… please, baby." Walang tigil ang pagsigaw at paghagulgol niya habang mariin ang pagkakapikit ng mga mata. Nakita ko na siya sa ganitong kalagayan dati, pero ito… mas malala. She's trembling, sweating, at parang kinukombulsyon sa bigat ng bangungot niya.

Pagod na siya. “ I’m tired,I always wake up in the middle of the night screaming and crying. Nightmare after nightmare,I’m scared to close my eyes because I can always see them. They’re here!” Nilipat niya ang kutsilyo sa ulo niya,umiling ang kapatid niya at naglakad na palapit sa kanya. Umatras siya,puno na ng luha ang mukha.

At last nagsalita na din siya. "Umiyak ka namaman" Sa tono ng pananalita niya tila ba nasasaktan siya pag nakikita ako umiiyak. "Same nightmares again?" Naintindihan ko ngayon akala niya nanaginip nanaman ako kanina. Bago sumagod hinalikan ko si Zach. "It was more than just a nightmare"

Timothy's POV Nagising pa ako. Salamat naman. May luha ang mga mata ko. Napanaginipan ko nanaman ang babaeng ‘yon. Paulit-ulit ko nanamang naririnig ang mga iyak at sigaw niya. Tila katabi ko lamang siya dito. Basang basa ng pawis ang kama ko. Another nightmare. Hindi ko na maalala lahat, tila mga piraso ng isang basag na salamin ang mga panaginip ko. Leaving me a feeling of guilt, sadness and lost. What I figure out the full picture of my dreams? What will happened to me?

Iniwang mag-isa ang lalaki sa dilim. Sa loob ng kwarto, isang maliit na nightlight lang ang nakabukas. Mahimbing na natutulog si Clara sa kama, bahagyang nakakunot ang noo, at ang maliit na bibig ay bumubulong ng kung anu-ano sa panaginip. Halatang ang pagtawag nito ng "Mommy" kanina ay isa lamang inosenteng sleep-talking.

Parang panaginip ang lahat ng nangyari noong gabi — ang lambing ng kanilang mga halik, ang init ng kanilang mga yakap, at ang tiwalang muli nilang ibinigay sa isa’t isa. Ngunit sa kabila ng sandaling ligaya, may bumabagabag sa kanyang isipan. Hindi pa tapos ang mga pagsubok na hinaharap nila. Bumangon siya nang dahan-dahan upang hindi maistorbo si Blake, na mahimbing pang natutulog sa kanyang tabi.

Gayunpaman, sinabi pa rin niyang kina Andrew ako magu-overnight. "Hindi maaari," mariing sabi ni Lorenzo. "Sinong may sabi?" Mpaghamon niyang tanong. "Ako." "Ikaw lang pala. Pwede, para sabihin ko sa'yo, alam ni Daddy na magu-overnight ako kina Andrew. Saka, natutulog din naman sa bahay si Andrew." "Sa kuwarto mo?" "Yes." "Hindi ko alam 'yan, ah."

Isa pa’y isa sa ayaw niya minsan sa ugali ni Scarlet ay ang pagiging isip-bata nito. Twenty-two years old na ang babae pero kung umakto ito at mag-isip minsan ay parang bata. Bata lang din si Lilliane rito ng isang taon. Bumaba ang ulo ni Scarlet at inilabas nito ang dila, ang mga mata ay sumulyap sa kanya bago nito dinilaan ang paligid ng kanyang u***g. Pinaikot-ikot nito ang dila sa paligid niyon saka nito sinipsip ang kanyang dunggot.

Sinabi nila saakin kung anong kundisyon ko. Tulala ako ng anim na buwan at namg maalis iyon ay hindi pa rin doon natapos ang lahat. Nightmares... I still have my dark nightmares. Gabi-gabi, at sa tuwing gigising ako ay sisiksik ako sa pinakamadilim na parte ng k'warto para doon tahimik na iiyak.