Live Your Life Quotes Novels & Stories

Pati ang gusto niyang itsura ng buhay namin ay matutupad niya kay Lauren. "Te, 'yung motto mo sa buhay parang kapanahunan pa ng slambook ng lola ko sa tuhod." Panglalait ni Mara sa motto ko. 'Believe and don't stop reaching for your own star. Everything will happen at your own pace." Wala na rin kasi akong maisip na gawing motto sa buhay. 'Yan nalang ang maiiwan ko sa mga makakabas man ng yearbook namin.

Nang mahimasmasan ng kaunti, nagsakita ulit si Karina matapos ang ilang minutong katahimikan. "Gano'n pala maglaro ang mga mayayaman, ano?" sarkastiko niyang sabi saka mapait na ngumiti. Hindi na muli niyang napigilan ang pagpatak ng luha sa kanyang mga pisngi "Magulo ang buhay namin. Minsan, alam mo, pinapangarap ko na lang na mamuhay sa simpleng buhay. 'Yung malaya kong nagagawa lahat ng gusto ko nang walang kumo-kontrol ng mga desisyon ko sa buhay. Naiinggit nga ako sa 'yo minsan. You are living the life you want, Karina."

Pumindot ng numero at sumayaw nang tumugtog ang dancing queen. "H'wag mo ng isipin ang ex mo! Just enjoy your life habang single pa. We only live once, 'ika nga nila!" anito sa ginta ng pagkakanta. Hinila siya patayo at hinamon s'yang sumayaw.

"Don't let these greedy people get into you. They will do everything para pahirapan ka. Don't give up easily, anak." I don't understand where these words are coming from. I don't understand any of it. "May pagkakataong susubukin ka, at minsan wala ka nang ibang maisip kundi tapusin ang hirap at kalungkutang 'yon; that it's okay for you to think that way, to leave everything behind. Akala mo matatapos lahat dahil doon. You have to live, Arielle. You have to live for the persons who are dear to you. Live for them. Live for yourself."

Nakangiti kong pinagmasdan ang paligid at muling namangha kung gaano ito kaganda. If only living can be free of problems. If only living isn’t unfair. If only living will not knock you down on your knees. Then I would wish to live forever. The world is beautiful, not gonna lie. And you can only have the chance to experience its beauty if you live. But as you live, life can torment you too.

I’m here now. Sabi nga nila ang buhay natin ay parang gulong. Nakakatakot ngunit minsan ay napakasaya. Minsan ay nasa itaas ka ngunit sa isang iglap lang ay bumagsak ka na lang na parang ulan sa kalangitan or vice versa. Life is full of surprises, that's why we have to cherish every moments of our lives. We should not take it for granted. “Can we live here?” wala sa sariling naitanong ko.

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

"Life is too short to wake up in the morning with regrets. So love the people who treat you right, forget about the ones who don't. And believe that everything happens for a reason. If you get a chance, take it. If it changes your life, let it. Nobody said it would be easy, just that it would be worth it."

“Why?” Diretso siyang tumingin. “Huwag mo nang isipin yung tungkol sa ating dalawa…” Ngumiti si Mike. “I’m not doing anything wrong. Just buying vegetables with you isn’t against the law.” Lumapit siya sa pinto at huminga nang malalim. “Life is short, Melinda. When we’re young, we live for our parents. As adults, we live for our children. Now that we’re older, maybe… we should live for ourselves, even just once.”