Novel & Cerita Liza Soberano Mother

"Wala po kasi akong kasama ngayon. Ang mga magulang ko po kasi ay busy, at wala pong ibang bata na makakasama." Hinaplos ni Liza ang ulo ng bata at umupo sa tabi nito. Hindi siya nagmadali na umalis. Alam niyang may higit pa sa ngiting iyon—may mga tanong at pangarap na kailangan pang matutunan. "Alam mo ba, Mariella, na lahat tayo ay may mga pangarap?" tanong ni Liza. "Opo," sagot ni Mariella, ang kanyang mga mata ay nagliliwanag ng kaunti. "Gusto ko pong maging isang doktor, ngunit hindi ko alam kung paano ko ito makakamtan."

Sabi ni mama, patay na ang ama namin kaya iyon ang paniniwalaan namin. At oo, ina namin si Lianne. Si Maria Lianne Polinar.

Bumabalik na naman ang pamilyar na sakit ngunit hindi ko mapaniwalaan si mommy na si Jonas ang may gawa ng lahat ng masasamang bagay na iyon kahit na nakasulat na iyon sa diary ni mommy. Yung Jhondo na sinasabi nila na kakambal ni Jonas, nakita ko siya sa alaala ko. Pinagtangkaan niya rin akong pagsamantalahan noon. Kumuha ako ng ballpen at papel at sinimulang isulat ang mga naaalala ko. Ako si Diana Cassandra Zobel- Del Riego. Ninong ko Jonas. Kapatid ko si Giovanni. Mommy ko si Katrina, daddy ko ay si Don Victorio Zobel pero ang nakalakihan kong ama ay si Daniel Ferrer na dating consigliere ng mga Zobel.

Kumunot ang noo ko. "Talaga? Ang alam ko dati ay may mga nirereto lang sa kaniya. Ang alam kong nakatira sa mansion nila ay si Don Armani at si Obrei." "Obrei?" Tumango ako. "Oo. Iyong pinsan niya sa mother's side. Obrei Madrigal." Hindi makapagsalita si Eiza at nananatiling awang ang labi sa akin. Ngumiti ako. Naguguluhan pa rin ata.

And if he never met such wonderful lady, he'd regret it his entire life. TULALA si Ziana kay Fabio matapos na itago ang kapirasong papel. "My mother was a victim of harrassment," mahinang sambit niya, "hindi ko alam kung paniniwalaan ko ang kwento ni Dad." "Who knows, sweetheart," Fabio replied to her. Nagtaka siya sa sagot nito sa kanya. Coming from a man who was a victim of her mother? Hindi lalo siya makapaniwala na maririnig niya iyon kay Fabio.

ulit niya, mas nangungunot ang noo. “I mean Serena Ledesma. Lolo changed it to Ledesma,” pagpapaliwanag ko. “So you’re a Ledesma. Who are your parents?” Hindi ko alam kung para saan ang tanong niya. Maybe he’s curious because I am a Ledesma and he wanted to know more about me? “Regina Salvador is my mother. My father died a long time ago.” He frowned at me. “Dead, huh? What was his name?”

“You have guts, Stavropolous! There’s nothing that you can do to—“ Hindi na nito naituloy ang sana’y sasabihin nang biglang bumukas ang pinto ng library. When he turned, he saw Atlas coming in. With him was an elderly woman, who has gray hair yet still exudes elegance from the way she carries herself. He just knew that she’s the matriarch of the Sandejas clan—Liza Sandejas—Tala’s grandmother. His son’s eyes instantly lit up when he saw him. “Daddy!” ani Atlas bago tumakbo patungo sa kanya. He welcomed his son with a hug, relishing the moment that he have him in his arms again—alive, well, and out of any imminent danger. “You’re done with your new car, Dad?” inosenteng tanong nito nang sandal

Kaya naman kahit na sabihin nitong may nararamdaman pa ito sa kaniya ngayon, hindi ganoon kadaling talikuran ang mga responsibilidad at basta na lamang sirain ang kasunduan nang walang malaking pinsala sa negosyo. "Zoey... do you think Liam still has deep feelings for you? Na nagre repent na talaga siya sa mga ginawa niya?" Nang mapansin ni Luna ang natutulalang ekspresyon ng kaniyang kaibigan, bigla itong kinabahan at napanik. "Zoey, wait! Kahit na sabihin nating nagbago na siya o nagsisisi na ang lalaking 'yon, you absolutely cannot be ungrateful to my dad, okay? You're Mrs. Villanueva now! Ikaw ang stepmother ko! You can't keep getting entangled and messing around with other men!"

pairap pa na sambit din ni Zaria. Itong si Zaria yata ang nagmana sa daddy niya. Very vocal ang strength forward sa mga sinasabi niya. Walang filter minsan kahit pasaway sila malambing naman sila sa akin. "My Mommy is not cat, Zaria," suway agad ni Zamia. "Our Mommy, Zamia! You should include me. Mommy ko rin siya 'no!" kamalditahan naman nito ang namana sa akin.

At ang nakakayanig na caption. “EXCLUSIVE: The real woman behind Ysabel’s childhood, not the Lagrimas matriarch, but a woman named Amelia Solis, a former housemaid of the Lagrimas estate.” Para bang huminto ang oras. Ang ingay ng aircon, ang huni ng ibon sa labas, lahat ay nawala sa kanyang pandinig. Tanging ang malamig na takot ang nanatili sa puso niya.