Lo Siento Te Amo นิยาย & เรื่องราว

“Sorry na, saan ka pupunta? Please naman, h'wag kang mawawala Kapag ako ay iwan mo, mamamatay ako ’Pagkat hawak mo sa iyong kamay ang puso ko Sorry na talaga kung ako'y medyo tanga Hindi ako nag-iisip, nauuna ang galit Sorry na talaga sa aking nagawa Tanggap ko na mali ako, 'wag sanang magtampo Sorry na . . .” Nang matapos ang kanta, tumigil sa paggigitira si Leandro habang titig na titig sa kaniya ang malamlam nitong mga mata. “I’m so sorry, mahal. Bati na tayo please? I don’t want to lose you,” samo nito sa malungkot na tinig.

Para saan pa, Lion? "I'm... I'm so sorry... I'm sorry..." Sobrang higpit ng yakap nito, halos mabalot na ang buong balingkinitan na katawan niya. Halos mapuno rin ng halik nito ang kaniyang ulo at mukha. "Perdonami, perdonami, amore mio," (Forgive me, my love) "Hindi ko sinasadya. I'm so sorry." Sorry? Sorry para sa buhay na nawala? Sa bago niya sanang pag-asa na pinatay nito?

Itinapat na iyon sa mismong tapat ng pisngi ng dalaga. "My beloved Amber, I'm so sorry." Masuyo niya itong tinitigan na para bang kaharap niya mismo. Kitang-kita rin ang pagsisisi sa kanyang mga mata. "I'm really sorry." Naramdaman niya ang pamimigat ng dibdib at ang paghapdi ng kanyang mga mata.

Kapag hindi ko gusto ay tinatapos ko na para wala na akong babalikan pa. Siguro tanging titig ng mga mata niya lang ang kaya niyang ibigay na sagot sa akin ngayon. Bahagya akong napangiti, dahil sa kakaibang titig niya. Hindi ako sanay sa ganitong awra niya. "I hate the look of you, Diego," I said, and my jaw clenched. "I can't blame you. You can hate me all your life, mi amore. I expected that and saying sorry will never be enough. You can never get rid of me."

huminto lang ito saglit para habulin ang hinga saka tumuloy ulit sa pag-ulos. “Joaquín… bilisan mo pa, oooh Joaquín… shiiit!” “I love the way you scream my name, mi cielo… Te quiero tanto, mi amor (I love you so much, my love)... Uhhh…”

"I am caged to you forever. If it's not you then I will stay alone forever." "I'm sorry Lucas." I said almost in a whisper. "I'm sorry for being selfish, I'm sorry if you think that I'm not fighting for us. I'm sorry if you think that I am giving up. Sorry for the time that I make you feel useless for blaming you about what happened to me and River. I'm sorry if I let you feel that I hated you. Those are not true. You know that I love you even before right? I could never love someone else in this lifetime like how much I love you. Ikaw lang ang mahal at mamahalin ko Lucas..."

I don't know but this time with all my heart I am saying this to you. I love you. I love you very much. Pero alam kong nasaktan na kita. Alam kong sobra kitang nasaktan and I'm sorry because I have to do that. It's the only thing I know how to protect you from so much pain. I don't want you to pity me. I don't want you hurt but I guess I did hurt you right? You didn't know how much I cried when you knelt in front of me. I wanted to embrace you with all the strength I have but that time I don't have any strength to fight. I'm sorry Perfi. With all my heart...I'm sorry.

"I'm sorry. I never thought it will make you cry all night. I'm so sorry Mi amor..." "Sorry? Paano na lang kapag nagpakamatay ako sa sama ng loob?" "I know you are not that kind of woman." Huminga ito ng malalim. "I'm sorry again. I just told you everything last night dahil gusto ko wala na akong itatago pa sayo. I want to come clean before pursuing you again. I told you everything I have behind my closet to make you think if you can still love someone like me who has a lot of flaws."

Kahit sino naman manghihina pag-nararamdaman mo yung tension kasi nasa malapit lang yung taong gusto mo, pero wala ka magawa kasi di ka naman niya gusto. At tila mas naging mahina ako ng pumayag ako sa gusto niya. Ang maging asawa niya. Parang bula naglaho ang tapang at lakas ko. It is because I am aware that my marriage is an unhappy one. "Alam kong galit ka sa akin dahil sa ginagawa ko sayo and I'm so sorry if I do that to you, I should not have done that to you mi amor, Por favor perdóname si me trago los celos mi amor." Rinig ko mula sa boses nito ang lungkot at pag sisisi.

Umiling ako bago ko naramdaman ang pag agos ng luha ko. "I'm sorry!." nanghihina kong sabe. Nanlalabo ang mata ko dahil sa luha pero kahit ganun hindi nakatakas sa akin ang sakit sa mata ni Amara. Kumirot ang puso ko. Nag uunahang umagos ang luha ko.