Lo Siento Te Amo Novels & Stories

"I'm... sorry." ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>

SAMANTHA POV I look at him secretly...hindi pa rin sya nagbabago, lollipop pa rin ang paborito nya at mahilig pa rin syang tumambay dito sa Lake-Garden. Im sorry...thats the word I wanted to say to him.I know naman na hindi mo ako mapapatawad agad...Im sorry if I needed to hurt you, I loved you---But Im sorry coz that love fade away. "Sinusundan mo ba ako?" Tanong ng kung sino mula sa likuran ko,dahan dahan akong lumingon dun at tumambad sakin ang muka ni Chase.

Natigilan naman ako at bumilis ang tibok ng puso ko sa ginawa niya. "What did you do to me that made me like this? When you distanced yourself before, I wanted to redirect my love for you to Ysa or another woman because I was so hurt by your sudden left without any explanation." aniya hinarap ako at nabitawan ko ang kumot naka-tapis sa katawan ko. "I don't want to hurt you, but I still did it, I love you so much." pag-amin ko umiiyak naman ako sa harapan niya hindi ko napigilang lumuha.

' ang tumatakbo sa isip ng binata. " Sorry haha, hindi ko din alam kung bakit ako umiiyak." Iyak-tawa nitong patuloy. " Siguro kase alam kong napakalaki ng kasalanan ko sayo na hindi ko alam kung mapapatawad mo pa ako. Hindi ko sinasabing mali ka don ah, I know it's my fault for making you jealous but still, I was happy to see you are finally moving closer to me."

I held Vince’s hand even tighter. "That night you showed me your anger and pain. That was the first time I saw in your face the great anger. Noong gabing nalaman mo ang tungkol sa kanila, ‘yon din ang gabing nalaman ko ang lahat sa kanila. I haven’t lie to you at hindi ko rin naman ginusto na ilihim sayo ang mga nalaman ko. I'm sorry Vince, I'm really sorry. Nang dahil sa kanila at dahil na rin sa akin ay nasaktan ka and I hate seeing you hurting." Kahit na nakapikit na ang mga mata ko hindi ko talaga mapigilan na lumabas ang walang katapusan na luha.

What have I've done? “I love you, baby ko. I'm sorry...”

Nagunot ang noo ko at inis siyang nilingon. Gusto ko sanang sabihing 'it's Fe-li-cia! Kaso wag na baka paginitan lang ako, wala pa man din akong ganang makipag sumbatan dahil feeling heartbroken ako.Minsan talaga 'diko maintindihan sarili ko kung bakit ako nasasaktan sa 'di malamang dahilan dahil wala naman akong jowa at eversince hindi ako nagkajowa at wala akong balak magkajowa!

"L-Lo bakit mo ako iniwan? Ang daya-daya mo...ang daya mo. Sabi mo sasamahan mo pa ako. Ang dami pa nating gustong gawin Lo. Ang dami pa nating gustong puntahan pero bakit mo ako iniwan? Ikaw na lang ang natira sa akin, Lo pero pati ikaw iniwan na rin ako. Para saan pa ang lahat ng mga pagsisikap ko kung wala ka na?" Tiningnan ko ang mukha ni Lolo, malungkot ito. Parang naiiyak at mabigat sa pakiramdam. Lalong lumakas ang pag-iyak ko. kung nagkasakit si Lolo siguro mas madali para sa aking tanggapin pero ito hindi...kailanman hindi. "Cam, tama na... please lalong malulungkot si Lolo." si Amor.

Ang tunog ng pagsara ng pinto ay umalingawngaw sa buong silid ko na parang putok ng baril. Nakatayo parin ako roon. Hindi gumagalaw. Blangko ang isip habang malakas ang tibok ng puso. Lumipas ang minuto o baka segundo lang. Nawala ang kahulugan ng oras. Pero paulit-ulit bumabalik ang mga salita niya. I’m so sorry, Travis. This is my one last try. I’ll say goodbye. I love you. My One. Mi único.

I just want to release all the pain that I am feeling as I remember how hurt his eyes was. I am sorry, babe... I am sorry.