Lock In Tagalog Novels & Stories

Kabaliktaran sa mukha ni Lance, striktong gwapo. Teka, bakit bigla siyang napasok sa isipan ko. "Oie, kilala mo? Parang ngayon ko lang nakita rito." Si Joan na pilit pa ring tinitingnan ito kahit maraming tao ang dumadaan "Seaman 'yan eh. Kakababa pa lang daw sa barko kaya ngayon lang ulit naka balik dito," sagot ko na hindi pa rin inaalis ang mata sa kanya.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Bigla naman akong kinabahan dahil doon. Kaagad akong pumasok sa loob ng gate at kinandado ito ng mabuti. Pagpasok ko ng bahay ay ni-lock ko ng mabuti ang pintuan namin. Sino kaya 'yon?

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Pinihit niya ang door knob at napagtanto na naka-lock iyon. "Huh? Kailan pa siya natutong mag-lock ng pinto?" Lumapit siya sa nakabukas na jalousie window at sumilip sa loob. Tinutop niya ang bibig upang pigilang lumabas ang kaniyang hagikhik. Paano kasi'y may nakita siyang bouquet ng red roses na nakapatong sa mesa. "Naku! Mukhang may pinopormahan na yata ang kaibigan ko ah," naiiling niyang sabi, saka muling sinilip iyong mga rosas. "Kaya naman pala naka-lock ang pinto."

Pagkarating doon ay nadatnan niya itong nakapikit, hinihilot ang bridge ng ilong habang nakasandal sa upuan. “O-okay ka lang ba, Sir?” tanong niya. “Lock the door,” utos nito, hindi inintindi ang kaniyang tanong. “H-huh?” “Lock the door. I want to fuck you.”

Dumungaw naman ang nabiglang si Tino na para namang natuklaw ng ahas. “Ay ano ba yan sir! sorry sir sa ano hindi ko po alam na ano bakit po kase hindi naka lock ang pinto eh nagaano po pala kayo. Ano po sir kaya po ako napa ano sir kase nandyan na ang mga ano"

"Nakapasok na ako, nandidito na ako sa labas ng pintuan." "Pasok ka, bukas yan." "Sweetheart, are you kidding me? Hindi ka ba nag lo-lock?" "Bumaba na ako diyan kanina, pasok ka na. E lock mo." "Oo, nakapasok na, naka lock na." "Akyat ka sa hagdan, right side na pintuan pasok ka." "Okay." Pagkabukas niya ng pintuan, sinalubong ko kaagad siya ng yakap. Hinahalik halikan at inaamoy naman niya ang aking leeg.

"At kung papatayin nila ako, wala nang magtatanggol sa iyo." Isinuot ni Kristoff ang locket sa leeg ni Seraphina. Ang locket ay may 'biometric lock'—tanging ang init ng balat ni Seraphina at ang tibok ng puso nito ang makakapagpanatili sa locket na sarado. Sa madaling salita, si Seraphina ang naging buhay na vault ng pinakamahalagang sikreto sa mundo. Hinalikan niya ang noo ng dalaga. "Bound forever," bulong niya. "Hindi dahil sa kontrata, kundi dahil sa buhay ko na ibinigay ko na sa iyo."

E, biktima lang din naman ako! Isang malakas na paghampas ang narinig ko. Kusang nagsarado ang pinto at mga bintana pagkatapos ay isang nakakabinging katahimikan ang bumalot sa buong kabahayan. Ano ang mga 'yun? Bakit nag kusa na lang? Napatingin naman ako kay Leonardo na masamang nakatingin sa'kin. Ano bang ginawa ko sa kanya, ha?