Lola Basyang Novelas e Histórias

Pinapakalma ni Lola Cristobal, si Hiraya, na huwag mag-alala, sinasabing maliit na pasa lang naman ang nakuha niya sa baywang, at naroon naman ang doktor at mga kasambahay kasama ang pamilya, kaya wala namang banta. Pumunta si Lolo Cristobal, para makipagkita sa isang kaibigan ngayong gabi. Karaniwang huli nang uuwi si Lolo Cristobal. Nag-iisa lang at hindi makagalaw si Lola Cristobal, na nakahiga sa kama. Gusto niyang makausap si Hiraya Cristobal Ngunit baka abalahin pa niya si Hiraya Cristobal “Lola, pupunta na ako ngayon para makasama ka.”

"Lola, pakiusap. Isama mo rin ang wish ko para sa iyo. Mabuhay ka nang matagal at manatili kang malakas. Huwag mo akong hintayin pero ipangako mong mamahalin mo pa rin ang buhay mo, kahit wala na ako." Pagkatapos hiwain ang cake ay nagsimula nang kumain ang lahat. Samantalang si Lola ay nagpaalam na babalik sa kanyang kwarto, ang dahilan niya ay hindi maganda ang kanyang pakiramdam. Ako naman ay tahimik na nakatayo sa tabi ng antigong aklat. Bigla kong narinig ang boses ni Lola. "Sita, maghanap ka ng taong pupunta sa Caragosa City. Pakiramdam ko may mali."

sita ng lola nila. “Lola, hindi ‘yon pambababae dahil hindi ko naman naging girlfriend. Isa pa, fling lang ‘yon, ba’t masasaktan? Tsk,” singhal ni Zian. “Kahit pa, mana ka talaga sa lolo mo!”

Napalingon si terrance sa gawi ng dalawang taong pababa ng hagdan, Biglang nag init ang tainga nya ng makita kung sino ang kasama ng lola. Natulos sya sa kinatatayuan ng dumako ang mata sa mapuputi at makikinis nitong hita, nakasuot kase ito ng maikling skirt at labas pang bahagya ang pusod dahil sa suot na fitted na pang itaas kitang kita ang magandang hubog ng katawan nito at ang bakat na laki ng dibdib. Nakaramdam sya ng init dahil doon, napukaw ang atensyon nya ng magsalita ang lola. "Oh anjan kana pala"- ngunit natigilan ito ng makilala kung sino ang kasama nya.

"Kami naman ang may kasalanan. Kami po ang paluin niyo!" "Aliyah!" si Sydney at bahagyang lumayo kay Lola. "Lugi ako! Nakashorts ako! Nakapajama ka!" Aba talaga naman 'tong si Sydney! "Sumasakit ang ulo ko sa inyo!" singhal ni Lola sa amin kaya't napaayos ako ng tayo.

Sabi ko kaya napatingin sa akin si Heart at nanlaki ang mata kaya napangiti ako. Lumapit ako sa kanila at kinabig payakap si Heart at hinalikan. Tapos ay si lola na nakasimangot lang kaya napailing na lang ako. Masaya kaming naghapunan at maraming binilin si lola lalo na kay Alyssa na malaki na ang tiyan. Nakahiga na ako at nagsusuklay pa ng buhok si Heart at may naalala ako.

Salamat sa pagkakataong ito, sa muling pag-alala ni Lolo, at sa pagsunod ko sa sarili kong puso upang umuwi at magtapat sa kanila. Pagkalipas ng ilang sandali, huminga nang malalim si Lola at tiningnan ako nang may bahagyang kunot sa noo. “Gusto ko nang makaharap iyang nobyo mo. Ilang buwan na ba kayo?” Napalunok ako. “Ano po… dalawang araw pa lamang po.” Napataas ang kilay ni Lola. “Jusko po, dalawang araw pa lang? Wala pa naman sigurong ginagawang milagro ha, no?”

KABANATA 100 Pagkasagot pa lang ni Anastasia sa tawag, agad niyang narinig ang isang pamilyar na boses sa kabilang linya. “Anastasia, narinig ko kay Lori na bumalik ka na raw sa Pilipinas?” Bahagyang nanigas ang mukha niya. Kilala niya ang boses na iyon. Si Lola Lyza. Sarili niyang lola.

Hindi ko napigilang itanong, “Kamusta na nga pala si Lola mo? Ang tagal ko na siyang hindi nakikita.” Sandaling tumigil si Gabrielle sa ginagawa niya at tumingin sa akin, tila nagulat na tinanong ko iyon. “Si Lola?” Napatango siya, at naramdaman ko ang bigat ng alaala sa mata niya. “Nasa Batangas pa rin siya, bantay sa resort na pinatayo namin doon. Pero… hindi na siya gaya ng dati. Nakawheelchair na siya, at may sariling caregiver na rin. Matanda na talaga, Yumi.”

Bigla ko tuloy na-miss sina Lolo at Lola. Binigyan ako ni Ante Basing ng unan na ang amoy ay sinauna na rin! Base sa itsura niyon, mukhang buhay pa sina Lolo at Lola ay nage-exist na iyon at mula pa noon ay hindi na rin nakatikim ng laba. Katunayan ay meron pa iyong mapa ng buong bansa charot!