Lola Basyang นิยาย & เรื่องราว

Bigla ko tuloy na-miss sina Lolo at Lola. Binigyan ako ni Ante Basing ng unan na ang amoy ay sinauna na rin! Base sa itsura niyon, mukhang buhay pa sina Lolo at Lola ay nage-exist na iyon at mula pa noon ay hindi na rin nakatikim ng laba. Katunayan ay meron pa iyong mapa ng buong bansa charot!

masaya niyang bati. “Good morning, iha,” nakangiting sagot ni Lola Evelyn. “Lola, nasaan po si Lolo Bastie?” Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Lola Evelyn. “Nasa kuwarto pa, iha. Mukhang hindi yata bababa.” “Ha? Bakit po?” “Masakit daw ang paa niya.” Bahagya siyang nanlumo. “Gano’n ba...”

Walang alam si lola na andito ako para magpakalayo layo sa media ang tanging alam niya lang ay gusto kong mag bakasyon dito. "Aba'y oo magaling itong vocalista kasama nga diba ito Jun!" Pagmamayabang pa ni lola na napahalakhak kay mang berto. Nang pumasok si lola sa tricycle ay kaagad rin akong sumunod dito, pina-andar naman kaagad ni manong driver ang tricycle patuloy parin sila sa pagda daldal na ipinasiwalang bahala ko lang.

Pagkatapos kasi ng panalangin ay tinulungan niya ang iba niya pang pinsan sa pamimigay ng meryenda sa mga dumalo ng lamay. “Alam mo ba iyang Lolo June mo noong mga binata pa kami, aba, ang lupit sa mga chiks! Pero sa lahat ng mga iyon, si Lola Karedad mo lang ang tanging napusuan niya,” ani Lolo Basio na barkada ni Lolo June. “Paano ba namang hindi, eh kutis pursilana 'yong si Karedad. May halo kasi na ibang lahi,” sabat naman ni Tandang Buyong.

pabulong kong saway sa kaniya bago ako tumayo nang may paninindigan at sumunod sa labas. Naratnan ko si Lola Eleonora na nakatayo sa veranda, nakatanaw sa mga nagliliwanag na skyscrapers ng BGC. Huminga ako nang malalim bago dahan-dahang lumapit sa kaniyang tabi. "Lola Eleonora, pinapatawag niyo po ako?"

Jane ay mahina ang boses, hindi inaalis ang tingin kay Lola Elena Jane Lola… malayo pa po tayo. Subukan niyo po munang magpahinga. Ngumiti nang mahina si Lola Elena, isang ngiting puno ng pagod ngunit mas matatag kaysa sa inaasahan. Lola Elena Hindi ako napapagod, apo. Ang pagod ko matagal nang napalitan ng paghihintay. Ngayon, papalapit na tayo sa dulo ng lahat ng paghihintay na iyon.

Uminom ng tubig mula sa baso si Christian at pinunasan ang kanyang bibig bago nagsalitang muli. Sa pagkakataong iyon, ang mga mata niya ay na kay Angelo. “Dahil nagtatrabaho na si Linda, natural lang na mag-overtime siya sa trabaho. Hindi ‘yon maiiwasan. Bilang asawa niya, nararapat lang na suportahan mo siya. Hindi ba, Angelo?” aniya, walang ekspresyon ang mukha.

Wala itong maapuhap na sasabihin o kung paano batiin si lola. Hindi ito nakagalaw dahil sa labis labis na pagkagulat kaya si Lola Aida na ang kusang lumapit sa kanya at ang hindi ko inasahan ay ang ginawa nitong pagyakap kay mama. "Kumusta ka Kri-- Kristina? Ako si Aida, ang ina ni Dr. Adam Nicolas Santiago."

Ang tribo Bajulgol. Pagtatanim lamang ang kayang gawin ng aming tribo kaya sagana sa mga tanim ang aming maliit na comunidad lalong lalo na ang tanim na pinya. Nandito sa aming comunidad ang pinakamasarap na pina sa bayan ng Santa Barbara. At nang dumating ang mga misyonerong Kastila, tinuruan kaming humabi ng tela na yari sa tanim naming mga pinya. "Doyang, isa itong gawain ng Bathala, siya lamang ang makakapagwala nyan ngunit huwag kang mabahala, itoy hindi masamang bagay para sa kanya kung gagamitin sa tama. Alam ko namang mabait at magalang si Graciela, alam kong hindi nya gagamitin ang kanyang katangian sa anumang ikakasira ng iba. Tama ba ako, Graciela?"tanung ni Celeste sa akin.

Bigla nag-init ang buong paligid. Dali-dali naman iyong tinakpan ng dalaga na parang na-eeskandalo. Hindi magkaintindihan ang kamay nito sa pagsasara niyon. Hindi ko inalis ang mga mata ko sa kanya. Nananatiling nakatitig lang ako dito na parang nahipnotismo. Nasasamyo ko ang mabangong aroma ng shampoo at sabong ginamit nito. Pinaghalong lavender at mint iyon.