Loner In Tagalog Novels & Stories

Lalo mo akong nasasaktan. Ansakit. Sa sobrang sakit naninikip dibdib ko, to the point na kulang nalang mawalan ako ng hangin sa katawan. Habang umiiyak ako nasa gilid lang sya, hindi gumagalaw. "So if you're lonely" kanta nya kaya napa tingin ako sakanya. "Darling you're glowing, If you're lonely come be lonely with me" pag patuloy nya sa kanta habang pinupunasan ko luha ko.

Pabagsak akong na upo sa paanan ng kama at walang ingay na umiyak. Saksi ang silid na ito kung ilang beses akong luha, kung gaano karami ang aking na iluha. I am here alone in the dark, no one can hear and see me, I felt so poor! Awang-awa ako sa sarili ko...

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

Dahil alam ko sa sarili ko na hindi pa pwede Hindi pa maaari lalo na at wala pang ibang taong nakakaalam tungkol sa tunay na ako kundi siya, si Lolo Fulgencio at si Mommy Nesha "Kidding aside, alam ko kung ano ang iniisip mo at naiintidihan ko. Pero, hindi kayo pwedeng umalis na bahay na walang nagbabantay sa inyo na mga tao ko. Para sa proteksiyon niyo na din. Alam nating dalawa na nasa paligid lang ang mga masasamang tao.." seryoso niyang muling wika

Fault ko na naman ba? Natatakot akong kumilos, baka makapanakit na naman ako. Natatakot akong magsalita, baka kasinungalingan lang ang lumabas sa akin. Natatakot akong maging ako dahil baka walang magtagal sa akin kapag nakilala nila ako nang lubos. I wanted to be alone. I wanted to be invisible in the eyes of many people. Isang malambot na tela ang bumalot sa balikat ko. I felt warm for a moment. "Who are you?" iritable kong tanong.

Italic lol The more I walk, mas lalo na dumidilim ang paligid. Paunti-uniting nawawala ang hininga ko at para akong sinasakal sa dilim. Wala akong ideya kung may kasama ba ako o may tao ba sa harapan ko o sa likod ko. All I feel is a rough hand. Choking me he is trying to harm my eyes, pilit nyang dinudukot ang mga mata ko. Sa tuwing umiling ako ay nawawala ang kamay sa mata ko, pero mamaya ay nabalik din ito agad.

Litaw pa rin ang dimples na umiling siya. “Luther?” “Nope.” “Louis?” Umiling siya. “Louie?” Hindi pa rin. “Lucifer?!” Umiling ulit siya at natatawa na dahil pagkangiwi ko. “Filipino ang name ko.” “Ang layo naman sa Lulu!” Sumabog ang halakhak niya. “No, I mean, it's a tagalog name.” Tagalog? Wala akong maisip na tagalog na Lu. Delulu? Lukring? Lugaw? Luga? Ew.

Paano, he loves that masochist side of that devil but that side disgusts me the most. I decided to go out, in three days mag a out of the country naman kami. Tumawag ako sa group chat naming nila Jonas, it is labeled “Carai Go Deo” an Irish term for friends forever. Sila na kase ang kasangga ko years ago. Habang nagri-ring ang kanya-kanyang linya, nakatutok naman ako sa screen ng cellphone ko trying my best to smile prettily, dahil saw ala pang sumasagot at ayokong isipin nilan g iniinda ko pa ang mga nangyari.

Napalunok ako. “Mag-isa ka lang ba talaga rito?” "Oo, hindi lang mag-isa rito sa bahay. Mag isa na rin ako sa buhay." "Talaga? Ulila ka? Walang kapatid?” “Wala eh.” “Hindi ba malungkot ang mag-isa niyan?" "Malungkot pero sanayan na lang din siguro. Pero umaasa pa rin ako na may makakasama rin ako balang araw."

Ano interesado kang gurang ka? "English speaking pala itong si Senyorito. Kaya ko bet to eh! Jowa means girlfriend, fubu, ka-ana-ana, ka-churvahan, ka-harotan. What ever you call it I am okay with that. You're single right? Would you mind if I ask for your number, Senyorito?" Ku! Apaka arte mo teh! Di naman bagay sayo. Kung i*****k ko kaya sa baga mo ang marr—