Long Walk To Freedom Book Novels & Stories

“Patawad, pero kailangan kong umalis.” Sa kabila ng kanyang mga pagsisikap na maging abala, unti-unting bumibigat ang kanyang damdamin. --- Isang gabi, naglakad si Lennah papunta sa isang bookstore, umaasang makakahanap ng aliw sa pagbabasa. Napansin niya ang isang librong may pamagat na Pagbangon Mula sa Pagkawasak. Binuklat niya ang unang pahina at nabasa ang linya: ‘Ang pagtanggap ay ang unang hakbang patungo sa kalayaan mula sa sakit.’

Maski ang gwardiya na nakaduty ay parang nag-alinlangan na makita akong may bitbit na maliit na trolley at nagsabi na maglalakad lamang. "Ma'am, tatawagan ko nalang si Sir para sunduin kayo rito. " "Ayos lang po, kuya Guard. Maglalakad na lang po ako. Apat na oras rin kasi akong nakaupo sa byahe eh. " Nakakatouch naman ang pag-aalalang nakikita ko sa mga 'to. Pero mas pinili ko pa ring maglakad talaga. Total hihilain ko lang naman itong trolley, kaya okay na talaga sa'kin ang maglakad.

While turning the pages, I realized that even though I felt so broken and lost, there was something in me—a strength, a will to keep moving forward, not just for me, but for the life I was carrying. I closed the book and looked up at the people walking by. They seemed so sure of themselves, so free. But I knew, deep down, that freedom is something I had to earn, something I had to fight for. Hindi ako titigil. Hindi ako susuko. I had to take it one day at a time, and even if I didn’t have all the answers yet, I knew that my journey was far from over. I smiled to myself, feeling a slight spark of hope. Maybe, just maybe, this was the beginning of something new.