Freedom Novels & Stories

"G-ganther..." "Freedom. Choose to leave this place than waving a war because of nonsense reasons. Stupidity if you didn't listen to me. Be stupid and let them treat you like a dog with a leash. I'm giving you your piece to move freely. When I say freedom isn't not just leaving this place and running away but letting yourself decide on what you want. This game is played by all and all the players should have the right to choose. " Tumalikod na ako pero ng may maalala ako bigla ulit akong humarap.

"Freedom. Not just for you but for the twins." "How exactly are we going to do that?" "Will you trust me?" She contemplated on her offer. "So what do I do?" "I want you to deliver a code. Something only she would understand." she paused for a bit, "Svoboda." "Svoboda," she repeated, committing the code to memory. "It means 'freedom' in Russian. It's a message only my sister would recognize. Once she hears that word, she'll know it's from me," the woman explained. "You must deliver the message on the same day that you arrive."

Yaz POV Ang mabuhay nang malaya kasama ang pamilya ko ang siyang pinakamasayang nangyari sa buong buhay ko. Hindi ko pinagsisihan na lumaban kami para sa kalayaan,,nakakapang hinayang nga lang na kailangan may tao pang mawala.. Siguro nga ito ang plano sa amin ng tadhana,,iba man ang aming pananaw sa buhay pero iisa kami ng layunin ang maging malaya sa magulong sitwasyon.. Napa ngiti ako ng makita ko ang mag ina ko na ngayon ay naka lubog sa tubig..

Natapos nadin ako sa pag blo-blower kaya tumayo ako at pumunta sa higaan at umupo kaharap sa kanya na nakahiga na pala. "I can't stop, hindi niya parin e e-unfroze ang accounts ko kaya, no, not gonna happen."I said matter of fact. Lumingo-lingo siya at may pa 'tss' 'tss' pang nalalaman. "You should try cheap foods, things or whatever is that. Wag kang waldas ng waldas. Nagkakapera ka nga pero para sa hindi kanaman sigurado kong mabubuhay kapa."

anya ko sa kanya na may pagtataka. Gumagamit sila ng dahas bilang kanilang pag-aalsa at pagpapakita ng lakas na may layuning mapalaya mula sa mabigat na kamay ng mga dayuhan ang kanilang lupaing kinabibilangan.Sa kabuuan, ang La Libertad ay binuo na may layuning pamulatin at bigyan ng lakas ng loob ang mamamayang Ilokanong Pilipino para patatagin at ipaglaban ang kanilang mga ipinagkait na karapatan at katayuan sa sinakupan nilang lipunan."Subalit, may bago siyang ipapagawa uli, kapalit ang karagdagang salin ng gamot na makukuha niyo sa susunod na mga araw," wika niya sa akin. Nakatago ito at ang tanging daan lamang papasok at palabas ay ang nag-iisang pinto na siyang makikita sa bodega. Tan

Nagkakamali ka. Hindi ako nagtitiwala sa’yo. Hindi ako nagtitiwala kahit kanino. Ang gusto ko lang… makaalis dito. Kung kailangan kitang gamitin, gagamitin kita. Kung kailangan kitang lokohin, gagawin ko rin ‘yon. Because at the end of the day, iisa lang ang goal ko—freedom. Hindi para magsimula ulit ng normal na buhay.

"Tinanong ko ang Papa mo. Ang alam ng lahat sa Pilipinas ay patay ka na. Hindi ako naniwala siyempre dahil naalala kong pumunta ka pa sa seminaryo noon para ipaalam na buhay ka pa at ang anak natin. Gusto kong manggaling sa kanya ang totoo." Napakunot ang noo ko sa narinig. Nagkita pala sila ni papa. "Nakakulong na ba siya nang tanungin mo?" "Oo..." He sighed loudly. "He asked forgiveness, too. Please, Aviona. Forgive us. I hope that you understand everything now..." I've come to realize that forgiveness is not for anyone else... but yourself. Forgiveness is freeing. Through the act of forgiving someone you are telling yourself that it is okay to let go of bitterness and anger.

"Of course, I talk like an idiot. Otherwise how could you understand me?" Sa huli ay nagpakawala na lang siya ng hangin. "I can give you everything you need, even freedom. But the freedom you are asking is beyond the limitation. You are free in doing anything inside the house, free in giving orders, free in getting and using anything you want. Pero ang lumabas at pumunta sa kung saan, hindi ko mapahihintulutan."

"KapagBumalik ako sa kanila. Ano kaya angmagiging reaksiyon nila? Magagalit kaya?Si, Daddy? Iiyak ba si Mommy kapagNakita ako? Ang daming katanungan saIsip ko na masasagot lang kapag umuwi.ako sa amin. Freedom was everything tome, siguro dahil masyadong mahigpit sidaddy. When I tasted freedom in Russia,It was the best feeling in the whole world.The very best."At wala siyang puso dahil ninakaw niyaang kalayaang iyon. He felt so fuckingbad.

Parang bigla ay gusto niyang lumipad papunta sa penthouse at ikulong na lang dun si Ruth. But he knows to himself that it isn't possible. Ruth has her freedom to choose what she wants in life. Kahit na may damdamin siya roon, hindi pwede na ipagpilitan niya ang gusto niya. He has to remember that she's not his captive. He doesn't literally own her. She has a life to manage and she has the right to decide for herself.