Lost Track Of The Time Novels & Stories

Ngunit bakit at sinong sinadya niya roon? Pero imbes na guluhin ang isipan ko ay mabilis akong nagmaneho habang tini- trace ang lokasyon niya Sa bilis ng pagpapatakbo ko ay parang wal na akong pakialam kung magkaviolation man. Dahil wala akong ibang nais ngayon kundi ang mahanap na si lola at maiuwi. At matapos ang mahabang oras na biyahe ay kusa kong narating ang subdibisyon na tinuturo ng tracker.

Nahigit niya ang paa para humakbang, bigla ay nakaramdam siya ng pag-aalangan sa mga oras na iyon. Paano siya makakadaan ng hindi sila nakikita ng mga ito, marami rin ang mga lobong nakakalat sa buong paligid. "Kendra..."bulong ni Trinity, halata sa tinig nito ang labis ng panghihina. "P-po?"muli na naman siyang naiiyak. "Kaya mo iyan, natatandaan mo ba ang itinuro ko dati. Kung paano patitigilin ang oras gamit lamang ang isipan."

" Wala pero naalala mo ba ang sinabi ko sayo kahapon" " Deretsahin mo lang ako mayroon ba kayong alam kung na saan siya ngayon" " Wala ang nakakapagtaka paano mo nakalimutan na mayroon kang tracking gsp sa isa sa mga gamit ni Jacob" " Shit" bigla akong napamura ngayon lang ulit pumasok sa utak ko yun. " I can manually trace it give me the code" sabi ni Spade

Damn those people who built it and damn this head of mine for not using it to find where Kastiel is, I'm running out of time. --

Bigla akong natigilan saka tiningnan ang oras sa wrist watch ko. 5:30 PM. “Oh my God…” napatakip ako sa bibig ko. “Draven, I’m so sorry…” Tiningnan niya ako. At doon ko nakita ang sakit at disappointment na dumaan sa mga mata nito. “It’s too late now, it already happened. We can’t go there anymore because it’s already late. I really reserved it for us, but you just forgot.” mahinang saad nito. Nadurog ang puso ko.

sa isip ko natawa naman ako "Bakit natawa ka diyan ha?" pinagtaka niya naman "Wala" wika ko at sabay binuksan ko na lang ang audio system para magpatutog, perfect timing naman dahil yong favorate song ko pa ang naka play 'I Lost Myself In Loving You' by 'Jamie Miller' kaya sumabay din ako sa pag kanta. They say Time is always meant to heal the fall Tell me Why it doesn't seem to help at all

"Miles, may dala ka bang kahit anong device?" Napatingin si Miles, medyo nag-alinlangan. "They confiscated everything... pero—" pinasok niya ang gilid ng medyas niya gamit ang talampakan, at may maliit siyang nahulog sa sahig—isang sobrang liit na tracker-slash-timer. "I hid this. Hindi ito basta-basta nade-detect. It's basic, pero enough para mag-track ng oras at makakuha ng weak signal sa loob."

Puros naka itim ito ngayon, bigla ko tuloy naalala nung una ko siyang nakita sa bar, na kahit na sobrang dilim at naka itim ay nakuha parin niya ang atensyon ko tulad ngayon The band started, so I avoided my gaze at him. Sumulyap ako sa kaibigan at doon nakita ang pag kunot ng noo niya ng marinig na iba ang kakantahin ko. Sinamaan niya ako ng tingin ng malaman kung ano ito. "What day is it? And in what month? This clock never seemed so alive I can't keep up And I can't back down I've been losing so much time,"

utos ko kay Zero na agad namang sinunod nito. Tiningnan ko ang oras, 11:35 a.m nang bigla itong tumigil at nang nag play ulit ay naging 12:35 p.m na kung saan makikitang nagmamadaling lumabas sa room si Doctora Trishia, kitang-kita ang panic sa mukha nito at parang takot na takot. What the hell! Ano ang nangyari sa isang oras ng deleted footage?

Tch. Nagpaiba iba ako ng posisyon at pumikit ng mariin habang pinipilit kong matulog. I also lost track of the time because I simply don't have any gadgets in me! Maging orasan sa kwarto na iyon ay wala rin.