I Thought My Time Was Up 65 Novels & Stories

Hindi ako makalingon sa mga kapatid ko dahil sa tingin ko'y kasalanan ko ang lahat ng ito. Para akong nagkasala kay Keith. Hindi niya naman nakasama si Mama e. Ganun din si Ate. Close rin naman sila ni Mama. "Time of death, 4:05 p.m." I bit my lowerlip and stared at the floor. Hopeless...

“Kailangang mabuhay ang nanay ko!” Ilang beses nang ginamit ang defibrillator pero hindi tumitigil ang matinis na tunog mula sa makina. Puro zero ang nakikita nilang status sa maliit na screen kaya lalo silang nawawalan ng pag-asa. Nangingilid na ang kaniyang mga luha, ngunit mabilis niyang pinapahid ang mga iyon dahil gusto niyang makita ang lahat ng mga nangyayari. Pero nang tuluyang huminto ang doktor habang umiiling, tumingin lang ito sa relong pambisig. “Time of death, 5:15pm.”

Muli niyang tiningnan si Sixto. Hinawakan nito ang kamay niya saka inaya na siya umakyat sa taas. They only have limited time. Pasado alas sais na at kailangan siya naihatid nito pauwi bago mag alas diyes ng gabi dahil pag 'di nito nagawa iyon tiyak na magagalit ang second dad niya.

I don't have much time dahil sa Sabado na iyon mabuti at pumayag na ideliver sa cafe. Kinabukasan ay para akong naglalakad na zombie papasok. Late na ako sa usapan namin ng seller kaya naman wala na akong time mag-ayos. "Good morning Ma'am… Vanna?" salubong sa akin ng seller na tumayo kaagad ng makita ako. Pagod akong ngumiti. "Hi! Sorry naghintay ka ba? I was honestly tired from last night…" We shook hands and sit adjacent to each other.

N*******d ako? Dali-dali kong inilibot ang paningin ko sa paligid at napagtanto kong wala ako sa sariling kwarto, napatingin ako sa wall clock at nakitang 5:46 na ng umaga. Shit! What the hell was happened?!

“H-hindi po… pero may… may sticker po sa likod… parang… logo…” “Anong logo?” mas mariin kong tanong. Napapikit siya, pilit inaalala. “Parang… agila po… kulay pula…” Napahigpit ang panga ko. “Time?” tanong ko ulit. “Mga… 6:30 po ng umaga…” Mabilis kong tiningnan ang relo ko. Napakalaking oras na ang lumipas. Napapikit ako sandali. “Damn…” bulong ko.

“Anong maipaglilingkod ko sa pagbisitang ito, Miss Ingrid?” Nagtagpo ang paningin naming dalawa, at sandaling walang gumalaw sa amin. Tapos ay umiwas siya ng tingin, bago tumingin ulit sa akin. Lumingon siya sa wall clock, at ibinalik ang tingin sa akin. “11:59 na,” sabi niya. Itinagilid ko nang bahagya ang ulo ko, hindi kumbinsido. “Anong point mo?”

Lalapitan ko sana sila pero naisipan kong huwag nang sirain ang moment nila. Dumeretso na akong parking lot at pumunta sa usapan namin ni Mommy. ... "6:57 PM palang kaya I won't consider myself as late.." sabi ko sa kanya pag-upo ko. "Wala naman akong sinabi na late ka Kevin."

Tinatapat pa nito ito malapit sa mukha ko. “Bangon na!” “Five minutes pa!” “Ang tanda mo na nagsasabi ka pa rin ng five minutes? Tumayo ka na!” Napapikit ako at biglang bumangon. Masama ang tingin na ipinukol ko rito. “Ang tanda mo na rin para mangbulabog ng ganitong oras!” Tumingin ako sa alarm clock sa side bed table ko. Nakaturo ang maliit na kamay nito sa number six at ang malaki sa number 12.

Hindi mahalaga ang bila-bila na 'yan. Lumabas na ako ng kwarto pagkatapos kong magpatuyo ng buhok. Time check, 8:45. 64 hours, 15 minutes and 20 seconds remaining before my time ends. Sana maextend ang oras o kaya sana tumigil ang oras para sakin. Napasinghap ako ng malalim at habang bumababa ng hagdan, pinapadulas ko ang aking kamay sa madulas na hawakan nito. Tahimik ang buong bahay, dadalawa lang kasi kaming andito. Si inay Tessie nasa pagbakasyon, si Anthea naman nakana Denstah kaya ang tahimik at ang tanging naririnig ko lang ay ang tunog na nagmumula sa tv. Sumilip ako sa kusina.. nagluluto siya.