Loucura Novels & Stories

wika na Lucas na ikinagulat ni Alexa. Malapad namang ngumiti si Lolo Marcus, dahil naging tagumpay ang panakot na teknik niya kay Lucas. Alam niyang hindi makakatanggi ang apo kapag mana na ang pinag-uusapan. Ayaw nitong mapunta sa charity ang lahat, pati ang bahay at hacienda na puno ng alala ng mga yumao nitong magulang.

Galit na galit si Hugo, nagngangalit ang mga ngipin nito. "Anong tawag mo sa akin?" Nang makita ni Liza ang mga mata nitong namumula sa galit, na parang lalamon ng tao, hindi na siya naglakas-loob na ulitin pa. Ibinato ni Hugo ang reseta sa harap niya. "Psychiatric evaluation form, gamot para sa super male syndrome at schizophrenia, pangalan Hugo Yañez???" Nanginig ang katawan ni Liza.

Schizophrenia. Parang malamig na tubig na ibinuhos sa ulo ni Venice ang apat na salitang iyon. Nanlamig ang buong katawan niya, at parang biglang humigpit ang paghinga niya. “Totoo ba ‘yan?” tensyonado ang boses niya. Tumango si Li Na. “Bilang psychologist na sampung taon na sa practice, marami na akong kasong katulad nito. Pero ang kay Hendrick Monteverde ay mas komplikado.”

I'm dizzy. "Sorry, sorry talaga," paghingi ko ng tawag sa lalaking iyon. Pumasok ako sa driver's seat para lumayas na sa lugar na ito. My mind was in chaos, I literally can't think clearly. "My goodness! What the?!" Akmang imamaneho ko na ang kotse nang biglang tumayo ang lalaki at sumilip sa bintana ng kotse ko. What's with him?! He's crazy!

Pero dahil sa medical violation nito ay tinanggalan siya ng lisensya at hindi na ito nanatili sa bansang Pilipinas. He accidentally destroyed a patient’s mind, causing him to go crazy and hurt others. Nang marinig pa lang ang pangalang iyon ay mukhang alam na ni Jacob kung anong nais gawin ng kanyang amo. Napatitig si Jacob kay West na malayo ang tanaw, may bahagyang ngiti sa labi. Nagsalita ito sa kalmado ngunit may bahid na lamig sa boses nito. His fox-like eyes were burning with madness.

“You just wait and see, Romano. Hinding-hindi ko hahayaan na magtagumpay ka. Iisa-isahain ko ang lahat ng mga mahal mo sa buhay at wala akong ititira kahit pa ang pamilya ng puta na iyon! I will make sure that you will suffer, you fxcking bastard!” Hinihingal na sigaw ni Lozano. He was beyond his sanity. Para itong demonyo kung pagbabasehan ang panlilisik ng mga mata nito. There was something inside him so sinister, one look at him and would be able to tell that this man’s mental state was beyond normal.

"Ah siguro nga ganun kase naman diyos ko kailangan pang magbayad ng bilyonarya niyang Lola para lang may makasiping ito. Sino namang guwapo ang gagawa nito diba? kaya malamang kung hindi pangit at saksakan ng pangit eh malamang bakla ang apo nito o kaya mentaly ill. Nang mabanggit ang mentally ill ay nanginig lalo ang tugod ni Amara kasama na pati ang kanyang kamay, kaya medyo umalog ang tubig na nasa tray na hawak niya. "Diyos ko Lord, huwag naman pong mentally retarded o kaya po ay wasak na addict. Baka po magkaluray- luray ako hindi pa man nakakabayad ng utang." bulong ni Amara na napatingala pa sa kisame na tila nagdarasal.

Kaya nagpaalam muna ang binata upang malaman ang katotohanan. “Doc, alam ko pong may tawag doon sa kalagayan ni Lilie, pero bakit ganoon? Bakit si Lucas pa ang nakalimutan niya?” “May tawag nga sa kondisyon ni Lilie ngayon, Keegan. Amnesia o mas tinatawag na Post-traumatic amnesia. Siguro dahil sa lakas ng impact ng pagkakatama ng ulo ni Lilie kaya nakalimutan niya ang isang tao na 'yon.”

Agad namang napa iling si Amara bilang sagot dahil sa takot na baka bigla na lamang itong sapian nanaman ng masamang espiritu. "Well not very crazy, like psycho-crazy, I mean not the type like Jason of friday the 13th or Freddy of Elm street but a mild crazy, and I am just talking about your attitude that is confusing me not referring to your whole- personality... Ang meron ka eh parang sa chameleon na mabilis mag bago ang kulay, tapos ikaw mabilis mag bago ang mood mo, you're like a woman who is having very painful cramps because of per-"

[Tandem-In-Crime] ''HEY, intern!'' Napaangat ng tingin si Andrea mula sa pagiging abala niya sa harap ng computer. Bumungad sa kanya si Lizzy na nakataas pa ang isang kilay habang nakapameywang ito. ''Yes, I'm an intern. Pero may pangalan ako.'' ''Sorry. Hindi ko maalala.'' ''Mukha ka pa namang bata, pero bakit may dementia ka na? Dumaan ka ba sa botox o retoke?''