Loucura Novels & Stories

Ilang beses ko pinipilit na iwasiwas ang ulo ko para hindi niya mailapat ang kanyang bibig sa aking leeg. “I felt so sorry for Lyam. He died without taking you to his bed.” He laughed devilishly. Hindi mo na makikita sa kanya ang pagiging respetado at mahinahon tulad ng pagkakakilala sa kanya ng ibang tao. He instantly turned into a maniac beast that is ready to taste his unwilling prey. “FUCK YOU, LORENZO! YOU'RE A FUCKING PSYCOPATH!”

tanong ko hindi naman po , mga 15minutes po base dito sa waze ko. pwede ba wag ka nang mag PO sakin, mukang magkaedad lang naman tayo. natatawa kong sabi. mejo humina na ang ulan sa parteng ito kaya mabilis na ang pagpapatakbo ni kira na tahimik na nagmamaneho. KIRA'S POV

Likhaan. Tumikhim ako nang manginit ang magkabilang pisngi ko dahil maling makaramdaman ako ng ganito sa isa naming pasyente... Dinala siya rito noong nakaraang linggo lang na bugbog ang katawan hanggang ngayon hindi pa nagigising, he was beaten up by his own older brother and the Doctor said he has this minimal brain damage because of the... beatings which made him under coma.

saad ko at itinype na yung name ni Lance and put a note that urgent result needed at print yun. "Teka! Same condition? Bakit? Anong nangyari kay Gelo?" tanong ni Ate Alice. Hindi ko siya nakilala. Twice lang naman din kasi kami nagkita. "Louie, what happened to Gelo? Is he okay?" tanong n'ya kay Lou na nakatingin sa akin. "Kuya suffered from a brain tumor like our mom." malungkot na usal ko. "I don't like the idea but I guess Lance has the same condition as Kuya."

Hindi n'ya alam pero feeling n'ya may kinalaman ito sa mga memoryang nakalimutan n'ya. Matilda was in an accident a year and half ago. Nagising siya after being comatose for five months and when she wakes up, she doesn't remember anything and the reason on why she is in a hospital. The doctor said that she has an amnesia and based sa test na ginawa sakanya, she forgot the last five years of her life. Pinilit ni Matilda na alalahanin lahat ng nakalimutan n'ya pero sumasakit ang ulo n'ya kaya the doctor said kailangan kusa n'yang maalala lahat. Kailangan hindi ipilit and kailangan go with the flow lang sila kasi kapag pinilit may tendency na sumakit ang ulo ng binata that can lead to another c

Until she couldn't manage to let go of her moan after Louis got rid of her bra and suck her nipple. Hanggang sa tuluyan nang nawala ang pangamba sa utak ni Alexa sa mga oras na iyon. Hindi na niya iniisip kung ano ang mangyayari sa kanya o sa kanila pagkatapos ng gabing iyon. Louis's mind was also out of nowhere; he didn't think about the consequences after he did it with Alexa. Ang nasa utak niya ay ang matinding init na nararamdaman niya sa kanyang katawan. Because the heat of his body is very uncomfortable and his mind is not functioning properly.

Akala niya ay ordinaryong mga damo lang iyon. 'Yun pala ay isang patibong, dere-deretso siyang nahulog sa ilalim. May malaking butas pala doon na sadyang natakpan ng mga damo. Nagpagulong-gulong siya mula sa itaas hanggang sa kailaliman ng malaking butas. "Argh! Fuck it!" He cursed. Sa buong buhay niya ngayon lang siya nakapagmura ng matindi. Kung minamalas ka nga naman!

Wala akong pakialam sa hugot niya sa buhay pero ininis niya ako na para bang gusto ko maging tagapagmana ng Incognito. “Let’s go!” aya ko na kay Liza. “Lead the way.” We were walking away from Loui when we heard Loui’s laughter. Next sinisigaw niyang buhay si Franco. Napailing na lang ako. She’s really deranged. Natagpuan nga kasama ng mga taong-grasa kaya ano pa ba ang aasahan ko. “Franco is not dead!” patuloy na sigaw ni Louisianna. “You lying slut! You whore of that fucking Ferreira!” patuloy nitong sigaw na naririnig ko pa rin kahit malayo na kami sa kaniya.

Malalang delusional disorder. Isang sakit na nagdudulot ng mga maling paniniwala, guni-guni, at matinding kawalan ng kontrol sa emosyon. Kasabay ng kanyang matagal nang insomnya at walang tigil na pagkahumaling kay Monica, lalo lamang lumalala ang kanyang kondisyon habang tumatagal.

garalgal na ang boses ni Aloe at hilam na ang mga mata dahil sa pagluha. Wala namang inaksayang oras si Matias. Naging matulin ang pagpapatakbo niya ng sasakyan. Hindi inalintana ang aksidenteng puwedeng mangyari sa kanila sa oras na magkamali siya nang pagmamaneho. Walang ibang tumatakbo sa isipan niya ngayon, kung 'di ang agad makarating sa lugar ng insidente at makita ng buhay ang dalaga.