Love Letters Design Mga Nobela at Kwento

Bumuntong hininga ako ng malalim at umiling-iling ako rito. "I-I don't love you anymore. W-Wala na yung dating pagmamahal ko s-sayo, Raven... I-I'm sorry..." Biglang tumulo ang luga nito. "N-Nang ganon-ganon lang? Please, Hikk... baka meron pa, please don't say that. I love you. Natuto na ako sa kamalian ko na masaktan ko ng hindi sinasadya ang babaeng mahal na mahal ko. Hikk naman, please... Come back to me. Hindi ako susuko ngayon na wala na kayo. Please?"

Mga love letter iyon. Mga liham na isinulat nila noon sa isa’t isa habang sila pa—isa-isang piraso ng nakaraan, isa-isang patunay kung paanong minsan ay tumibok at nanginig ang mga puso nila para sa isa’t isa. Bawat papel ay may bakas ng pagiging bata, ng pagka-inosente, ng panahong naniniwala silang sapat ang pagmamahal para lampasan ang lahat. At ang mas nakagugulat—inatago pala niya ang lahat ng iyon.

Bagay na bagay sa seksing tulad niya! "Love!" Tumakbo siya sa nobyo at yumakap sa bewang nito. "Mukhang hindi ko na kailangan tumingin ng ibang design." Ito na kasi ang pipiliin niya. "I'm sure bagay na bagay sa'yo ang gown na 'to, Love." Bulong ni Frederick sa kanya. "Ma'am, here's the brochure po. Pumili na po kayo ng design na gusto niyo." Ani ng sales lady na nag aasist sa kanila, iniabot din nito ang hawak sa kanila.

“To the person I love...” Isang regalo para sa kanyang minamahal... Ang itim na card ay may disenyo ng gintong foil na hugis rosas at ang pagkakasulat ng Ingles sa istilong cursive ay napakaganda at elegante. Bawat kurba ng panulat ay nagpapakita ng karangyaan at masusing pag-iisip. Ngunit sa sandaling makita iyon ni Janella, naramdaman niya ang malamig na saksak sa kanyang dibdib. Ang ganitong estilo ay malayong-malayo sa gawain ni Vernon. Si Vernon ay isang taong praktikal, cold-hearted at walang panahon para sa mga ganitong kaartehan. Sa isang tingin pa lang, halatang hindi siya ang nag-abala rito.

I came at 15, there’s no traffic din kasi, I guess the world loves us now. I parked my car on their parking area and immediately called Elise the moment I turned off the engine. “I’m here na, where are you?” [“I’m in my room with my brothers.”] “Okay, I’ll go there,” I told her. I ended the call and took the 2 bouquet of yellow and white daffodils. One for Tita Elise and one for my love. I took a bottle of Hennessy rin sa office ni Lolo kanina nung pumasok ako, ibibigay ko kay Tito ito.

Marami pa akong itinuro sa kanya na iba’t ibang design kagaya ng maple leaf, flower, pusa, at kung ano-ano pang request niya. Tuwang-tuwa siya nang ma-perfect niya sa wakas ang heart shape, ang pinakabasic sa lahat. “Thank you so much, Valerie.” niyakap niya ako ng mahigpit na sadyang ikinagulat ko. “And I’m sorry about what I told you earlier. I promise I’ll treat you better from now on.” Masaya ang puso ko habang papunta kami sa next branch ni Luke, at habang nasa biyahe, hawak-hawak niya ang kamay ko.

May kasamang artipisyal na dahon ang bouquet ngunit tila ginawang pamalit sa bulaklak ang bilog na cholacote na nakabalot ng gulay gintong wrapper. "Para sa'yo daw, mama. Bigay ng gwapo naming papa." Iniabot naman sa kanya ni Hyde ang tatlong piraso ng kulay pulang lobo na hugis puso. May naka-print na salitang I love you sa bawat isa roon. "I love you, mama." "I love you, mommy."

Kaya walang imik na kinuha ni Audrey ang ballpen at sinulat ang kauna-unahang love letter niya sa buhay, para kay Skylar, gamit ang pangalan ni Jaxon. Mahigpit na pinisil ni Audrey ang ilong niya, pilit niyang iniisip kung ano ang naramdaman niya noong sinusulat niya ang love letter na iyon. Ang alam lang niya, simula noon, kinailangan niyang ibaon nang malalim sa puso niya ang nararamdaman niya para kay Jaxon. Walang pwedeng makaalam. Lalo na sina Jaxon, Jeandric, at Skylar.

nakayuko at mahinahon niyang sagot sa kanyang ama. " Okay. I'll give you time to send your resignation letter. Maiba ako ng usapan. How are you and James? James is handsome and rich. We like him for you anak. He loves you and very sincere. He is handsome and rich. Lahat ng hinahanap mo sa lalaki ay nasa kanya." " Pa... we are only friends. That's it. There's no special between us. "

At sino ka para magdesisyon niyan para sa akin? Hindi ako sumagot. "Anne, I only like you! Didn't you feel it? Hindi ba sapat iyong mga ginawa ko para ma-realize mo na mahal kita?" "Anne, I love you. And I still love you." Naiiyak siyang nakatingin sa akin. "I love you. I will love you better this time, promise. I won't give you any reason to doubt me and my feelings for you." "Please, take me back, please..."