Love Letters Design Novels & Stories

Kumunot ang noo niya at tinitigan iyon ng mabuti. Dalawang letra. "K" at "A". At sa gitna ng dalawang letra, may isang napakaliit na anino ng hugis puso. Sa sandaling ma-realize ni Aslan kung anong ibig sabihin ng design na iyon, pakiramdam niya ay pinana siya ng libu-libong palaso sa dibdib. Sinadya ni Kasumi na ilagay ang detalyeng ito sa mismong dibdib ng gown, malapit sa puso para ipagsigawan ang pagmamahal nito sa kanya.

natatawa uli nitong sabi. " Mahal mo ako?" hindi na niya napigilan ang pagtulo ng luha. Nawala na uli ang ngiti nito. " I love you. Sa iyo ko lang naramdaman ang halo-halong emosyon kapag kapiling kita. Akala ko ay katawan mo lang ang habol ko but I want more of you. Hindi sapat sa akin na katawan mo lang ang kaya mong ibigay. Gusto kong angkinin ang buong ikaw. Gusto ko ibigay mo rin sa akin pati puso mo. And please, huwag mo na akong pahirapan dahil pinipigilan ko lang talagang dalhan ka ng pari rito para ikasal na agad tayo. Ayaw kong layasan mo na naman ako," parang batang pagmamaktol nito.

yan ang mga salitang nasa isipan niya kapag naiisip niya kung paano sila nagkakilala ni Rex, paano ito nanligaw sa kanya, paano at kung saan niya ito sinagot, kailan niya binigay ang first kiss niya at mga ala-ala pa kung paano kasaya ang pagkikipagrelasyon niya dito, hanggang sa kung paano sila nagbreak-up. "Move on!" Kinuha niya lahat ng mga damit, staff toys at mga gamit na ibinigay sa kanya ni Rex noon. Pati mga jewelry ay isinama na din niya. Pati mga dried roses at mga love letters and notes ay hindi nakaligtas sa kanya. Wala siyang itinira kahit isa. Pinaglalagay niya lahat ang mga ito sa isang malaking garbage bag at itinapon sa labas ng condo building. Binura na din niya lahat ng mg

At sino ka para magdesisyon niyan para sa akin? Hindi ako sumagot. "Anne, I only like you! Didn't you feel it? Hindi ba sapat iyong mga ginawa ko para ma-realize mo na mahal kita?" "Anne, I love you. And I still love you." Naiiyak siyang nakatingin sa akin. "I love you. I will love you better this time, promise. I won't give you any reason to doubt me and my feelings for you." "Please, take me back, please..."

Naramdaman ko ang unti-unting lumuwag ang kapit nito sa kamay ko ngunit I grabbed it again ang kiss his hands. Nabigla ito sa ginawa kong paghalik sa kamay niya. Maski si Tita ay napanganga rin sa nakita. “Tita, my love for Zero is beyond and can’t compare to anyone. My Zero is the reason why I am happy right now and he will be the reason of my happiness forever,” Mahabang lintanya ko. Tinignan ko muli si Zero na ngayon ay namumula na sobra ang tenga.

Prologue: Could love be made? Iyan ang tema para sa gaganaping valentines program sa paaralan, malalim ang tingin ng limang taong gulang na bata na nagngangalang Alexander Ford Santiago sa blackboard kung saan nakasulat ang mga katagang nabanggit.

sabay na wari ng dalawang dalagita; hindi alam kung matatawa o lalong magtaka. Si Geneviv ang unang nakabawi. Siniko nito ang kaibigan sa braso upang senyasan na buksan na ang mensahe. Si Freya ay humugot muna nang malalim na paghinga bago ni-press ang OK button upang buksan ang mensaheng galing sa “Yawa”. And since the last—or the most recent message was on the top row, it was the first one they opened up; it was dated 25 years ago!

Pumindot ako sa controller, at bumukas ang dambuhalang LED screen. Isang napakagandang 3D hologram ng kuwintas na yari sa pink diamond at platinum na hugis pakpak ng anghel ang lumitaw sa buong bulwagan. Mas maganda ito, mas marangya, at mas kapansin-pansin kaysa sa ninakaw na design ni Violet. “I present to you... The L'Éternité,” pahayag ko. “This design was not created merely for luxury. I created it as a symbol of a love that can never be stolen, destroyed, or surpassed by any act of deception.”

Nang makuha niya ang notebook, binuksan niya agad sa naka-star na page. May drawing ng heart, arrow, sanggol, at dalawang tao na mukhang sina Jarred at Veronica—pero may hawig kay DonBelle. “Tonight,” sabi niya sa tonong parang villain na mabait, “is their turning point.” Humugot siya ng maliit na pouch. The special powder. The aphrodisiac. The forbidden spice of romance. “Madam,” bulong ni Loring, “sigurado po ba kayo?”

It was the understanding that love is not a signature on paper, but a choice written daily in hearts willing to risk, forgive, and embrace the other completely. One evening, as the sun dipped low behind the city skyline, Alaric and Annatalia sat on the balcony of their penthouse. He handed her a small leather-bound book—a personal contract, perhaps, but unlike the one they had signed before. “This is our new contract,” he said, a small, rare smile tugging at his lips. “Not for business. Not for appearances. For us. Every promise we make… written here, but felt forever.” Annatalia opened it, seeing not legal terms, but vows, memories, and dreams. She laughed softly, leaning into him. “I’ll si