Novel & Cerita Love Sadness Quotes

Kahit pa sa kabila ng lungkot at sakit na nakapaloob sa mga mata niya ay hindi magawa ng puso kong hindi ito salubongin at damhin ang emosyong pilit tumitibag sa matibay at malakas na Asher na kilala ko. God kung puwede ko lang kunin ang mga masalimuot na emosyong bumabalot sa kanya ay ginawa ko na. I feel like it hurts twice as much to see her get pulled into deep sadness. If only she had loved me instead. If only I could replace Amber in her heart. Kung sana lang diba. Kahit ako mismo na lubog na lubog na sa dami ng mga pinagdaanan ko sa buhay, willing parin ako na kunin ang lahat ng sakit at lungkot niya. I am already drowning, but I am ready to completely drown and end up at the bottom o

"Bakit naman? Anong hindi sayo kamahal-mahal, apo? Ang gwapo-gwapo mo kaya! Matalino pa! Mana sa Lolo!" "Lolo... It's hard to describe the unique pain that I feel about this, but it's a very deep hollow sadness that makes me feel worthless, unlovable, and like I'm nothing. I just feel like I'm nothing at all. This is especially painful because they treat my brother so differently. They love Lazarus so much." "Hindi naman siguro ganun, apo. Mahal ka nila. Hindi lang siguro nila alam kung paano iyon ipapakita saiyo..." Lolo Theodore tried to console me. I immediately shooked my head.

Kailangan ko siyang intindihin sa sitwasyon niya ngayun dahil alam ko kung gaano kasakit ang mawalan ng mahal sa buhay. "I am sorry for your loss." mahinang sambit ko. Alam kong walang mas magandang salita ang pwedeng sabihin para mabawasan ng kahit na kaunti ang pagdadalmahati na nararamdaman niya ngayun.

"I don't know basta masaya akong kasama siya. Sobrang saya." Narinig ko naman ang pagsinghap niya. When I'm with Gavin, masaya ako. Parang ayoko na nga lumayo at umalis sa tabi niya. "Nako, madam, mahirap maging sobrang saya may kalakip na kalungkutan iyan." Sinamaan ko na lang siya ng tingin. But she's right, in every happiness there's a sadness. At hindi natin alam kung kailan iyon darating.

"The hardest thing in life is to forgive... If you hate somebody, youre not hurting the person you hate.. you're hurting yourself" -----Louis Zamperini ----- i thought having my memories back will make me happy.. but why... why it's hurting me? dalawang oras na ang nakakalipas pero tuloy pa den sa pag agos ang luha ko. simula ng magising ako hindi na tumigil pa ang luha ko. naaalala ko na ang lahat.

kusang nagsibagsakan ang mga luha niya sa tuyong lapida kasunod ang pagpipigil ng mga hikbi. Dissapointment, regret and sadness was written all over his face as he raised his gaze to the sky. "I'm fucking mad that time. I'm marrying a girl whom I'm not in love. I can't imagine myself to be with her for the rest of my life..." he trailed off and wiped his own tears using the back of his palm before looking at me.

Puno ng luha ang pisngi nito habang nakatingin sa 'kin. "D-Don't cry for me, I'll be okay. Don't remember me with sadness. Don't remember me with tears. Just remember all the laughter we've shared through the years with your sisters. When you've got me in your mind. Just remember that I'm walking in your steps, only half a step behind. So please don't be unhappy. Just because I'm no longer with you and your sisters. Remember that your Mama is always be with her beautiful daughters... a-always..."

Tears of pain running down my cheeks. "I know you will not come back and i have lost a gem like you. But still, it will take me a lifetime to accept that you are not mine and i have spend my whole life without you. Trust me for the last time baby. All i want is to be with you. I love your flaws, laugh, smile, tears, mistakes, errors, and nagginh. Despite everything.." I kissed her forehead ang hugged her tightly. "Losing someone you love, literally shatters you from inside and leaves your world empty. Letting someone you love go is like exhaling your soul, and hope becomes the poison you are left to breathe in..." I whispered.

Bumuhos na ng todo ang luha ni Faye habang nakasubsob sa balikat ng kaniyang lola. Alalang-alala ito sa kaniya. Yakap-yakap siya nito at ang isa nitong kamay ay humahaplos sa mahaba at makintab niyang buhok. "Pakalmahin mo apo ang puso mo, ang sakit na iyan ay lilipas din. Magugulat ka na lang isang araw nawala na ang sakit. Tibayan mo ang loob mo at tanggapin mo ang mga pagbabago sa buhay mo ngayon. Lagi kong sinasabi sa iyo na kapag ikaw ay nalulungkot, isipin mo na lang ang bilyon-bilyong tao sa mundo na lumuluhang katulad mo. Na maaaring ang dahilan ng pagkalungkot nila ay dahil sa pagkamatay ng kanilang mahal sa buhay, matinding trahedya na kanilang pinagdaraanan at maaaring galing sila

napatayo Ako sa sobrang ng dahil sa sakit na nararamdaman ko lumapit Ako rito at walang pasabing sinampal ito. Hindi na napigilan pa ng luha ko na kumawala ng dahil sa Galit na nararamdaman ko" anlakas ng loob mo na sabihin Yan baka nakakalimutan mo ng dahil sayo kung bakit namatay Ang anak ko ng dahil sayo nagdusa Ako ng Dalawang taon halos mawala Ako sa sarili ng malaman kung nawala sakin Ang anak ko Hindi mo alam Ang hirap at depression na dinanas ko ng dahil sayo Gideon walang araw na Hindi Ako umiiyak ng dahil sayo naiisip mo ba Yun? Wla Kang kwentang lalaki alam mo Yun pasarap lang sa ibabaw ng kama Ang alam mo walang Kang ibang iniisip kundi yang sarili mo" hagolgol ko ng iyak napansi