Love Without Fear นิยาย & เรื่องราว

At doon ko naintindihan— Mas madaling mahalin ang taong kailangan ka. Mas mahirap mahalin ang taong pinipili ka. Elijah’s POV That was the moment I realized— I’m scared. Not of losing her. But of not being necessary anymore. And that’s not love. That’s fear wearing affection. Yuhei’s POV Hindi kami nag-away. Hindi kami naghiwalay. Pero may distansyang hindi na kayang takpan ng yakap.

o dahil sa hindi niya natapos na sasabihin. Kasi pakiramdam ko, sa gabing ito, mas maraming bagay ang magbabago kaysa sa ilaw lang na nawala. Parang may hahakbang palapit sa amin na hindi na kayang pigilan ng kahit anong lihim, kahit anong takot—kahit pa si Caleb mismo. Love can be really this dangerousLog in

kahit ako. I love her very much..Ngayon ko lang napantantong hindi ko kailangan ng kahit anong gamot o counselling dahil siya ang kailangan ko.. She made me forget my fears ang trumas. Her love made me think amazing things in this world..She open my eyes for things that I didn't see since I cursé it..Sobrang malabo man ang lahat.isa lang ang malinaw-- Mahal na mahal ko siya..I understand Luther now..Risk!.. you'll risk everything for someone you love..And I'll risk everything for Klare in no hesitation

Hindi ko na pigilan ang aking sarili sa sarap mas lalong bumilis mas lalong sumarap. Ng makarating ang tutok ng kapusukan ay ng hina ang aking tuhod. This was my 2nd favorite and unforgettable sex in my life. Nag enjoy ako. Malungkot mn dahil hindi ko naman boyfriend ito pero bahala na si batman. Ng maka ipon ng lakas ay agad kung pinulot ang damit ko pero gulat akong pina upo ako nita sa Toilet bowl at umupo kaharap ko. At pilit na ibinuka ang ang mga hita.

Isang halik na puno ng paghingi ng tawad, pangako, at pagmamahal. Dahan-dahan itong bumaba, sa kaniyang pisngi, at sa wakas, nagtagpo ang kanilang mga labi. Hindi niya alam kung paano siya napasabay, ngunit sa sandaling iyon, tila naglaho ang lahat ng alinlangan bumabalot sa kaniyang isipan. Malambing at banayad ang halik ni Darrius, ngunit sa likod nito, naroon ang pananabik ng taong matagal nang nangungulila. "I miss this...."

“You’re young. Idealistic. That’s charming, but also... foolish.” “Mas gugustuhin ko pong maging hangal dahil sa pagmamahal, kaysa magpabayad dahil sa takot,” mariin kong tugon. He raised an eyebrow, obviously not used to being challenged. “You don’t understand what you’re getting into, Miss Sienna. People like you—girls who come from nothing—always think love is enough. But when the pressure comes, when your family’s threatened, when your safety is no longer guaranteed, you’ll remember this moment... and wish you said yes.”

Wasak na wasak na ito at hindi niya alam kung makakayanan pa ba niyang buoin ito sa kabila ng mga salitang parang patalim na tumatama direkta sa kaniyang dibdib. Umatras ng isang hakbang si Anastasia. Humigpit ang kaniyang pagka-kahawak sa kaniyang pouch habang patuloy sa paghikbi. Tigmak ng luha ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa kaniyang asawa na ngayon ay halos hindi na niya makilala. “I will never regret loving you, Fred. But I think, being separated will make our lives more peaceful and fine.”

Nagseselos ako, sobra. Ayaw 'kong makinig sa mga pag-uusap nila kaya pakiusap, gusto ko ng lamunin ako ng lupang kinauupuan ko ngayon. Hindi ko kaya ang mga naririnig ko. Nasasaktan ako ng sobra. Ganito pala 'yung pakidamdam ng nagmamahal. "Okay lang naman mahal ko. Ikaw kamusta ka na diyan? I miss you!" Paglalambing ni Jaya kay Erroze.

Love for a family and friends. I think it's enough for me to tell that love is a scary thing, b****a. What I've experienced from those two kinds of love is enough for me, already. I can't take another betrayal from any form of love... I might lost it. I can't do that. The mass ended na hindi dumarating sina Lleidzy. Ang masayang masaya na mukha ni Jean kanina ay lukot lukot na. Sayang daw effort niya.

Seryoso, mabigat. "We’re going there to end it." Sabay-sabay silang tumango. Walang alinlangan. Ganito ang Angels of Death. Hindi nagdadalawang isip. Hindi umaatras. At higit sa lahat, Hindi pumapalya. Walang puwang ang emosyon, na siyang pumipigil sa tao upang magkaroon ng kalituhan. At isa pa, kalabisan na ang ginagawa ng organisasyon ni Kent Zhang. Hindi na makatao.