Love Without Fear 소설 & 이야기

Gusto niya yung handa na talaga siya para sa pagkakataong iyun makakaya niya na itong tignan ng walang hinanakit o kung ano pa man. Love without trust is worthless. ONE week has been past and Lander really mean what he said last week. He became consistent and full of effort with everything he did... he continued giving her flowers, stuffed toys and of course love letters. She really appreciated what he's doing but she can't erase the fear and doubt inside her heart. She love him but her love isn't enough, she need to bring back her trust to him so she can fully accept him in her life again. Painful past is enough, happy ending and peace is what she is seeking right now and she hopes that Lan

Unconditional, unconditionally I will love you unconditionally, yeah And there is no fear now Let go and just be free 'Cause I will love you unconditionally, oh, yeah I will love you (unconditionally) I will love you I will love you unconditionally Boses ni Lindsey ang maririnig sa lumang palasyo. Maging ang mga imbitadong mga maffia leaders na kaalyado ng dalawang angkan ay nabibighani sa tinig na kanilang naririnig.

Dahan-dahan akong humiga at hindi namalayang nakatulog. I woke up when I heard the sound of Rhysand's car. Nagmamadali kong inayos ang sarili at ang damit dahil medyo nagusot ito. Dahan-dahan akong bumaba dahil takot ako. Because I am afraid that when I show myself to them, Vanilla won't talk to me or even look at me because she probably... hates me. Sino ba namang hindi magagalit sa isang ina na iniwan ang anak niya sa loob ng limang taon? So if she does hate me, I understand her.

Nawala ang kumpyansa niya sa sarili. Pinaranas sa kaniya na hindi lahat ng gusto niya ay makukuha niya. So if he’ll become possessive of me, takot na mawala ako sa paningin niya, pipilitin kong intindihin yun. Pipilitin kong manatili sa tabi niya. ‘So sige lang love, you don’t have to be afraid to voice out your fear. Hindi ako matatakot. Hindi ako masasakal.’

I am willing to take the risk, I am willing to love him more than my life. @iamnobody

“You may not know it now, but I see it in you, baby. I see it in the way you love so deeply, in the way you worry, in how you’re always afraid to hurt anyone. That fear? That’s already proof that you’ll never be like her.” Dahan-dahan hinaplos ni Aiden ang pisngi nito, marahan at punong-puno ng lambing—parang takot niyang masaktan pa ito kahit sa haplos lang. Pinunasan niya ang bagong tumulong luha gamit ang hinlalaki, isang galaw na puno ng pag-aalaga, na tila sinasabi sa asawa niya na wala na itong dapat katakutan. Sa simpleng haplos na iyon, gusto niyang ipadama na ligtas na ligtas ito sa piling niya, at hinding-hindi niya hahayaang mag-isa itong harapin ang mga takot nito.

My love is cursed. Parang ayaw ko ng magmahal pa. Ang sakit pala magmahal. Umasa ka na mamahalin ka nila, sa huli, iiwan ka rin pala. I am scared to risk my love! Dahil alam ko sa sarili kong hindi naman ako karapat dapat na mahalin. No one deserves my love. No one deserves Athanasia Mare even herself.

And truly, a parent’s love is selfless. Hinalikan ni Arden ang mga kamay niya, parang doon kumukuha ang nobyo niya ng lakas ng loob sa pagdampi na iyon ng labi nito sa palad niya. "Takot na takot din ako, Reiks." bulong pa ni Arden. "In fact, I am so afraid to let go of your hand right at this moment, dahil baka kapag ginawa ko iyon ay tuluyan ka nang mawala sa akin. Ang daming takot sa puso ko dahil hindi lang ikaw ang may posibilidad na mawala, it is you, Dreik, and even Kiro at this point. Kagaya mo, hindi ko rin alam kung paano matatanggap ni Kiro ang katotohanan na ako ang tunay niya na ama. Takot na takot ako, love, pero ito ang tama na gawin. Kailangan na natin na gawin ang tama upang

At ang realization na iyon— Mas malakas kaysa anumang declaration of love. --- “Prudence,” muli niyang tawag, mas mahina. “Yes?” “Back then… I thought control was strength.” Hindi ako nagsalita. “Turns out,” dagdag niya, “it was fear.” May bahagyang kirot sa dibdib ko. Hindi dahil gusto ko siyang yakapin. Kundi dahil alam kong totoo iyon. “Fear of losing?” tanong ko. “Fear of needing.”

I bit my lowered lip. "I don't want to choose." Bumaba ang kanyang boses. Mapakla akong natawa. "Kaya hindi mo ako magawang piliin dahil ginamit mo lang ako." My voice hoarse. I believe that every happens to your life you have opportunity to choose love over fear. "I don't use you. Minahal kita, Luna. I will always stand by you. Don't ask me like I didn't choose you f*uck!" Ginulo nito ang buhok.