Loved Ones In Tagalog Novels & Stories

Jealousy. Minsan, hindi ako sure kung mas mahirap bang umalis… o yung manatili sa tabi ng isang taong wala nang kakayahang pasayin ako pero mahal ko pa rin. “Honey, I love you. I want to hear your voice. I miss that. Gumising ka na.” Pinunasan ko ang luha saka hinalikan ang kamay niya. “Endri Mango Domingo. The man who feel this way. I still love you, honey.” Pagkatapos kung sabihin ‘yun dinampian ko ng halik ang labi niya.

Adeline "FVCK me, harder babe!" Mahigpit akong napahawak sa sink habang si Marky, ang fiancé ko, ay marahas na bumubayo sa akin mula sa likod. Tuwing pareho kaming may night shift, sa banyong ito kami laging nagtatagpo. Malaya akong lumalandi at nangingitngit sa ungol dahil alam kong walang sinuman ang lilibot sa mga ganitong oras ng madaling-araw.

Sobrang lungkot. Pinagpahinga muna siya ni Greg, sinabihan siya nitong magpahinga raw muna siya. Kaya ngayon ay si Greg ang nagbabantay doon sa burol. Ilang araw nalang, ililibing na sila Tita at Tito. Medyo nalulungkot ako para sa kanila. Syempre, parang naging mga magulang ko narin sila. Nakakabigla and at the same time, nakakalungkot yung nangyari.

Rina Mabigat ang aking kabuuan ng magising ako sa malamyos na tinig mula kay Ate Saring. Nakatulog pala ako . Ni hindi ko na maalala. " Ma'am,kumain na ho kayo. Kulimlim na ho sa labas at umalis na rin ho si Sir". Naawang turan nito. "Sige ate Saring. Salamat ho. Mauna na ho kayo sa baba at susunod ho ako". Nakangiting hayag ko.

Yakap-yakap namin ang isa't isa. She gave me a sweet smile and said, "I love you too, baby." I kissed her forehead after that. Ipinikit namin nang sabay ang aming mga mata at sabay kaming natulog na masayang-masaya. Nagising ako kinabukasan na tanghali na. Wala na siya sa tabi ko. Hindi na ako nagtaka pa kung wala na siya. Wala na siya sa tabi ko kapag gumigising ako tuwing umaga. Sana ay dumating ang araw na kapag gigising ako ay katabi ko pa rin siya. Bihira lang na gumising ako sa umaga na katabi ko pa rin siya. Palaging wala, eh.

tanong ni lolo sa akin. "Marami pero hindi nahawa nag-ligtas pa kami ng mga taong nahawa o iniligtas namin ang mga taong katulad nyo, lolo na muntik nang mahawa," amin ko sa grandparents ko at nakita kong lumuha sila. "Miss na miss ka namin, apo sana makabalik ka na dito." sabi ng grandparents ko at sinabi ko rin sa kanila na namiss ko rin sila nang sobra.

Kilalanin Niya muna ang sarili Niya para hindi siya magugulat kapag pinakita KO kung ano ang pinapakita Niya samin Tumayo Si mom at lumapit Kay dad .She caress dad's cheeks and kiss his lips .They are really sweet to each other and this is my fairy tale ang Makapag asawa ng taong mamahalin ako ng buo at bibigyan ako ng masayang Buhay .Lalo na sa panahon ngayon ,love is not like that anymore .Karamihan nanggagamit lang or worse mapupunta rin sa divorce ang Lahat na pinaghirapan throughout the wedding. I can't really understand those people na magpapakasal tapos mag divorce

Patakbo akong papunta sa kanya baka maabutan ko siya ngunit, boses nalang niya ang naririnig ko. “Please love them like your own” hindi ko alam kung sino ang tinutukoy niya na mamahalin ko na parang akin. Lalo akong nagugulumihanan sa mga katagang hiling nang napakagandang babae na kumausap sa akin.

Sobrang laki ba naman at dami ng tao that time. Maya maya pa ay tinawag niya si Joan na hinatak naman si Joshua at sinama pa nga si Kiel kaya napaiwas agad ako ng tingin. What the hell! Ang naisip ko lang na iimbitahan ay sina Joan at Joshua. Hindi naman kami masyadong magkakilala at nag-uusap netong si Kiel! "Hi Iya!" Masayang bati na naman ni Joan sa'kin kaya ginantihan ko ito. "Bakit pala Kuya Elon?" Takang tanong pa ni Joan sa Kuya niya.

Isip ko. Hindi naman siguro ako na-inlove sa kanya eh 'no? Nang gano'n lang kadali? Eh, one day ko pa lang naman siyang nakita at nakasama. Bakit ako maiinlove? Tsk. Hindi naman totoo ang kasabihang love at first sight. *Tango-Tango* Pero kung 'ganon naman pala ay bakit ako nanghihinayang? Bakit ako naiinis sa mga nalaman ko?