Lucifer Supernatural Novels & Stories

Naging taong butiki si Jenny at ngayon ay gulat pa rin ang lahat dito. "Monferno!" wika niya at lumabas ang naglalagablab na apot sa kaniyang magkabilang kamay. "Isa akong Fire Lizard kaya apoy ang kapangyarihan ko. Alam kong may trauma ka Lucifera sa apoy at hindi ko pa rin alam kung bakit," pahayag ni Jenny habang nakatayo malapit sa tapat ni Lucifera at kahit anong oras ay maaaring ibato ni Jenny ang apoy doon sa kaibigan.

At nakita at narinig niya ang usapan ng dalawang maliit. "Pweda ba Tiff, wag mo nga akong susundan o lalapitan! Kinamumuhian ko kayo ng Mama mo! seryusong sabi ni lucifer. B-akit? "Anong ginawa kong kasalanan sayo? naiiyak nang tanong ni Tiff. Ngunit hindi iyon pinansin ni lucifer , bagkus ay padabog itong umupo sa damuhan at nagbunot ito ng mga damo .

Nang makarating siya sa first floor ay muli niyang tinawagan ang kanyang kaibigang kalahi ni Satanas. “Any updates?” “I’ve checked the CCTV footages around your area. I didn’t notice something unusual,” saad ni Lucifer sa kabilang linya. “I’ve forwarded you some clips. Check it out.” Agad niyang kinuha ang kanyang laptop sa drawer sa ilalim ng center table nila sa sala. He opened it and went to his e-mail account. Nakita niya ang mga sinend sa kanya ng kanyang kaibigan.

Napatingin ako sa mga kaibigan niya na ngayo’y tila hindi kami pinapansin, pero halatang pinapakinggan ang bawat palitan namin. “Grabe kayong dalawa,” sabi ni Lucifer habang umiinom ng juice. “Nandito lang kami, FYI. Hindi pa kami umaalis. Bigla tuloy nag-iba ang cravings ko. Gusto ko na rin mag-asawa.” “Kailan pa kasi kayo mag-aasawa. Para hindi na kayo naiinggit sa amin,” sagot ko habang tinatanggal ang shawl. "'Di ba, love?”

“Really? Yan lang ang sasabihin mo sa ‘kin?” I chukled. “Thank you for today, Luc. Naabala pa kita. Alam kong may importante kang gagawin kaya naman ayos lang sa ‘king kung need mo na umalis.” “Tinataboy mo ba ako?” kunot noong tanong nito. “Wala ng flight at wala ng masakyan sa mga ganitong oras, Ivy. Baka nakakalimutan mo oras.” Lucifer used to be my teenage days bully. Napaka-bully nito to the point na palagi silang nagsusuntukan ni Hansel, ‘yung childhood sweetheart ko.

He ended the call and found his attention on the woman who had given him to arrived at the haven's gate. Ahh! Fuck it! "Oh God! Get a room Declan Heisenberg! What a show," siyang pagsulpot ni Lucifer sa harapan niya at napangiwi pa habang nakatingin sa babae na ginawang lollipop ang burat niya. Hindi niya na lang pinansin ang bagong dating at walang pakialam ang binata kung saan rin nanggaling itong Lucifer. That isn't his business to even submerged his time.

hindi natapos ni Uno ang sasabihin niya ng bahagyang natawa si Supremo sa kaniya. "I'm sorry young man, but Zero is not a materialistic one. You'll see what i mean when he arrives here." "Who are you? What is your connection to Lucifer?"seryosong tanong ni Uno kay Supremo. "Lucifer works for me, but his loyalty lies with that one man. He's never asked us for a favor before, but this is the first time he's actually called, asking me to assist someone he doesn't even consider a friend, but just a business colleague." ngiting sagot ni Supremo nang mapalingon sila may hagdanan kung saan bumababa na roon ang isang lalaking may bitbit na laptop, na sa tingin ni Uno ay ito ang taong pakay nila.

Ang nagbubukod tanging bampirang lobo sa mundo ng Astral, isinilang ito ng kanilang Luna na walang gulong naganap. Naging matiwasay ang pagdadalang tao nito hanggang sa itoy manganak. Sa limang taon na pananahimik ng mga sorciere, ito pala ay naghahanda sa muli nilang pagsalakay. Kampante ang mga Lykos na kabutihan pa rin ang mag wawagi na sila pa rin ang magwawagi, ngunit hindi nila inakala na makikipag kasundoan ito sa mga mortal na sakim at gaham rin sa kapangyarihan. Dinala ng mga sorciere ang mga baliw na scientist sa kanilang mundo upang ubosin ang mga lobo.

Iminulat ko ang aking mata at hinarap sila. "Mga bampira ba talaga kayo?" Napatingin sila sa isa't-isa at mayamaya lang ay nagsilabasan ang kanilang mga pangil at naging kulay pula ang kanilang mga mata. Tumingin sila sa akin at mabilis na nagsipuntahan sa aking harapan. "Hindi ka pa rin ba naniniwala binibining Cenn?" nakakalokong tanong ni Prinsipe Lucas.