Lucifer Supernatural นิยาย & เรื่องราว

Iminulat ko ang aking mata at hinarap sila. "Mga bampira ba talaga kayo?" Napatingin sila sa isa't-isa at mayamaya lang ay nagsilabasan ang kanilang mga pangil at naging kulay pula ang kanilang mga mata. Tumingin sila sa akin at mabilis na nagsipuntahan sa aking harapan. "Hindi ka pa rin ba naniniwala binibining Cenn?" nakakalokong tanong ni Prinsipe Lucas.

Ang tanging naririnig ko ay ang mabigat at pamilyar na hininga sa kabilang linya. "You always did like hiding in the shadows, Lucy," the voice was deep, velvet-smooth, but with an edge that could cut through bone. "Felix," I said, my voice cold. "How did you get this number?" "I am a Creed. I get everything. Including the address of that pathetic apartment you're in right now," Felix answered. My blood ran cold. Napatingin ako sa labas ng bintana. Sa kalsada, nakaparada ang itim na SUV. Felix was inside. Watching me.

I started to hate the surname I'm carrying. Hindi ko nga naging ama si Lucifer, pero naging ama ko naman ang isa sa mga anak niya. It was my fvcking fifth life when I met Lucianna ang anghel na pinadala ng aking mahal na inang diyosa para gabayan ako, Mayari ang aking ina-inahan. Sa kasawiang palad, demons seduce her, and natalo siya sa pagnanasang iyon. She rap*d. Nahulog siya sa patibong at naging asawa ni Lucifer, nagkaroon siya ng anak na kambal...and the goddamn news is... isa sa kambal ang naging ama ko sa pang-anim na buhay ko at doon na tumigil ang muling pagsilang sakin, dahil hindi naman na ako namamatay. I consider myself, as fully immortal.

Oo, mga halang din ang bituka nila, pero ang taong nasa harapan nila ngayon ay mas masahol pa sa lahat ng d*monyong nakilala nila. Siya ang kakambal ni Lucifer, anak ni S*tanas, walang puso, walang awa, at isang tunay na makina ng kamat*yan. Wala siyang sinasanto. Kung ano ang gusto niya, makukuha niya. Kung sino ang magkamaling sumuway, walang awang

hindi makapaniwang sabi ni Lucif at umiling-iling ang ina nito. "D'yan ka lang Lucifer, hindi ka aalis hanggat hindi natatapos ang birthday ko." Nagawa na lamang pumikit ni Lucif, habang pinagmamasdan siya ng mga katulong. Ang buong sala kasi nila ay napakagulo. Inalis kasi ni Lucif ang mga sapin nito at unan, dahil sa inis niya sa ina.

nagmulat ako at nakita ko ang paghalik ni Lucifer sa noo ni Katarina and he took the microphone. “Hi I’m Lucifer Montenegro, I just wanted to say that me and my wife love each other so dearly. We have a son and we’re married. Our family and love is more than enough reason to fight our relationship and to make things work,” ngumiti siya sa camera at humiyaw ang mga tao. Akala ko ba he’s planning to get an annulment? Love, ano ‘to? “That’s so sweet,” mahinang komento ko. Naramdaman ko ang paghaplos sa likod ko at nakita ko ang simpatya sa mga mata ni Trixie. Umiling ako, hindi ako iiyak.

Inis siyang napakuha ng sigarilyo niya sa drawer niya at sinindihan 'yon. "Even though I'm prepared, muntik na niya talaga na makita ang mukha ko," inis na sabi ni Lucifer at s******p sa sigarilyo niya at bumuga sa hangin. Kinuha niya ang phone niya na nasa bulsa niya at tinawagan si Miche. Ilang ring lang ay sumagot agad si Miche sa tawag ni Lucifer.

( Mathew pov's) "damn it! sigaw ko pagkatapos ay magkakasunod Kong tinungga Ang alak na parang tubig. Pagkatapos ay basta ko na lamang ito ibato sa poder Ang bote upang mabasag ito. Iyon na sana Ang pagkakataon Ko upang mapalapit sa dalaga. Nang dahil sa babaeng iyon kaya umalis na lang si Lucy. Kahit aking Lola ay nagulat din sa ginawang pagsulpot nito. Ang nakakagalit pa ay nakita kami na niyakap ako ng babaeng iyon. That's bullshit!

Dinig ko mula sa hindi kalayuan ang hagulgol ng ina ng batang binawian ng buhay. It's unbearable. "Walang point kung maski ang mga iyak at hinaing nila ay pakikinggan mo, tandaan mo, ipinanganak tayo bilang mga nilalang ng kadiliman." Hinarap niya ako at saka ako tinitigan sa aking mga mata. Kita ko ang unti-unting pamumula ng kaniyang mga mata. "We are the children of the night, brother. Hindi parte ng pagkatao natin ang awa at simpatya. Huwag mong kalimutan kung sino ka talaga, Lucifer." Mataman niya akong tinitigan. Napayuko na lang ako dahil sa sinabi niya.

Lahat sila ay tumakas para sa kanilang buhay. Pakiramdam ni Panginoong Lucifer ay walang laman, dahil para sa lahat ng mga bansang sumusuporta sa kanya, kailangan niyang pumirma ng isang kasunduan bago niya magamit ang kanyang mga sundalo, ngunit hindi siya nag abala sa paggamit ng mga ito dahil naniniwala siyang kakayanin niyang mag isa si Justine. Hindi ko alam na malayo pala sa tao si Justine, halimaw siya, isa talaga siyang hangin na imposibleng abutin.