Lucifer Supernatural Novels & Stories

Ang tanging naririnig ko ay ang mabigat at pamilyar na hininga sa kabilang linya. "You always did like hiding in the shadows, Lucy," the voice was deep, velvet-smooth, but with an edge that could cut through bone. "Felix," I said, my voice cold. "How did you get this number?" "I am a Creed. I get everything. Including the address of that pathetic apartment you're in right now," Felix answered. My blood ran cold. Napatingin ako sa labas ng bintana. Sa kalsada, nakaparada ang itim na SUV. Felix was inside. Watching me.

High Society Community Series #1 by justlokiii LUCIFER POV I been dying to leave this dinner. Tahimik lang akong kumakain nang makaramdam ako na may nakatingin sakin. Napalingon naman ako sa harap ko and saw a woman looking at me straight. Then she smiled at me but it gives me creepy. Tinuloy ko na lang ang pagkain at di siya pinansin. "So Lucifer iho, balita ko may girlfriend ka na her name is Trixie Morgan the model"

Pwedeng malaman ng lahat kung sino si Seraphina at iyon ang ayaw nilang mangyari. Isang boses ang narinig nila habang ginagawa ang pagsasalansan, "Dad, aalis lang ako." Lalabas na sana si Lucif kaso agad pumangit ang mood niya ng marinig ang ina. "Lucifer, saan ka naman pupunta? H'wag mo tatangkaing umalis, birthday ko bukas," sermon ni Venus sa anak at tumingin naman ng hindi maganda si Lucif.

bulong ni Brayan sa kaniyang sarili, “sa wakas nabuhay na muli ako sa ibabaw nang mundo na ito, at ganito pala ang pakiramdam ng mabuhay sa katawan ng tao, Parang pakiramdam ko isa na akong ganap na immortal” “hahahaha” sabi ni Lucitero na isang demonyo, na isa sa mga pinaka malakas sa Under World. Si Lucitero ay isang tagapag mana bilang susunod na Hari ng mga demonyo sa Under World, at upang para sakupin ang mundo ng mga tao, lumikha siya ng mga tauhan, bilang mag sisilbing kaniyang mga galamay sa ibabaw ng lupa,

Mas nasasaktan ako! Niloko niya ako, nawalan ako! Dinurog nila ako at pinagmukhang tanga. “Kahit anong paliwanag mo ay hinding-hindi kita mapapatawad. Hinding-hindi ako papayag na hindi managot si Luciana. Kahit kapatid ko siya ay hindi ako magdadalawang-isip na saktan siya. Umalis ka na!” nanlaki ang mata ni Lucifer at mabilis na nakalapit sa 'kin kaya naman ay mas diniinan ko ang basag na piraso ng vase at napaatras 'to.

I started to hate the surname I'm carrying. Hindi ko nga naging ama si Lucifer, pero naging ama ko naman ang isa sa mga anak niya. It was my fvcking fifth life when I met Lucianna ang anghel na pinadala ng aking mahal na inang diyosa para gabayan ako, Mayari ang aking ina-inahan. Sa kasawiang palad, demons seduce her, and natalo siya sa pagnanasang iyon. She rap*d. Nahulog siya sa patibong at naging asawa ni Lucifer, nagkaroon siya ng anak na kambal...and the goddamn news is... isa sa kambal ang naging ama ko sa pang-anim na buhay ko at doon na tumigil ang muling pagsilang sakin, dahil hindi naman na ako namamatay. I consider myself, as fully immortal.

Inis siyang napakuha ng sigarilyo niya sa drawer niya at sinindihan 'yon. "Even though I'm prepared, muntik na niya talaga na makita ang mukha ko," inis na sabi ni Lucifer at s******p sa sigarilyo niya at bumuga sa hangin. Kinuha niya ang phone niya na nasa bulsa niya at tinawagan si Miche. Ilang ring lang ay sumagot agad si Miche sa tawag ni Lucifer.

( Mathew pov's) "damn it! sigaw ko pagkatapos ay magkakasunod Kong tinungga Ang alak na parang tubig. Pagkatapos ay basta ko na lamang ito ibato sa poder Ang bote upang mabasag ito. Iyon na sana Ang pagkakataon Ko upang mapalapit sa dalaga. Nang dahil sa babaeng iyon kaya umalis na lang si Lucy. Kahit aking Lola ay nagulat din sa ginawang pagsulpot nito. Ang nakakagalit pa ay nakita kami na niyakap ako ng babaeng iyon. That's bullshit!

Dinig ko mula sa hindi kalayuan ang hagulgol ng ina ng batang binawian ng buhay. It's unbearable. "Walang point kung maski ang mga iyak at hinaing nila ay pakikinggan mo, tandaan mo, ipinanganak tayo bilang mga nilalang ng kadiliman." Hinarap niya ako at saka ako tinitigan sa aking mga mata. Kita ko ang unti-unting pamumula ng kaniyang mga mata. "We are the children of the night, brother. Hindi parte ng pagkatao natin ang awa at simpatya. Huwag mong kalimutan kung sino ka talaga, Lucifer." Mataman niya akong tinitigan. Napayuko na lang ako dahil sa sinabi niya.

“R-read, Mommy . . . D-Daddy read that to D-Dreysh. . .” Namungay ang mga mata ko nang bahagya siyang mautal sa pagbanggit ng pangalan niya. Dahil sa kagustuhan kong bumawi sa kaniya ay kaagad kong tinanggap ang journal at binuklat iyon para basahin ang kung ano’ng laman nito. Nagulat ako nang mapagtantong sulat kamay pala ’yon ni Damon. Tahimik kong binasa ang naunang mga salita sa pinakaunang pahina. Halos sumabog ang dibdib ko sa pinaghalo-halong sakit at mga emosyon na hindi ko mapangalanan. Once upon a time, there was a boy named Lucifer. He used to be free like a bird who had wings to fly up above the heavens. He used to be like a prince who lived in the castle.