The Poor Man And The Rich Man Novels & Stories

Kahit ba naman sa labas ng mansyon ang negative ng nakakasalamuha ko. "Talaga ba, ineng? Bibili ka wala ka naman palang pera?" Hindi mataas ang tono ngunit sa pandinig ko ay mataray na ito. Tuluyan ko ng hindi tinanggap ang supot at nagpaalam na babalik nalang. Muli rin akong humingi ng paumanhin. "Pasensya na po talaga. Balikan ko nalang po, kukunin ko lang 'yong pera ko sa bahay. Mabilis lang po ako, diyan lang naman po ako sa kabilang kanto nakatira."

ang pinagkaiba ang mga mayayaman sa mga mahihirap. Ang mga mayayaman ay nangangailangan ng mahihirap. Mahihirap na mga tao upang magsilbi sa kanilang mga kompanya o negosyo. Ang mahihirap ang nagiging susi sa mga matatagumpay na mga mayayaman. Sa panahon ngayon, malaki din ang nagagampanang papel ng mga mayayaman para sa mga mahihirap. Kung iisipin ninyo, karamihan sa mga nagiging matagumpay na mga tao, ay galing sa estado ng buhay ng mahihirap. Sa tulong ng mga mayayaman, mas napapalawak nila ang mga imahinasyon ng mahihirap, mas nagpupursigi silang makatapos sa pagaaral upang makamtan din nila ang mga bagay na mayroon ang mayayaman. Sa mga simpleng paraan na ito, dito natin mas mapapatunay

Bigla, may kumatok sa pinto. Magalang na binuksan iyon ng waiter at gumilid. Dalawang matangkad na bulto ang lumitaw sa pintuan. Nangunguna si Dominic Del Rosario. Ang kaninang galit sa mukha nito ay wala na, kundi pawang kalamigan, at pormal na ngiti na gamit nito kapag nakikipagnegosasyon. Sa tabi nito ay nakatayo si Marcus, isa ring kilala sa mga mayayaman sa Manila. May panunukso ang ngiti, tila natutuwang panooring mailantad ang lihim kung sino si Dr. N.

"Maaari kang bumalik. Maaari mong sabihin na nagkamali ka lang. Maiintindihan ko." He turned to look at me, his eyes tired but clear. "And what would I be going back to, Ysha? A cold bed? A silent house? A life where I am respected but never loved? No. I would rather sit here with you, poor and struggling, than live in that palace alone." "But look at what we've become," I whispered, wiping the tears that escaped. "You were a king. And now..." "And now I am free," he finished for me, taking my hand and pressing it to his lips. "Do you remember what you said? That love is the only thing money cannot buy? Well, I have it. I have you. And that makes me the richest man in the world."

Nagbabakasakali siya na maniwala ito at lumabot ang puso. Totoo naman kasi iyong mga sinasabi niya. Wala naman talaga silang kasalanan. Namumuhay lamang sila ng mapayapa at tahimik pero bakit tila pinaglalaruan sila ng tadhana at binigyan sila ng ganitong klaseng problema? How could a family struggle to make ends meet gets involved in a clash of wealthy people?

Huminga ako ng malalim para sa mga gusto kong sabihin. "You know what, I don't know what did I do to you for you to hate me and judge me easily like this. Pero isa lang ang masasabi ko, I'm not here to leech off anything from your family. And I will never ever steal, even when I am rat poor, even if I die of hunger or whatever, I will never ever try to steal. Pinalaki ako ng nanay ko sa tamang paraan pero ikaw, hindi ko alam kung bakit ka ganiyan. Yes you're rich but I guess you lack something in you, you lack something that money can't buy and I'm glad I have it."

sagot ni Alexander sa kanya. "Mayaman ka tapos ako ay mahirap lang. Kahit nandito ako sa mansion mo. Binibilhan mo ako ng mga mamahaling damit o ano pa at pakiramdam ko ay isa akong prinsesa ngunit hindi pa rin natin puwedeng ikaila na mahirap ako. Hindi ako pinanganak na mayaman kagaya mo. Mahirap lang ang pamilya ko. Wala akong kayamanan na kagaya mo. Wala akong maibibigay sa 'yo na pera. Kailanma'y hindi magiging parehas ang estado ng mga buhay natin. Mahirap lang ako habang ikaw ay mayaman. Sa tingin ng mga tao lalo na sa mga mapanghusga ay hindi tayong dalawa bagay. Hindi tayo nararapat na magsama. Mayaman ka kaya ang dapat na makarelasyon o mahalin mo ay kagaya mo rin mayaman, hindi ka

aniya at nauna nang pumasok ng mansyon. Mula sa labas ay kita ko na kung gaano kayaman ang lalaking ito. Yes, we are rich but he's richer for sure. Sa laki ng mansyon na ito na tatatluhin yata ang mansyon namin sinong tanga ang maniniwalang kakailanganin niya pa ang kompanya namin? Kahit wala ang kompanya namin ay mananatili siyang mayaman. Kung lumubog man siya sa utang at ibebenta niya ang mansyon na ito ay magiging sapat pa rin.

He look amused by my answer. Inilagay niya ang isang kamay niya sa isang bulsa ng trouser niya. “You were the one who’s driving fast!” Sabi ko sa kanya. Ngumisi siya sa akin. “Miss, don’t you know me? You’re fighting with a rich man,” mayabang na sabi niya sa akin. “You will just apologize and we’re good.” Nawindang ako sa sinabi niya.

Nagkibit balikat si Alex kay Cynthia at di na nagsalitang muli. “Alam mo miss. Sa panahon ngayon… Ang pera madaling maubos yan. Pero kung madiskarte ang isang tao magkakapera at magkakapera ang tao. Kumpara naman sa taong yumaman lamang dahil sa yaman ng pamilya. Kapag nawala na ang kanilang mana, hindi na nila alam saan sila pupulutin. Kaya kung ako sayo, doon ako sa taong hindi man mayaman sa ngayon, alam mo namang hindi ka gugutumin pagdating ng panahon. Dahil marunong sila sa buhay.”