Lugar Sa Pilipinas นิยาย & เรื่องราว

Sa huli, sinabi niya sa anak,, "Eli, huwag mag-alala. Mabuti ang kalagayan ni Mommy dito sa Pilipinas, ikaw ,magpakabait ka diyan." "Ang lugar ba na iyan ay tinatawag na Philippines?" Lumaki si Eli sa ibang bansa at hindi pamilyar sa mga pangalan ng ibang bansa. "Opo, dito ako lumaki. Napakaganda ng lugar na ito. Lalo na sa lugar kung saan ako naroroon, ang Rizal." nakangiti niyang sabi. Biglang kumunot ang noo ni Eli, saka nagtanong, "Rizal? national hero siya ng Philippines? bakit siya naging lugar?"

Ang iba ay tungkol na sa grupo. Their base here in the Philippines was located in an island, ngunit hindi nakasaad kung saang isla. Mukhang iisa-isahin ko pa yata ang mga isla rito sa Pilipinas kung sakaling wala na akong choice. Hindi ko alam kung sasakit ba dapat ang ulo ko o hindi sa mga nabasa kong impormasyon. Ang iba kasi ay kulang-kulang, pero mas mabuti na siguro 'yon kaysa sa wala.

“Saang lupalop na naman ito ng Pilipinas?” tanong niya sa lalaki habang nakasandal sa hood ng sasakyan nito. Ang lugar na pinagdalhan nito sa kaniya ay nasa mataas na parte. Kita roon ang buong bayan ng Tierra del Ricos, na sumasabay na rin sa pag-unlad ng ibang malalaking syudad sa bansa. May matataas na ring gusali.

Medyo pamilyar yung boses pero hindi ko ma identify. "Yes sir, I'm Jade." Nakangiting sagot ko. "Ah sir before we start the discussion I want to ask if, where's your location?" "Philippines." Sagot nya, nawala ang ngiti ko dahil don, so pag tinanggap ko to.. it means kailangan kong umuwi sa pilipinas? "Ah, medyo complicated po e, pero sa Manila lang po ba?" Tanong ko ulit. "Baguio." Sagot nya, medyo nakaramdam ako ng kaba pero hindi ko na 'yon pinansin pa.

Confident ang pagkakasabi. “‘Di ba, Si—ah, Marco. Meron pa nga ‘yang Paris, France pero playground lang talaga ‘yon na libre sa Maynila. Pinangalan lang talaga sa mga lugar sa ibang bansa para tunog sosyal,” dagdag ni Dos sa sinabi niya.

"You sure?" Ilang ulit itong tumango. "Saan ho ba ang lugar na 'to?" Mas hinigpitan nito ang pagkakayakap sa balabal na nasa ulo. At niyakap ang sarili, alam niyang nilalamig ito. "Baguio City." Nanlaki ang mga mata nito. "Napakalayo." "Yes, kung sa Manila ka talagang malayo pa."

I stopped in front of him, and he lowered the slippers for me. "Nasa sa Pilipinas sila. We finally got their location. Philip is into it now. Pinapatingnan ko sa kanya sila sa Panglao" Naningkit ang mga mata ko, at hindi na ako makakapaghintay na makita ang mga walanghiya. . c.m. louden

Sumunod siya rito. "Nasaan tayo?" tanong niya. "Sa Baguio, Benguet. Baguio is the flower capital of the Philippines and known for their Panagbenga Festival," paliwanag nito. Tumango siya. Hindi na bago sa kaalaman niya ang tungkol doon pero nakakamangha pa rin na makita niya ang Baguio ng personal.

Maputi 'yon na may batik ng dilaw. "Akala ko naman kung ano na ang nangyari." Naupo siya at sinimulang kainin ang ice cream. "Alam mo, may pineapple farm sa Bicol. Gusto mong makita?" "Pineapple farm? Akala ko sa Mindanao." She doesn't really know much about geography. "Sa Mindanao 'yong pinakamalaki. Pero sa Bicol, mayroon din. Punta tayo at isama natin sina lolo para makapasyal."

Kapareho din ng kulay kaya masasabi n'ya na tama ang kan'yang hinala. Nandito ang taong hinahanap n'ya at kailangan n'yang halughogin ang lugar para mahanap ito. Sa isiping iyon ay dali-dali s'yang umalis at nagpatuloy sa pagpasok sa maliit na eskinita hanggang sa marating n'ya ang dikit-dikit na mga bahay sa dulo. Katulad din sa Pilipinas, ang Nigeria ay may mga ganitong lugar at ang iba ay mas masahol pa sa sitwasyon sa mga lugar sa bansa na pinanggalingan n'ya.