Lugar Sa Pilipinas の小説・ストーリー

Mabilis lang ang naging biyahe namin at agad kaming nakarating sa isang lugar na puro yate lang aking nakikita. Hindi ko alam kong ano ang tawag sa lugar na ito pero nakaka-amaze na may ganitong lugar pala dito sa Pilipinas at hindi ko akalain na ano mang sandali ay makakasakay na ako sa ganito kamahal na sasakyang pandagat.

Got the point? "Philippines." Sagot ko naman dito. Bumadha naman sa mukha nito ang pagtataka. Halatang di nito alam kung ano yun. "Saang kontinente yun?" Tanong nito na takang taka at halatang nag-iisip din. "Asia, sa Earth." Maikling sagot ko dito. Napakunot naman ang noo nito at tila nagloading ang bawat impormasyon hangang sa naintindihan na nito.

"...pwede bang sagutin n'yo muna ang pamasahe ko pauwi?" Nanahimik ang buong entrance. Pakiramdam niya pati ang hangin ay biglang tumigil. Nakakahiya man pero wala nga siyang pera. Hindi naman niya alam kung saang sulok ng Pilipinas itong Isla Verde eh. Malay ba niya kung nasa Mindanao pala to. Paano siya makakauwi, aber? Dinagdagan pa talaga ang problema niya sa buhay.

Dahil sanay na ang dalawa sa ibang bansa, kaya nais ng mga ito dito naman sa Pilipinas. Nakisabay siya sa usapan ng dalawa at sinabihan si Patty na gawin ang gusto nitong gawin habang nandito pa ito sa Pilipinas. She knows that one of the places she wants to go to is El Nido, Palawan and Siargo. Patty loves beaches.

Leonariz 6:00 PM, Manila, Philippines. The heat outside, the noise from the people, the chaotic flow of passengers—it all hit me the moment we stepped out of the airport. Nakabalik na nga kami ng Pilipinas. That realization made me shake my head, a smirk tugging at the corners of my lips. Kailan ko pa napansin nang ganito ang mga tao dito sa NAIA? When did I become so observant whenever I arrived back home, like I was some excited child coming back after a long trip?

Sana magustuhan niyo. This is Louelle, having her time in Japan bago siya mapadpad ng Pilipinas. Any views and comments about this chap is welcome. Thank you. 😊

Unwind sa Pilipinas? Baka mabadtrip siya sa bigat ng traffic dito. Well... hindi naman sa sinisiraan ko ang sariling bansa, it's just that nagpapakatotoo lang naman ako diba? Pero... marami rin namang magagandang tanawin sa bansa, isa na diyan ang Palawan, isama na rin sa listahan ang ka ka-revive pa lang, ang Boracay, right?

For a pack of that damn cigarette, dalawang oras ang biyahe papunta lamang sa bayan? "Where on earth am I?" Raleigh groaned in frustration. "Huwag kang mag-alala. Nasa teritoryo ka pa rin ng Pilipinas. Teka, dito ka na ba titira sa barangay Buhay na Tubig? O nagbabakasyon ka lang?" ang interesadong tanong ng lalaki. "No, of course not! I'm not gonna live here forever, over my dead body!" ang mabilis na iling ni Raleigh.

“Kaya mo, pero hindi mo kaya? Ano---wait, ayusin mo nga iyang sasabihin mo, Elle. Hindi kita maintindihan, e.” “Ayon na nga, Tita. Kaya ko ngang mag-organize ng wedding, walang problema iyon sa akin, pero ang hindi ko kaya ang location ng mismong gagawing kasal.” “Saan ba ang kasal?” “Sa Pilipinas.” “Ano? Sa Pilipinas?” “Oh? Pati nga ikaw nagulat.” “Paano na ‘yan? Malaking problema nga. E ‘di huwag mo na lang tanggapin ang offer, saka ibalik ang bayad sa client.”

Naiisip mo parin ba kaya ako? Iyon ang kabilang bahagi ng isipan ni Isla. Katulay niya ay mula rin sa San Jose si Chef Vincent, isa iyong maliit na bayan sa Pampanga. Pampanga is a province in Central Luzon that is also known to be the Culinary Capital of the Philippines.