Luke 1:37 Bible Verse Novels & Stories

tawag niya rito at akma sana itong susundan nang mabilis na siyang awatin ni Beth. “Ako na ang bahala kay Luke,” wika nito sa kanila. “Kung maaari ay hayaan ninyo muna ang bata. Nabigla siya sa mga nalaman niya ngayon. Hindi ninyo siya masisisi kung ganoon man ang naging reaksyon niya.”

Nagsitawanan ang mga nakarinig ng sinabi nito. Nag-umpisa ring magbulungan ang ilan patungkol sa ginagawa ni Luke na panghuhuthot kay Veronica para lang may pangkain. Humigpit ang pagkakakuyom ng kanina pang nakakuyom na kamao ni Luke. "Magbibilang ako ng tatlo. Bibitawan mo si Kina o ako ang magbibitaw sa'yo sa kanya. Pangakong aalis kami rito at walang masasaktan kung gagawin mo ang gusto ko." sambit ni Luke sa malamig na boses.

Iyon ang huli kong sinabi sa kaniya bago ako tumalikod at maglalakad na sana paalis nang bigla niya muli akong tawagin. “Ate Aliyah!!!” “Bakit?” tanong koa nang malingon ulit siya. “Psalms 37: 24!” sigaw niya na kinakunot ng aking noo. Bible verse? “Though he may stumble, he will not fall, for the Lord upholds him with His hand.” salita niyang muli na galing sa bible verse na kaniyang sinabi. Hindi ako agad nakapag-react dahil sa prosesong ginawa ng aking utak, ngunit nang maunawaan ko iyon ay naramdaman ko na ang pagtulo ng isang butil ng luha sa aking pisngi.

“Marami akong kilalang lalaki, Lucifer. Mabilis akong makabasa at alam mo ‘yon. A man who is in love doesn’t want to be kissed by someone. So tell me, who’s the lucky girl?” He scoffed. “Nonsense.” Umangat ang kilay ni Brittany. “You call love nonsense? O baka naman… hmm, hindi mo pa tanggap sa sarili mong in love ka? I know you, Luke. Love is the last word in your vocabulary. Don’t take me as a fool.”

Ang magbabasa ng Bible Verse para sa amin. Napangiti ito sa amin. Thumbs up sa kuya niya na ngayon pa lang ata niya nakitang napaluha. “John 4:7-12.”Ang galing magbasa ni Coy. Yung totoo? Kahit ba ganito sila, natural nang napaka-relihiyosa nang pamilya nila? Si Luis, Oo. At si Sean walang reklamo. Wow.

(John 15:12-15) The End always!

Hindi pa rin talaga niya lubos maisip na may ganoong takot pala dito sa mundo. Huminto sa 12th floor atsaka siya lumabas, tiningnan niya ang number ng room niya at napangiti siya sa nakita. Proverbs 16:3 It's a bible verse sa pagkaka-alam niya. Ipinalibot ni Hadlee ang paningin niya sa ibang unit number at halos lahat ng ito ay bible verses din.

agad nitong inilagay ang dalawang kamay nito sa likod ngunit nagpupumiglas ito. “Bitawan mo ako! Walang hiya ka talaga! Simula nang dumating ka sa buhay namin ay nagkanda- leche leche na nag buhay namin!” sigaw ni Thirdy sa knaiya. “Ang lakas ng loob mong dalhin kami rito pagkatapos mong gawin ito sa kapatid namin.” sabi naman ni Luke sa kaniya. Tumitig siya sa mga mata nito at pagkatapos ay nagsalita.

Ubusan ng lakas at ulirat pa yata " Goodnight,my wife." paos niyang boses. " Goodnight too,Luke." nakangiti kong sambit. May ngiti ang bawat-isa sa aming mga labi habang magkayakap kaming nakatulog sa malambot na kama. Forgiveness, Given A chance, Trust and Respect to each other. Iyan ang lagi na namin panghawakan ni Luke. Panalo kana niyan kapag may peace of mind at wisdom ka lagi sa puso at isipan mo.

"I never dreamed of a perfect woman until I met the most unpredictable one. You were never easy to understand. Sometimes, you push me away just to see if I’d stay. Other times, you build walls just to check if I’d break them down. But sweetheart, I loved every version of you, even when you were too hard to love yourself." (Tumawa ang ilan, ngunit muling naging malambing ang tono ni Luke.) "Hindi ko makakalimutan ang araw na hiniling ko sa Diyos na sana huwag kang gawing monghe, bagkus ibigay ka Niya sa akin, at pareho tayong dalawa ang magsisilbi sa Kanya, kasama ang ating binubuong pamilya. Salamat na lang at binigay ka Niya sa akin kahit ayaw mo pa. Gusto mo yata magmadre!"