Luke Chapter 1 Mga Nobela at Kwento

"Kahit saan man makarating ang tao, may naiiwan itong bakas at tanda. Mula noong umalis siya sa ampunan at nagsarili anong unibersidad ang pinasukan? Saan siya umupa ng bahay? Sino ang mga guro at kaklase na nakilala niya? Sigurado akong malalaman ninyo ang lahat ng ito." "Opo, inutusan ko na po ang mga tauhan na alamin ang lahat ng iyon, ngunit..." Pinunasan ni Luke ang pawis sa noo. "...kailangan po ito ng panahon upang masuri nang tiyak." "Gawin ninyo nang mabilisan." Utos niya sa malamig na tinig. "Opo, Mr. La Victoria." Agad na sumagot si Luke.

Huling beses na niyang makakasama si Lucas. ***End of chapter***

Tumakbo ng mabilis si Luke papunta kay Lumiere. Napakaliksing bata at sobrang bibo. Ngayon ay limang taon na ito. Mabilis lumipas ang 5 taon. Simula ng ipanganak niya ito ay never niyang inisip ang pinagmulan ni Luke. Luke was a great blessing and a new chapter sa buhay niya. Dito siya humugot ng panibagong lakas at sa tingin niya ay kahit papaano ay tumatag na siya simula ng araw na lisanin niya ang lugar at ang lalaking iyon.

“Kumbaga sa kwento, chapter one pa lang ay marami nang ganap. Alam ko naman na hindi ka magiging interesado na malaman iyon.” “Okay, I’m interested sa buhay mo.” Namumungay ang mata ni Lukas sa pagkakatingin sa kanya. Parang may glue na iyon sa mukha niya. “Pakikinggan ko hanggang sa kaliit-liitang detalye.” Napatawa siya. “Mabo-boring ka lang. Mas mabuti pang umuwi na tayo.”

Hindi muna s'ya pumasok sa kan'yang kompanya at pinaglaanan ng oras ang kan'yang misyon. Pero ng maisip na paniguradong magkikita na naman sila ni Luke ay agad s'yang nakaramdam ng pagkabahala. Simula ng makilala n'ya ang binata ay nakakaranas na s'ya ng pagiging tanga minsan at madalas ay nakakalimutan ang mga bagay-bagay sa kan'yang paligid.

madiin na sabi ni Andy. ----END OF CHAPTER 1----

Binaon ko ang aking mukha sa una ko nang tumunog ang cellphone ko at bumungad sa akin ang mga mensahe galing kay Luke sa messenger. Luke: Before you go to bed I just want to share a verse with you from thwe Bible. This keeps me from overthinking a lot these days. Luke: It is found in Isaiah 41:10, "Have I not commanded you? Be strong and courageous. Do not be afraid; do not be discouraged, for the Lord your God will be with you wherever you go." Luke: I'll pray for you. Goodnight and see you on Monday. Hindi ko mapigilan na mapaiyak dahil sa nabasa. Hindi ko alam kung bakit sobrang bigat ng pakiramdam ko ngayon.

“Mang Ernest?” Tumahip ang dibdib niya. Hindi siya maaaring magkamali. Ito ang pinagdalhan sa kanya ni Luke noon. Dito ang unang date nila, ang unang halik niya. Pumasok sa pinaka-atrium ng compound. Naka-display ang lahat ng mga gawa ni Luke sa mga unang taong nagsimula pa lang ito. Noon pa man kakikitaan na ng husay ang mga kamay at mata nito.

Kusang tumulo ang luha ni Luke pagkasabi niya niyon ngunit agad naman niya itong pinunasan. Katotohanan ang sinabi ni Luke. Ang magulang ni Luna ang nagsilbing magulang ni Luke simula ng maging sila ng dating nobya sa kadahilanan na ‘ring wala na ang mga magulang niya. Sobrang taas ng respeto niya sa mga ito at paggalang kaya hindi niya iyon magagawa. “H-hindi… hindi magagawa ni Caroline ‘yan!” “Luna!”

Pag talaga ako hindi nakapagpigil, kakaladkarin ko 'to papuntang simbahan. "Magsaya ang gag*ng 'yon habang nasa kaniya pa ang babaeng mahal ko. Dahil darating ang araw na maiiwan siya... at papatayin siya ni Sol," wika ni Luke habang nasa malayo ang paningin. "You better tell your sister about Lady Sarry and her true identity, Sandy."