Luke 2:52 Novels & Stories

For a second, tahimik ang paligid. “Careful,” I said. “This place is full of stories.” “Then maybe it’s time for a new chapter.” Lucas passed by the glass wall just in time to see that moment. His eyes met mine. Then Luke’s. Then back to mine. His jaw tightened. Good. --- 5:00 PM – Elevator Sabay kaming sumakay ni Luke. Pagpasok ko, he pressed the ‘Close’ button before anyone else could join. “That was… deliberate,” I noted.

Naroon si Luke kaya hindi pwedeng makita nito ang bata. "Who is that child, Zarah?" biglang tanong ni Luke sabay tulak nito sa pinto upang makita nito ang batang nagsasalita ngunit maagap rin niyang napigilan ito at sa lakas ng pagkakatulak niya kaya tuluyan ng naisara ang pinto. Nagmamadaling ni-lock niya lahat ng pintuan. Abot ang kanyang kaba nang muntik ng makita ni Luke si Leanne.

Pag talaga ako hindi nakapagpigil, kakaladkarin ko 'to papuntang simbahan. "Magsaya ang gag*ng 'yon habang nasa kaniya pa ang babaeng mahal ko. Dahil darating ang araw na maiiwan siya... at papatayin siya ni Sol," wika ni Luke habang nasa malayo ang paningin. "You better tell your sister about Lady Sarry and her true identity, Sandy."

Kailangan muna nilang mag-usap ng maayos na dalawa. “Paniguradong magiging masaya siya.” nangingiting sabi ni Luke sa kaniya. Nakatitig pa rin siya kay Lawrence. “Kung talagang masaya siya, sana ay gumising na siya.” sabi niya rito at pagkatapos ay tuluyan nang naglakad patungo sa pinto at lumabas kasunod si Adam. …

Tumawa si Rhayan at sabay sabing, “Sobra. Pero mas mana sa’yo sa pagiging stubborn.” Nag-aapawan ang kilig at saya—kaya naman sa gitna ng kaguluhan at malakas na halakhakan, muntik nang makalimutan ng lahat… na may isa pa palang couple na magbabahagi ng kanilang panata ng pag-ibig! Biglang lumapit si Luke sa gitna, hawak ang microphone. May pilyong ngiti sa labi habang nilingon ang lahat.

Tahimik ang gabi. Tila pati ang hangin ay natigilan sa bigat ng mga salitang namutawi sa bibig ni Luke habang nakaupo sa sala, katapat ang kanyang mga magulang—sina Nenita at Philipp.

"Kagabi ay ang ikapitong araw ng pagkamatay ng aking kasintahan, kaya't hiniling kong bisitahin ang kanyang puntod, ngunit nang malaman ni Luke, siya ay..." Suminghot siya at sinabing, puno ng luha ang kanyang mga mata, "Si Luke ay isang demonyo mula sa impiyerno." Kasama niyon, lumingon siya para titigan si Luna at sinabing, “Naguguluhan ako sa tuwing sinasabi mo sa akin na hindi na kayo magkakabalikan pa ni Joshua, pero ngayon naiintindihan ko na."

“Hay naku, dati hindi ko maimagine ‘tong eksenang ‘to… ngayon, para tayong nasa panaginip.” "Hindi ‘to panaginip, Wen," sagot ni Luke habang pinagmamasdan ang anak nila. "Totoo na ‘to. Sa wakas." Tumayo ako at niyakap si Rowena. “Masaya kami para sa inyo. Naging mahaba ang paglalakbay n’yo, pero tingnan n’yo ngayon—kayo na ulit.”

narinig kong tanong ni Luke kay Lath na mukhang nasa labas na ng bahay. "She's in the living room, papa." sagot ni Lath. Biglang bumukas ang pintuan at pumasok ang aking mag-ama. Nang makitya ako ni Luke, kitang-kita ang paghangasa kaniyang mga mata. Hanggang sa mapadako ang kaniyang paningin sa dinding kung saan naroon ang isang tela at may nakakabit na HAPPY 5th ANNIVERSARY. Kitang-kita ko ang pagbabago ng ekspresyon ng kaniyang mukha.

Lukes Wala talaga siyang kibo hanggang sa nakarating kami sa pedia ward at nakarating na kami sa tapat ng private room ni Zeus. "Just be gentle to them, I know you are mad but please just be gentle to my twins" I said almost in a wisper tone "our twins" He corrected