Luke 2:52 Mga Nobela at Kwento

Pahayag ni luke kay cedrick na nakikinig lang sa kanyang kaibigan. We need to be careful with all cost at unti until natin sila tutugisin. I need to ask man para bigyan tayo ni cairo para sa pagsugod natin they are many allies baka hindi natin kayanin na dalawa. Lukas will be joining us after his mission in Switzerland.I call him earlier.You know that fucking asshole parang atat pumatay lagi ani ni luke kay cedrick..

“How did you know, Ma?” “I’m a witch, son, and I am your mother for heaven sake! Nasaan na kayo?” “Malapit na sa Tyre, Ma!” malakas na tugon ni Luke. “Mag-ingat kayo nasa lang paligid ang panganip,” saad niya na parang nakikita niya ang sumusunod sa kanila ni Luke. Hindi rin ito mapakali kasi alam niya na nasa likod lang ang kalaban.

For a second, tahimik ang paligid. “Careful,” I said. “This place is full of stories.” “Then maybe it’s time for a new chapter.” Lucas passed by the glass wall just in time to see that moment. His eyes met mine. Then Luke’s. Then back to mine. His jaw tightened. Good. --- 5:00 PM – Elevator Sabay kaming sumakay ni Luke. Pagpasok ko, he pressed the ‘Close’ button before anyone else could join. “That was… deliberate,” I noted.

Naroon si Luke kaya hindi pwedeng makita nito ang bata. "Who is that child, Zarah?" biglang tanong ni Luke sabay tulak nito sa pinto upang makita nito ang batang nagsasalita ngunit maagap rin niyang napigilan ito at sa lakas ng pagkakatulak niya kaya tuluyan ng naisara ang pinto. Nagmamadaling ni-lock niya lahat ng pintuan. Abot ang kanyang kaba nang muntik ng makita ni Luke si Leanne.

Pag talaga ako hindi nakapagpigil, kakaladkarin ko 'to papuntang simbahan. "Magsaya ang gag*ng 'yon habang nasa kaniya pa ang babaeng mahal ko. Dahil darating ang araw na maiiwan siya... at papatayin siya ni Sol," wika ni Luke habang nasa malayo ang paningin. "You better tell your sister about Lady Sarry and her true identity, Sandy."

Kailangan muna nilang mag-usap ng maayos na dalawa. “Paniguradong magiging masaya siya.” nangingiting sabi ni Luke sa kaniya. Nakatitig pa rin siya kay Lawrence. “Kung talagang masaya siya, sana ay gumising na siya.” sabi niya rito at pagkatapos ay tuluyan nang naglakad patungo sa pinto at lumabas kasunod si Adam. …

Tumawa si Rhayan at sabay sabing, “Sobra. Pero mas mana sa’yo sa pagiging stubborn.” Nag-aapawan ang kilig at saya—kaya naman sa gitna ng kaguluhan at malakas na halakhakan, muntik nang makalimutan ng lahat… na may isa pa palang couple na magbabahagi ng kanilang panata ng pag-ibig! Biglang lumapit si Luke sa gitna, hawak ang microphone. May pilyong ngiti sa labi habang nilingon ang lahat.

Tahimik ang gabi. Tila pati ang hangin ay natigilan sa bigat ng mga salitang namutawi sa bibig ni Luke habang nakaupo sa sala, katapat ang kanyang mga magulang—sina Nenita at Philipp.

Nagpakawala kaming pareho ng ungol nang magtagpo ang aming mga dila. Ang mga kamay ni Luke ay humahaplos na sa aking bewang pababa sa aking hita. Nang lumapat ang kanyang palad sa aking pang-upo ay hinila nya ako palapit sa kanya na para bang hindi pa sapat sa na malapit na ako sa kanya.

Tumakbo ng mabilis si Luke papunta kay Lumiere. Napakaliksing bata at sobrang bibo. Ngayon ay limang taon na ito. Mabilis lumipas ang 5 taon. Simula ng ipanganak niya ito ay never niyang inisip ang pinagmulan ni Luke. Luke was a great blessing and a new chapter sa buhay niya. Dito siya humugot ng panibagong lakas at sa tingin niya ay kahit papaano ay tumatag na siya simula ng araw na lisanin niya ang lugar at ang lalaking iyon.