Lunatic In Tagalog Novels & Stories

Why am I so stupid! This is real, right? I am not hallucinating. I am not imagining things. I am not dreaming. Napatulala ako nang mapagtanto ang lahat... na para bang nagising ako sa katotohanan. At sa unang pagkakataon makalipas ang ilang taon, muli kong naramdaman ang init ng likidong hindi na napigilan sa pagdaloy. - –modernmariaaa 💚

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Ganon din ang nakikita kong ekspresyon kay Laishia. 'Kaya pala may mali 'eh! Iyon pala nasa GITNA KAMI NG KALSADA!' "ANONG PUMASOK SA UTAK MO NA PATIGILIN ANG KOTSE SA GITNA TALAGA NG DAAN?! HUH!" Sabay na sigaw namin sa mismong mukha nito. Napatakip naman siya ng tenga dahil sa alulong namin. Napapikit pa na akala mo hahalikan siya.

"Ano po ang ibig niyong sabihin?" Natawa si General Agustin sa mga pumapasok na ideya sa kaniyang isipan. "Pinaglololoko yata tayo ng mga halimaw na ito..." Tila nawala na siya sa kaniyang sarili. Nakatulala siya sa kawalan habang may nakakatakot na ngisi sa labi. "Akala niyo ba habang buhay kayong makapagtatago sa akin?"

) Napalingon ako sa tinitignan kong babae at nawala na siya kasama ng mga babaeng kausap niya. Paano ko kaya siya makikita ulit? Keith, parehas pa kami ng pangalan. "Anong nangyari sa'yo?" tanong ni Jung sa akin at isa sa barkada ko. "Oo nga, natulala ka na akala namin napa-ano ka na!" sita naman ni Kim sa akin inakbayan nila ako. Silang dalawa ang halos kausap ko dahil, gumagamit kami ng salitang Tagalog.

"Baka'iroo" sabi ni Mafuyu. [baka'iroo/baka yaroo] your idiot in japanese. "Ayan kana naman Mafuyu, nagsasalita kana naman ng salita nyo. alam mo naman nasa pilipinas tayo mag japanese ka."-Lance. "Sorry naman. kakagaling ko lang kasi sa meeting, lahat sila mga japanese. syempre mahahawa ka talaga."-Mafuyu.

"What is spinning around in that head of yours?" "Iniisip ko lang..." Si Luna, na medyo napagod sa tindi ng halik ng lalaki, ay hinayaan ang sarili na sumandal sa balikat nito, habang nakatingin sa magandang linya ng panga nito. Bumulong siya sa isang mahinang boses, "Noon... nakagawa ba ako ng malaking kasalanan?”

Litaw pa rin ang dimples na umiling siya. “Luther?” “Nope.” “Louis?” Umiling siya. “Louie?” Hindi pa rin. “Lucifer?!” Umiling ulit siya at natatawa na dahil pagkangiwi ko. “Filipino ang name ko.” “Ang layo naman sa Lulu!” Sumabog ang halakhak niya. “No, I mean, it's a tagalog name.” Tagalog? Wala akong maisip na tagalog na Lu. Delulu? Lukring? Lugaw? Luga? Ew.

Seryoso ang mukha. "The natural way," diretsang anito na nakapagpasinghap sa kanya. Napamaang siya dito di makapaniwala sa mga lumalabas sa bibig nito. "No." Nagbawi siay ng tingin. "Mag-uundergo ka rin sa In vitro--"