Lunch Break In Tagalog Novels & Stories

Humahapdi na ang tiyan ko sa kagustuhang makakain. "Karina," mahinang tawag ko sa kanya. Mula sa laptop ay nag-angat ito ng tingin. Bahagya pang sinuklay ang nagulo niyang buhok. "Uhm, bakit?" "Pwede bang lumabas? Bibili lang ako ng pagkain." Tumingin ito sa relong pambisig niya bago umiling. "Hindi na, Mayu. Working hours na. Kanina pa tapos ang breaktime. Lunch na ang sunod na break." Nagpapasensyang ngumiti ito bago binalik ang tingin sa kanyang laptop.

Naabutan ko naman sina Mom at Keith na kumakain. "What's for breakfast?" Tanong ko at umupo na sa harap ni Keith. Tumaas ang kilay ko nang makitang tinola ang nakahain. "Lunch na, Ate." Tumingin ako sa wall clock namin at awkward na ngumiti nang makitang 1 PM na. Christmas break na kasi kaya nagbabawi ako ng tulog. Agad akong naglagay ng kanin at ulam sa plato ko.

literal kong bulong sa tenga niya. Mahina naman siyang tumawa. “Sabi ko na nga ba! Dapat chinat mo man lang sana ako. Apura pa akong bumalik sa office, akala ko ma-lalate na ako ng biglang ibroadcast na 2 hours na lunch break natin, effective today. Lakas ng trip ni Sir huh?” mahina niya ring turan. “Biglaan lang din yung naging desisyon niya. Pano kasi, hindi sapat yung 1 hour na lunch break kapag kumakain kami sa labas.”

"Oo na! Hindi pa ako makakauwi. Kase wala pa kong nahahanap trabaho. Ikaw kumain ka na?" Rinig ko ang ingay sa background. Sigurado lunch break ngayon doon. Nainggit tuloy ako bigla. "Kakain palang. Sige na mag-iingat ka ha! Kita na lang tayo mamaya sa boarding ko" "Sige.."

My next class is 2:35 pa. So I decided to grab a lunch. Nang makalabas ako sa building lumingon lingon ako sa paligid. Marami ng naglalakad sa pathways dahil narin lunch break na. Nang makarating ako sa Cafeteria agad akong pumunta sa counter. "One large burger, kasalo, pizza and chocolate cake." I said to the crew na nakanganga. Dahil mukhang wala pa siyang balak gumalaw kaya naman pinitik ko ang nuo niya.

sigaw ni Ynna sa amin ng maaninag kaming palapit pagkatapos ay sinenyasan kaming lumapit sa upuan nila. Pagdating namin doon ay agad kaming binigyan ni Ynna ng tag-iisang baso ng inumin. Agad ko naman iyong nilagok dahil sa pagkainis ko kanina kay Elissa bago bumagsak sa bakanteng sofa. Well, I guess I'll just enjoy this night. I've been stress for the past months and this is counted for me. Ngayon lang naman 'to e. I guess I've been so hard within myself. Kailangan ko kasing maka-ipon para makaalis na ako sa bahay ng tiyahin ko at ngayon ko lang naramdaman na sobra na pala talaga ang dinadala kong pressure sa sarili ko. I need to freshen this up now para bukas may lakas ulit akong magtrabah

tanong ko. "Nahimatay ka, sa classroom! Nag-aalala lahat sa 'yo. Namumutla ka ng sobra, pero ang sabi ng nurse fatigue daw. Hindi ba sabi mo umiyak ka buong gabi?" Hinawakan ni Roselle ang magkabilang balikat ko. "O-Oo, hindi rin kasi ako nakapag-breakfast---" "Ang hirap pala kapag nagkaroon kayo ng LQ, damay pati health mo. Tara na, lunch na. Kumain muna tayo. Dalhan na lang kaya kita dito ng lunch?" tanong niya at tumayo.

"I have to. Nag-request ako ng three hours break for dinner sa HR para makakain ako kasama ka." Umupo si Serene. "Three hours? Hindi ba one hour break lang per day; thirty minutes sa lunch, thirty minutes sa dinner? Bakit three hours 'yong dinner mo—" Serene stopped when she realized something as her eyes slowly open wide. "What the hell, Javion? Papatayin mo ba sarili mo?"

Nagpalitan ng tingin ang mag-ina. Pagkatapos ay sabay silang natawa nang mahina. Tuluyang gumaan ang atmosphere sa dining table. *** Bago mag-lunch break, naglakad papasok si Louise sa office ni Isla. “Hipag, ano ang lunch mo?”

Chapter 2: First Time With Her Jack's Perspective One month later... Tag-ulan na naman, ang pinaka-ayaw kong panahon, parang ang lungkot kase tuwing umuulan, ang tahimik ng paligid at ang kulimlim. Nakakatamad pumasok pero kailangan, kaya naman nagmadali na ako dahil anong oras na din.